จากลิงค์นี้

http://www.oknation.net/blog/buzz/2008/08/05/entry-2

  จากลิงค์นี้ของคุณเฟิงสุ่ย  ทำให้ดลจิตดลใจ  ให้เขียนกระทู้นี้ค่ะ  ขอเลือก

หัวข้อ  ...  " ของรักของหวง"  ก็แล้วกันนะ .....

... คนเราการที่จะมีของรักของหวงได้ ....ย่อมมีที่มาที่ไป  ขอเกริ่นนำที่มาที่ไปหน่อยนะคะ  เพื่อความเชื่อมสัมพันธ์ในโลกไร้พรมแดน  และมิตรภาพเชิงกัลยาณมิตรที่บ้านโอเคแห่งนี้ ขอเกริ่นนำสั๊กนิดนะคะว่า...เจ้าของบ้าน ( เจ้าของบ้านหลังนี้ ) และคู่ชีวิต  เรามีสิ่งหนึ่งซึ่งใจตรงกันมาก  คือ ชอบเลี้ยงสัตว์  มิว่าจะเป็นสัตว์ประเภทไหน  โดยเฉพาะสัตว์เล็กๆที่สามารถเลี้ยงภายในบ้านได้  เราจะยิ่ง  มีความสุข  ต้องการที่จะนำมาเลี้ยงมาก.... ซึ่งก่อนหน้าที่เราจะมาใช้ชีวิตเป็นคู่ชีวิตกัน  ต้องแทบเรียกว่า  Love  me  love  my  dog  ทีเดียวเพราะเมื่อเราเจอกัน  ส่วนมากเรามักจะสื่อสารกันแต่เรื่องสัตว์เลี้ยง  ที่เราทั้งสองใส่หัวใจรักด้วยกันลงไปในตัวเขา  แม้แต่เขียนจดหมายถึงกัน  เนื้อความในจดหมาย  เราก็จะต้องนำเรื่องราวของสัตว์เลี้ยง มาเป็นตัวเอกในจดหมาย  ซึ่งมีค่ายิ่งกว่า  คำว่ารัก  ซะอีก

...  น้องหมาตัวแรกที่เราเลี้ยงร่วมกัน  มีภาพแน่นอนค่ะ  จะพยายามหามาให้ดูในกระทุ้นี้นะคะ... เมื่อ  พ.ศ. 2528  จำได้  มีคนเอาน้องหมามาให้ตัวหนึ่ง ได้ตั้งชื่อเค้าว่า  น้ำหวาน ..เนื่องจากเจ้าของบลอกมีความจำเป็นต้องไปพักที่หอพัก  เพราะไปรับราชการไกลบ้าน   และไม่มีญาติพี่น้องที่นั่นเลย เจ้าของหอพักเค้าไม่อนุญาตให้เลี้ยงหมาในหอพัก  แต่ด้วยใจรักน้องหมา  อยากเลี้ยง  และเป็นจุดบังเอิญขิงชีวิต  ได้มีโอกาสมีผู้ปกครองร่วมโลก  พี่ชายร่วมโลก  ที่พอพูดคุยกันได้  อัธยาศัยถูกคอกัน  ชายหนุ่มนิรนาม  ที่พอจะฝากให้เค้าเลี้ยง  น้องน้ำหวาน  ได้  ก็เลยฝากเค้าไว้ ....

... จนมาวันหนึ่ง  ได้ทำเรื่องย้ายกลับภูมิลำเนาเดิม  เพื่อมาดูแลพ่อแม่  จุดหักเหของชีวิตราชการ  ก็จำเป็นต้องจากน้องน้าหวาน  มาเป็นพันกิโล  จากมาด้วยความคิดถึงหล่ะนะ  ครั้นจะขอน้องน้ำหวาน  มายังที่ใหม่ที่มาปฏิบัติราชการอยู่  ก็เกรงใจคนเลี้ยงเดิม  ชายหนุ่มนิรนาม  เพราะเค้าเลี้ยงของเค้ามาสองปีแล้ว  ขอเค้าก็ไม่ให้ ....  เลยจำเป็นต้องจากมาโดยทิ้งเค้าไว้ .....

...  หลังจากนั้นไม่นาน ...ก็มีจดหมายตามมา  จดหมายจากชายหนุ่มนิรนาม  บอกเล่าเรือ่งราวของน้องน้ำหวานให้เรารับทราบอยู่เสมอ ....และจาก  พ.ศ 2528   ขอตัดตอน  มาถึง  2533  นะ ....พรมลิขิต ...บุพเพสันนิวาส ...คนเราเนื้อคู่กันแล้ว  ก็ไม่แคล้วจากกัน  ในที่สุด  น้องน้ำหวาน  ก็เดินทางมาโดยรถยนต์เป็นพันกิโล  เพื่อมาอยู่ร่วมกัน  โดยพร้อมหน้ากัน  กับพ่อและแม่ของเค้า ... น้องน้ำหวาน  คือโซ่ทองของรัก   เค้าเพิ่งมาเสียชีวิต เมื่อ ปี  2549  นี่เอง ....เลี้ยงเค้า  จนเค้าไปยังสบายๆในวาระสุดท้าย  คือ  ไม่ได้เจ็บไข้อะไรเลย  อยู่ๆในเช้าของวันหนึ่ง  เปิดประตูบ้านมา  เห็นเค้านอนไม่หายใจแล้ว ....เราสองคนก็ได้แต่พูดออกมาอุทานออกมาว่า ....ให้เค้าสูสุคติ  ให้ไปอย่างมีความสุข  และนำเค้าไปฝังลึกๆที่โคนต้นไม้ในบ้าน .....นี่คือ  ของรักของหวงของเราสองคนเป็นของชิ้นแรกค่ะ

....  ขออนุญาตเสริมกระทู้ด้วยเรื่องของการรักผู้อื่น  ( BLOg  Talk )  ในกระทู้นี้หน่อยนะคะ

....

ความรักเป็นเรื่องที่เกิดมาจากหัวใจ

ยากที่ใครจะสั่งใครให้รักใครได้ ?....

**

 (เนื้อกระทู้อยู่ใน Blog  Talk

บลอกเกอร์ท่านใดฟังไม่ได้

ถือว่าดูคลิบ ....

เพื่อความบันเทิงก็แล้วกันนะคะ )

ของชิ้นนี้คือของรักของหวงชิ้นที่สองค่ะ ...

น้องชื่อว่า  น้องน้ำฝน  พี่ชายของสามีที่จังหวัดเลย

ได้นำมาให้เมื่อ พ.ศ. 2539 ...

เค้าเดินทางมาโดยรถทัวร์  พี่ชายโทรมาบอกว่า

ให้ออกไปรับเค้าด้วย ที่สามแยกสายเอเชียก่อนเข้าตัวเมือง

ในเวลา  ตีสาม..ตอนกลางคืน  จำได้

แรกสุดที่รับเค้ามา  ตัวเค้าตัวเท่ากำมือนี่หล่ะ  สูงสั๊กประมาณ

สามนิ้วได้มั้ง ...เราทั้งสองตื่นเต้นมาก  เลี้ยงอย่างทนุถนอม

มิได้เลี้ยงเค้าอย่างน้องหมา  แต่เลี้ยงเค้าเหมือนลูกทีเดียว

เพราะว่าไปแล้ว  เราสองคนอยู่กันนานๆๆหลายปี  เราก็ยังไม่มีทายาท

เลยค่อนข้างจเลี้ยงดูเค้าอย่างดี  มีที่นอน  ให้กินอย่างดี

น้องน้ำฝน  กินอาหารได้แทบทุกอย่าง ...กลางคืนก็นอนด้วยกัน

มิว่าเราจะเดินทางไปไหน  เราทั้งสองก็จะพาน้องน้ำฝน

ไปด้วยเสมอ  ขึ้นเหนืองลงใต้  เราก็มักหอบหิ้วน้องน้ำฝนของเราไปด้วยเสมอ

น้องหมาตัวนี้ เป็นพันธ์ poodle...

ตอนนี้อายุประมาณสิบสองปีแล้ว จะเป็นตัวที่เล็กที่สุดในบ้าน

แรกสุด สีทองทั้งตัว เลี้ยงไปเลี้ยงมา กลายเป็นสีขาวเสียนี่

คุณลักษณะนิสัย ของน้องหมาพันธ์นี้ คือ ขี้อ้อน

ใช้สายตา ท่าทาง สื่อสารกับเจ้าของได้ดีมาก

บางคนเปรียบเทียบ เจ้า poodle คล้ายเด็กทารก

ก็ไม่น่าจะผิดเพี้ยนนะคะ เท่าที่เลี้ยง และสังเกตุมา

ลิงค์ด้านล่างนี้คือคลิบวีดีโอของน้องน้ำฝน

( พูเดิลตัวเล็กในภาพ)

http://www.oknation.net/blog/roungkaw/video/14136

( ลิงค์นี้อยู่ในวีดีโอคลิบค่ะ)

เจ้านกขุนทองตัวนี้

อายุประมาณห้าถึงหกปีแล้วค่ะ

พูดได้น้อยมาก  ฟังไม่ค่อยชัดว่าเค้า

พูดอะไร  ลองฟังในคลิบวีดีโอดูนะคะ

ว่า...เค้าพูดว่าอะไร

นี่คือ  ปลานกแก้ว  คุ้นมากค่ะ

เข้าใกล้แล้วว่ายมาหาทันที

***ก่อนจะดูคลิบวีดีโอ กรุณาปิดเสียงพูด

ก่อนนะคะ  **

คลิกที่ลูกศรด้านซ้ายมือนะคะ 

อาจจะช้าสักนิดนะ...

จากในคลิบวีดีโอ

ลองฟังเสียงขุนทองพูดดูนะคะ

ช่วยฟัง และช่วยบอกด้วยนะคะว่า....

เจ้าทอง พูดว่าอะไร ...

**๕๕๕ อยากทราบว่าท่านฟังออกมั๊ย

( เดี๋ยวจะเฉลยให้ฟังค่ะว่า สอนให้เค้าพูดว่าอะไร...)

...................................

@...48 เมล็ดโอเคเนชั่น ...เริ่มแตกหน่อ..@

http://www.oknation.net/blog/roungkaw/2007/11/29/entry-3