อีกสองวันโรงเรียนก็จะเปิดแล้ว วันนี้ทางทีมงาน เรารวมตัวกันวางแผนพูดคุย

หรือภาษาทางการเรียกกันว่า มีการประชุม บุคคลผู้เข้าร่วมพูดคุยมีประมาณ

ยี่สิบห้าคน ....เรื่องที่เราพูดคุย เป็นเรื่องของการเตรียมงานวางแผนการทำงาน

ในปีการศึกษาถัดไป เป็นความโชคดีของทีมงานของเรา เจ้านาย ( ผอ.)

ทำห้องให้ใหม่ เพิ่งเสร็จซิงๆ

โชคดีขั้นแรกคือ

ได้บ้านหลังใหม่

อยู่มาเกือบสิบปี เราไม่เคยได้มีที่ทำงานที่เป็นที่เฉพาะของกลุ่มเราจริงๆ

ต้องแอบอิง พึ่งพิง บ้านเพื่อน กลุ่มเพื่อนเสมอ

โชคดีขั้นสอง

เจ้านายใหญ่ ( ผอ.) เจ้านายรอง ( รองผอ.วิชาการ)

ท่านทั้งสอง ต่างไม่ถือตัว เข้ามาร่วมพูดคุย ( ประชุม) กับทีมเรา

ฉันท์พี่ฉันท์น้อง ความเป็นกันเองของนาย ภาษาที่หยอกเย้าแกม

เอ็นดู นี่หล่ะค่ะ คือความสุขที่เสริมครูให้แกร่งที่จะสอนเด็ก

ทุกคนต่างมีความสุข เพราะดูเหมือนเราพูดคุยกันสบายๆ

( จนดูแล้ว ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเรียกว่าการประชุม)

การประชุมที่ดี ไม่จำเป็นต้องมีพิธีรีตรองมากนัก และภาษาไม่ต้อง

ห่างกันมากนักหรอก เพราะเก้าอี้ที่เรานั่ง ก็ติดกัน หัวใจเขา

หัวใจเรา ต่างคนก็ต่างที่จะแลก ที่จะปรึกษาและพูดคุยเพื่อ

ให้ได้ทั้งบทสรุปของงาน และความสุขสบายใจ บรรยากาศ

วันนี้ไม่ทราบจะเล่าอย่างไรดี จริงๆ เจ้าของบลอกต้องเป็นประธาน

ในที่ประชุม ขณะเตรียมตัว ตัวเองว่า จะพูดคุยกับทีมทำงาน

ไปในแนวใด เจ้านายใหญ่ เจ้านายรอง ต่างก็มาแบบไม่ได้

นัดหมายมาก่อน มาด้วยลมที่สร้างความสบายใจให้แก่ทุกคน

ท่านขอเข้ามาร่วมด้วย

พูดภาษาเข้าใจง่ายๆ สบาย ๆหยอกเอิน

ท่านมาแบบพี่แบบน้อง

และที่สำคัญได้สาระ ...

...

ท่านทั้งสอง ปูทางมาแบบฉันท์พี่ฉันท์น้อง

ความไม่ถือตัว ทำให้ทีมทำงานมองดูตากัน

แบบมั่นใจว่า ทำงานกับทีมนี้มีแต่ความสบายใจ

หลังจากท่านทั้งสองไปแล้ว เราดำเนินการประชุมเอง

....

พิมพ์ของการเป็นประธานที่เจ้านาย สอนเราด้วยการทำให้ดู

เป็นแบบอย่างที่ดี เมื่อเราเป็นประธานเอง

บรรยากาศเลยง่ายๆสบายเดินตามนาย

อย่างมั่นใจ

ธรรมชาติ ธรรมชาติ การพูดคุยภาษาแบบธรรมชาติ ใสๆ

ไม่มีใครใหญ่กว่าใคร ไม่มีใครข่มเหงใคร ทุกคนพูดคุย

กันแบบสบาย คิดได้ พูดได้ หน้าที่ประธานคือ...ฟัง

และสรุปให้เข้าวาระที่วางไว้

คุมเกมให้เป็นไปตามวาระ

เป้าหมาย หัวใจอยู่ที่ให้เด็กไทย เป็นคนดี เราเน้นจุดนี้กัน

ทุกคนก็จะรับฟังกันด้วยเหตุด้วยผล คนเป็นครู ถ้าทุกอย่าง

เป้าหมายที่วางไว้ จบลงด้วยต้องการให้เกิดประสิทธิภาพกับเด็ก

ก็จบกัน ...

การประชุมไม่ต้องใช้เวลามาก

แค่รู้ว่า ทำอย่างไร

ทำเมื่อไหร่

ทำไมต้องทำ

ถ้าไม่ทำ อะไรจะเสียหายบ้าง

และที่สำคัญ

ถ้าไม่มีใครมาประชุมเลย  ประธานจะพูดให้ใครฟัง

ประเด็นนี้  คนเป็นประธานต้องคิดให้มาก  และควรมองว่า

ผู้เข้าร่วมประชุมมีบุญคุณกับเรา  เพราะฉะนั้น

ประธานในที่ประชุม ก่อนจบต้องขอขอบคุณ

ในความร่วมมือของสมาชิกทุกท่าน

ขอบคุณด้วยสายตา

ขอบคุณด้วยการยิ้มแย้ม

ขอบคุณด้วยการก้มหัวและยกมือไหว้

ทำได้ทั้งสามอย่าง ในตอนขอบคุณ

ถือว่าท่านเป็นประธานที่ทำได้ครอบวงจรค่ะ ....

...

ทุกอย่างก็จะดีเองค่ะ

และนี่คือมุมหนึ่ง ใครหิวอะไร  เดินมาช่วยตัวเอง

มาเบรคสมอง  ด้วยการลิ้มรสชิมอาหารได้ตามสะดวก

จบการประชุม  มีแต่คนถามว่า  ...

แล้วเมื่อไหร่จะประชุมอีกล่ะ  อย่าลืมบอกนะ....

**

ถ้ามีคำถามคาใจ  ว่า  ภาพด้านบนนี้ที่ไหนนะ

ลิงค์นี้บอกท่านได้ค่ะ

http://www.oknation.net/blog/roungkaw/2007/07/26/entry-8