สันติภาพจำลองบนคาบสมุทรเกาหลี

บทความชิ้นนี้ของผมนี้ตีพิมพ์ในคมชัดลึกเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ ปีนี้

เห็นรัฐบาลฝ่ายที่เกี่ยวข้องออกมาแสดงความยินดีกันจนออกนอกหน้าในการที่รัฐบาลเปียงยางดูเหมือนจะยอมอ่อนข้อให้ด้วยการทำความตกลงปิดโรงงานนิวเคลียร์ชั่วคราวแลกกับความช่วยเหลือล็อตใหญ่แล้วรู้สึกแปลกใจ  เพราะใครก็สามารถเข้าใจได้ว่านี่คือเกมซื้อเวลาของเกาหลีเหนือเท่านั้น  และข้อเรียกร้องของประธานาธิบดีคิม จองอิล สเต็ปต่อไปก็ยากที่ฝรั่งจะยอมได้  งานนี้น่ายินดีก็จริงอยู่  แต่ก็ไม่น่าจะหวังผลเลิศและเอื้อประโยชน์ให้โสมแดงกลับมากนัก  อย่างไรก็ตาม เมื่อพิเคราะห์ลึก ๆ แล้วจะพบว่านี่คือเกมซื้อเวลาของชาติที่เกี่ยวข้องต่างหาก  รอให้รัฐบาลเผด็จการของเกาหลีเหนือล่มสลายไปเองด้วยบรรยากาศที่ลดความตึงเครียดลงมาหน่อย

            เว้นแต่ญี่ปุ่นที่ดูเหมือนจะไม่อยู่ในอารมณ์ยินดีเท่าไรนัก  เพราะมีหรือไม่มีนิวเคลียร์  ขีปนาวุธเกาหลีเหนือก็ยังจ่อคอหอยอยู่  อีกทั้งประเด็นคนที่ถูกทางการเกาหลีเหนือจับตัวไปเมื่อยี่สิบปีก่อนยังค้ำคอรัฐบาลโตเกียวให้ยังไงก็ต้องพ่วงเรื่องนี้ในประเด็นการต่อรองอยู่ดี ( ว่ากันถึงประเด็นนี้  ไม่เห็นมีข่าวว่าทางการไทยพยายามเจรจาต่อรองหรือสืบหาตัวสาวไทยที่ถูกเกาหลีเหนือลักพาตัวไปในห้วงเวลาเดียวกันแต่อย่างใด )  รัฐบาลชาติอื่นล้วนแสวงประโยชน์จากปักกิ่งเซอร์ไพรซ์เมื่อ 13 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมากันทั้งนั้น

            เริ่มจากจีนที่ไม่เสียหน้าพี่ใหญ่ซึ่งเกาหลีเหนือควรจะเกรงใจ  การกล่อมโสมแดงให้ยอมทำข้อตกลงปิดโรงงานแลกกับอาหารได้สำเร็จนั้นน่าจะเป็นการยกระดับความนับถือของประชาคมระหว่างประเทศที่มีต่อรัฐบาลปักกิ่งได้อีกหลายขีด  และทำให้อเมริกายิ่งต้องรู้สึกพึ่งพาจีนในการแก้ปัญหาคาบสมุทรนิวเคลียร์ในยกต่อ ๆ ไปมากขึ้น   การอ่อนให้ของเกาหลีเหนือยิ่งพิสูจน์ความคิดของจีนว่าแท้จริงคิม จองอิล ไม่ได้บ้าอำนาจอยากทำลายล้างโลก  แต่เหมือนเด็กที่ไม่โต อยากได้รับการยอมรับในสังคม  จึงกระทำการไม่ต่างจากน้องเอมี่ที่เปลือยตะโพกโชว์เรียกร้องความสนใจโดยไม่แคร์ว่าจะเป็นความสนใจบนเสียงก่นด่าแต่อย่างใด  แต่ขั้นต่อไปคิม  จองอิล จะไปรอดหรือไม่ จีนคงไม่อาจอุ้มไปได้ตลอด  วันนี้อุ้มแค่นี้ก่อน  และถ้าข่าวกรองเรื่องที่จีนกำลังหนุน “ กลุ่มเบญจมาศ “ อย่างลับ ๆ ให้โค่นคิม ฯ  นั้นเป็นจริง  เราคงมีโอกาสมากกว่านี้ที่จะได้เห็นเกาหลีเหนือล้มไปในทางที่จีนได้ประโยชน์

            รัฐบาลจอร์จ บุช ของสหรัฐ ฯ นั้นก็ออกจะเวอร์ไปเหมือนกันที่ถึงกับจะถอดเกาหลีเหนือออกจากลิสท์ประเทศผู้ก่อการร้าย  จนมีสายเหยี่ยวบางเสียงออกมาโจมตีว่าการผ่อนปรนให้เกาหลีเหนืออาจเป็นตัวอย่างให้อิหร่านเรียกร้องหนัก ๆ กับรัฐบาลวอชิงตันได้  อย่างไรก็ตาม ถ้ามองให้ลึก ๆ จะพบว่าสหรัฐ ฯ ยังไม่อยากรบกับทั้งเกาหลีเหนือและอิหร่าน เพราะติดหล่มอิรักอยู่ เพราะฉะนั้นการดำเนินนโยบายกับสองประเทศนี้จึงได้แต่ขู่กับปลอบ  ไม่คิดจะรบจริงซึ่งต่างจากอิรักที่ทุ่มกำลังลงไปหวังชัยชนะ  สันติภาพจำลองในคาบสมุทรเกาหลีอาจจะไม่ยาวนาน  แต่บุช ก็คงหวังให้ยาวนานจนพ้นเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ ฯ ปีหน้าไปก่อน  รีพับลิกันจะได้ชื่อว่าสามารถสร้างสันติภาพกับเขาก็เป็น    ทั้งยังหวังไกลอีกว่านโยบายไม้นวมแบบนี้จะเบิกตารัฐบาลเตหะรานให้ยอมเจรจาบ้าง  ผลักเงื้อมมืออสูรสงครามออกไป  ปัญหาอิรักจะได้แก้ง่ายลง

            สำหรับเกาหลีใต้ก็ได้โอกาสสานต่อความสัมพันธ์สองแดนโสมทันทีด้วยการกำหนดการเจรจาสองฝ่ายที่นครเปียงยาง 27 กุมภาพันธ์ทันใจ  รัฐบาลโซลนั้นอยากหาข้ออ้างแบบนี้มานานแล้ว  ติดตรงภาพลักษณ์แข็งกร้าวของเกาหลีเหนือที่โลกรับรู้นี่แหละ  ถ้าโลกตระหนักเสียใหม่ว่าโสมแดงก็ยิ้มเป็น  โสมขาวก็จะรีบฉวยโอกาสของตัวไว้เหมือนกัน  เพราะความปรารถนาที่แท้จริงของผู้นำเกาหลีใต้ยุคนี้ไม่ใช่ขยี้คอมมิวนิสต์ให้จมดิน  แต่คือการกระหายจะเยียวยาความพลัดพรากของพี่น้องสายเลือดเกาหลีด้วยกันเสียมากกว่า

ปล. ผมจะขึ้นเครื่องไปอีสานวันนี้ 5 วันถึงจะกลับ แล้วจะมาโพสต์ภาพสวย ๆ ของหลานสาหร่ายให้ชมครับ