....สวัสดีค่ะ เพื่อนไร้พรมแดนทุกท่าน กระทู้นี้ตั้งใจสื่อถึงเพื่อนไร้พรมแดนทุกท่าน

ก่อนจะถึงวันแห่งความรัก ...ขอส่งใจ ส่งความรักบริสุทธิ์ ถึงเพื่อนๆทุกท่านนะคะ

...จั่วหัวกระทู้จากโลกแห่งความเป็นจริง ใคร่จะสื่อความในใจออกมาถึงเพื่อนว่า... แม้เราจะ

ไม่รู้จักตัวตนกันจริงๆ ไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยสัมผัสด้วยสายตา ไม่เคยได้ยินเสียง

ที่เจรจาต่อกัน แต่เรามาสามารถสื่อใจถึงกันได้ ด้วยสัมผัสด้วยอักษร ....

....อักษรอาจจะลึกไปบ้าง ตื้นไปบ้าง ภาษาอาจจะไปกระแทก อาจจะไปเบียดเสียด

อารมณ์ของท่าน ก็ขอใคร่เรียนว่า... ไม่ได้เจตนานะคะ ภาษาที่มาจากใจ มักจะไม่

ได้ใส่ สารกันกระแทกค่ะ คงเข้าใจนะคะ....

>...ทุกคอมเมนท์ เจ้าของบลอกอ่านอย่างเนียนๆทุกอันค่ะ

มีเวลา ก็เดินไปหน้าบ้านท่าน ยิ้มมากบ้างน้อยบ้าง

แต่ก็พยายามหาเวลาไปส่งยิ้มทักทายที่บ้านท่านทุกหลังนะคะ

...แต่สำหรับภาษาที่ท่านเดินมาทักทายมาส่งยิ้มที่บ้านหลังนี้ เจ้าของบ้านไม่ได้คอมเมนท์

ทักทายหรอกค่ะ เพราะคิดว่า รอยยิ้มและภาษาทักทายของท่าน มันอิ่ม มันเต็มแล้ว ไม่ทราบ

จะทักทายต่อว่าอะไร ภาษาที่ยืนอย่างสง่า ผ่าเผย ใคร่ขออนุญาตไม่แตะไม่ต้องนะคะ

......กระทู้นี้ ตั้งใจ ตั้งใจ .....สื่อถึงทุกท่าน ...ค่ะ.

แค่ปลายนิ้ว แต่มีคุณค่าและมาจากใจค่ะ

ขอขอบคุณในมิตรภาพที่ให้แก่กัน

ขอบคุณในไมตรีที่ท่านหยิบยื่นให้เสมอมา.... 

ขอให้ทุกท่าน มิว่าวัยไหน เพศไหน ขอให้ท่านประสบผลสำเร็จ

ในชีวิต ในการเรียน ในการงาน และในครอบครัว และมีความสุขในทุกๆด้านๆนะคะ...

ภาพประกอบจาก อินเตอร์เน็ต