รอดูมาหลายวันแล้ว  กรณีรัฐบาลพม่าปราบผู้ชุมนุมชาวบ้านและพระสงฆ์ด้วยความเฉียบขาด  คนตายเท่าไหร่ไม่รู้แน่  พระสงฆ์โดนรวบเข้าคุก  เรื่องแบบนี้ถ้าเกิดในแอฟริกา  รัฐบาลและกองทัพไทยจะนิ่งเฉยก็ไม่ว่าหรอก  แต่นี่เกิดขึ้นตรงนี้เอง  ไม่เห็นว่าผู้มีอำนาจกำหนดนโยบายกับประเทศเพื่อนบ้านจะทำอะไร  บางคนสนใจเรื่องจะปรับรัฐบาล อันเนื่องมาจากโดนกระหน่ำตีจากผู้ไม่หวังดีต่อชาติ ( แต่หวังมากกับการทวงคืนสมบัติของตัวเอง )   บางคนให้สัมภาษณ์ในเชิงว่าอย่าไปยุ่งกับพม่า  เพราะเราไม่รู้ดีไปกว่ารัฐบาลเขาในการจัดการกับสถานการณ์ในประเทศของเขา  และอีกหลายภาคส่วนราชการไม่มีข่าวว่าสนใจเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ

จนถึงบัดนี้มีแต่เพียงข่าวว่าจะปรึกษาอาเซียนก่อนว่าจะทำยังไงดี  เฮ้อ

รัฐบาลไทยควรแทรกแซงพม่าเสียเดี๋ยวนี้ เพราะ

1. ช่วยรักษาชีวิตประชาชนผู้บริสุทธิ์ไม่ให้ล้มตายไปมากกว่านี้  จริงอยู่ที่ความสงบเริ่มกลับคืนมา  โอกาสจะเห็นภาพการฆ่าหมู่นั้นน้อยลง  แต่รัฐบาลพม่าต้องกวาดล้างฝ่ายตรงข้ามต่อไป  เราจะปล่อยให้พวกเขาล้มตายหรือถูกคุมขัง โดยถือว่าธุระไม่ใช่หรือ 

2.การกระทำต่อสงฆ์นั้นเป็นบาปอันชั่วช้า  เราในฐานะชาวพุทธย่อมยอมไม่ได้  องค์การชาวพุทธได้ออกมาประณามรัฐบาลพม่ากันแล้ว  แต่พลเรือนนั้นขีดความสามารถมีไม่เท่ารัฐบาล  ผู้มีอำนาจในราชการที่มีจิตใจเป็นพุทธทนได้เหรอ 

3. รัฐบาลพม่าเลวร้ายถึงเพียงนี้แล้วลอยนวลอยู่ติดชายแดนเรา  เราไม่กลัวหรือ  เศรษฐกิจชายแดนตกต่ำ  ผู้ลี้ภัยกลับมา  ยาบ้าเกลื่อน  เราจะปล่อยให้เป็นอย่างนี้ไปอีกนานเท่าไหร่  ไม่เบื่อบ้างหรือ

4. อาเซียนขาดพลังก็ช่างอาเซียนเถอะ  แต่หากไทยซึ่งติดกับพม่า  โลกหวังพึ่งเราแล้วเรายังปวกเปียก  ผู้กุมอำนาจในรัฐบาลและกองทัพไม่กลัวว่ากระแสความไม่พอใจจะพุ่งมาหาตนบ้างหรือไง 

ยังมีอีกหลายข้อที่เห็นถึงความจำเป็นต้องแทรกแซงกิจการภายในพม่าเสียแล้ว  ไม่งั้นผลเสียต่อประเทศชาติและรัฐบาลจะมากกว่านี้   ส่วนจะแทรกแซงอย่างไรโปรดคิดกันให้มากกว่า "เฉยไว้ก็ดีเอง" หรือ "แล้วแต่เฮียอาเซียนจะว่าไงก็ว่างั้น" เถอะครับ