วันนี้ ...เป็นวันหยุด วันมาฆบูชา ...

พักผ่อนอยู่กับบ้านสบายๆ ....ที่ผ่อนคลายอารมณ์และที่พูดคุยกับเพื่อน

สถานที่หนึ่ง ที่เราจะพูดคุยได้กับเพื่อนก็คือ บลอกโอเคเนชั่น

แม้จะไร้ตัวตน... แต่ก็ไม่ไร้ค่า .....

จั่วหัวกระทู้ ไว้ว่า .... ครูไม่ใช่อาชีพที่สอนคน

วันนี้ พอมีเวลา ที่จะพูดคุย

กันเกี่ยวกับความเป็นครู .....

ครูคือใคร ?......ถ้าถามประโยคนี้กับใครๆ ก็สามารถตอบได้เลยค่ะว่า

.... ทุกคนเป็นครูได้ เพียงแค่ว่า คนๆหนึ่ง จะเป็นครูในเรื่องอะไร

เท่านั้นเอง .....

ตอนจบมาใหม่ๆ .....ถ้าจำไม่ผิด ปี พ.ศ. 2528 จำได้ว่า ในตอนนั้น

มีความใฝ่ฝันที่จะเป็นครูอย่างยิ่ง ....ไม่ว่าจะสอนสายสามัญ สายอาชีพ

ระดับอุดมศึกษา ระดับมัธยม ....ก็พอใจจะสอนทั้งนั้น.....

เมื่อยี่สิบกว่าปีมาแล้ว จำได้ ...ครั้งนั้นไปสอนแถวจังหวัดชัยภูมิ

ระดับอุดมศึกษา

.....

**

ก่อนหน้าที่จะไปสอนจริง สั๊กหนึ่งอาทิตย์ จำได้ว่า ....เตรียมตัว

ทั้งอ่าน ทั้งทบทวน ทั้งทำความเข้าใจ ในเนื้อหาที่จะเตรียมไปสอน

ตั้งสติ ตั้งสมาธิ ตี๊ต่างตัวเอง เป็นคนไม่รู้อะไรในเรื่องนั้น พยายาม

ถอดตัวเองเป็นผู้เรียน ผู้ไม่รู้ .... และขณะเตรียมตัวไป ก็คิดใคร่ครวญ

ไปด้วยว่า .....ถ้าเราถ่ายทอดอย่างนี้ไป ผู้เรียนเค้าได้อะไรบ้าง เค้ารู้อะไรบ้าง

เค้าเกิดประโยชน์อะไรบ้าง ....จะทำยังไง ให้เค้าเรียนแบบไม่เซ็ง ไม่เบื่อ

ให้เค้าจำ และเข้าใจ และสามารถดึงความรู้ไปใช้อย่างมีความสุข......

คิดหาเทคนิคด้วยตนเอง จนในที่สุดได้คำตอบกับตนเองว่า.....

****

.@... ต้องไม่สอนตามตำรา ไม่กางตำราสอน... ครูเองจะต้องอ่านอย่างเข้าใจ

ดีแล้ว....และสามารถสรุปเป็นความคิดรวบยอดเพื่อถ่ายทอดให้ผู้อื่น

ให้เข้าใจให้ได้ ....ยิ่งมาสรุปแบบเป็นกลอน หรือสรุปให้เข้ากับเหตุการณ์

ทันสมัย ที่ผู้เรียนกำลังสนใจได้ยิ่งดี .....

ขออนุญาตเปรียบเทียบ บลอกแต่ละบลอกในโอเค

หน่อยนะคะ ....ถ้าเราช่างสังเกต

ก็จะค้นพบว่า ....บลอกเกอร์แต่ละคนก็ไม่นิยมชมชอบบลอก

ที่คัดลอกตัดแปะ มากนัก....แต่ละบลอกเกอร์ก็ไฝ่คว้าหาอ่าน

บลอกที่มีความคิดรวบยอด บลอกที่มีจุดสรุปในตัวเอง

เข้าใจได้ง่าย

**

@ ...และต้องระลึกเสมอว่า เค้าไม่ได้ให้เรามาสอนคน ....เค้าส่งเรามา

ให้เราทำอย่างไรก็ได้ ให้เค้ามีความรู้ และนำความรู้ไปใช้อย่างมีความสุข

อาจจะต้องเป็นเพื่อนกะเค้าบ้าง เป็นเสมือนพี่ เสมือนแม่ของเค้า....

ไปบ้างก็ต้องทำ

เพื่อให้เค้าสุขในการรับรู้ .....

ในธรรมชาติของคนเรา ไม่มีใครชอบให้ใครสอนใครหรอก

แต่ละคนต่างก็คิดว่าตนเองมีความเก่งในตัวเอง

....ความสามารถของคนเป็นครู

ทำไงก็ได้ ที่ใส่ความรู้ให้เค้าโดยเค้าไม่รู้ตัวว่าถูกใส่ไปแล้ว

ตรงจุดนี้สำคัญมาก .... ตรงนี้เป็นความสามารถเฉพาะตัว

ไม่สามารถบอกได้ค่ะว่าทำอย่างไร ....

**

เช่นเดียวกันถ้า

เปรียบเทียบในบลอก ก็เช่นเดียวกัน ....หลายคนไม่ชอบการชี้นำ

อยากได้ความรู้ อยากได้คำแนะนำ โดยที่ไม่ให้ตนเองรู้สึกว่า

ถูกใครสอน .....นี่คือธรรมชาติของความเป็นคน ไม่ว่า โลกจริง

หรือโลกไร้พรมแดน ก็คงไม่ต่างกันมากนักหรอกนะคะ

**

อีกอันหนึ่ง ....

** ตรงที่บอกว่า ทำอย่างไรให้เค้ารู้อย่างมีความสุข ประเด็นนี้หล่ะ

คือ เทคนิคสุดยอดของคนเป็นครูล่ะ .....

.....เจอกันครั้งแรกๆ วันแรก ...ๆ ต้องทำความรู้จัก ต้องยิ้มเป้นมิตร

ให้แก่กัน ...พยายามทักถาม พูดคุย

ต้องสร้างความคุ้นชิน ให้แก่เค้าพอควร ศึกษาเค้าเป็นรายบุคคล

ชอบหรือไม่ชอบอะไร ....ตรงนี้คนเป็นครูต้องช่างสังเกค

......ถ้าเปรียบเหมือนหนุ่มสาว ก็เหมือนหนุ่มสาว

ที่เพิ่งได้รู้จักกัน ต้องพูดคุยกันให้มาก ไปไหนมาไหนด้วยกัน

ทำความรู้จักนิสัยใจคอกันให้มากกกที่สุดเท่าที่จะมากได้

ครูก็เช่นเดียวกัน ขั้นตอนนี้คือ สร้างความศรัทธา ให้เกิดขึ้น

ในตัวเด็กให้ได้ ....

.... เมื่อ เด็กเริ่มศรัทธาครู ....ทีนี้ล่ะ ครูก็ใส่ความรู้ไปตามลีลา

ที่เค้าชอบ ....บางคนชอบให้บอกมากก บางคนชอบคิดใคร่ครวญเอง

บางคนก็ชอบให้ตั้งคำถามยั่วยุ แล้วเก็บเอาไปคิดต่อ บางคนก็ชอบ

ให้พูดหักมุม...เพื่อจะได้คิดได้ บางคนก็ชอบให้ดุก่อนแล้วจึงทำ

ก็ว่าๆกันไป ....ตามธาตุ ตามธรรมชาติของแต่ละบุคคล

ครูก็ถ่ายความรู้ ไปตามลีลาเหล่านั้น .....เค้าก็เป็นสุข ได้รู้ท่ามกลาง

ความสุขที่เค้าได้รับ ...สุขด้วยรู้ด้วย ....นี่คือบุญกุศล

ใหญ่หลวงที่ครูต้องให้แก่เขา

ถ้าเปรียบเสมือนหนุ่มสาว ...ที่รู้จักกัน ขั้นตอนนี้ ก็คือ

ขั้นตอน ที่หนุ่มจะออดอ้อนขออะไรจากสาวก็ได้ทั้งนั้นเพราะสาว

เกิดความศรัทธาแล้ว ....ย้ำนะคะว่าขออะไรก็ได้ทั้งนั้น .....

ตรงนี้ล่ะ อยู่ที่คุณธรรมของหนุ่มคนนั้นล่ะ ว่าจะมีขอบเขต

มีความพอดีของการขอหรือไม่ ......

.... ขั้นต่อไป เมื่อให้ความรู้เค้าแล้ว ทีนี้ถึงขั้นติดตามล่ะ

ว่าที่ให้ๆไป เค้ารู้แค่ไหนล่ะ รู้ถูกหรือรู้ผิด ....คนเป็นครู

จะทำอย่างไร ....ก้ต้องมาถึงขั้น สังเกต ซักถาม

หรือตั้งคำถามให้เค้าตอบ ( ข้อสอบอัตนัย ปรนัย)

หรือสังเกตการทำงานของเค้า ( การปฏิบัติจริง) ฯลฯ

แล้วแต่ลักษณะของวิชานั้นๆ ว่า ควรจะติดตามเค้าวิธีไหน

อย่าไร จะใช้วิธีการอย่างไรก็ได้ ....แล้วแต่ จะใช้

ตัวที่สำคัญ คือ ให้รู้ล่ะกันว่า เค้ารู้แค่ไหน รู้อย่างไร

และสิ่งที่รู้ถูกหรือผิด ........แค่นี้คนเป็นครู ก็สุขที่สุด

แล้วล่ะค่ะ ...... ถ้าเปรียบเทียบหนุ่มสาว ขั้นตอนนี้ ...ก็น่าจะอยู่ที่ว่า

..... หนุ่มต้องหาวิธีทดสอบสาวให้ได้ว่า รักจริงหรือเปล่า .....

......

โปรดติดตามเอ็นทรี่ต่อไปนะคะ ..." ครูไม่ใช่อาชีพที่สอนคน "

และ ของแถมสอนรัก...... ก็ได้ด้วยนะ

......โปรดติดตามตอนต่อไปค่ะ