ไม่ได้เขียนบทวิเคราะห์ด้านต่างประเทศตั้งนานแล้ว  วันนี้ขอเสนอบทวิเคราะห์สถานการณ์ความมั่นคงอาเซียนประจำปี 2551 ให้อ่านกัน  ลองตัดเก็บไว้เช็คกันปลายปีนะครับว่าจะตรงหรือไม่ 

       แม้ว่าเมฆหมอกของการก่อการร้ายข้ามชาติโดยอาศัยข้ออ้างทางศาสนาจะเบาบางลงไป อันเนื่องจากความอ่อนแอของเครือข่ายอัลไกด้าในภูมิภาค  แต่พยับฝนของปัญหาระหว่างประเทศก็ตั้งเค้าทะมึนแทนที่  ด้วยไม่ทราบว่าอีกนานเพียงไรที่อาเซียนจะหนีไม่พ้นกับการแก้ปัญหาพม่าอย่างจริงจัง  ขณะที่ปัญหาพลังงานในอ่าวไทยอาจเป็นประเด็นวิกฤตในปีนี้

            การขึ้นชั้นมาทดแทนผู้นำที่ตายบ้างถูกจับกุมบ้างไม่ทันท่วงทีทำให้กลุ่มก่อการร้ายมีพลังลดทอนลง  แต่ยังประมาทไม่ได้  หากฝ่ายความมั่นคงการ์ดตกนิดเดียว  เหตุการณ์แบบบาหลีปี 45 ก็อาจเกิดขึ้นได้เสมอ  อย่างไรก็ตามความร่วมมือดูแลปัญหานี้ระหว่างอาเซียนกับประเทศนอกภูมิภาคประสบความสำเร็จอย่างน่าชื่นชม  ส่งผลไปยังความปลอดภัยด้านช่องแคบมะละกาด้วย

            แต่ที่น่าห่วงคือประเด็นกระทบกระทั่งระหว่างประเทศ  กรณีพม่านั้น อาเซียนพยายามชิ่งหนีด้วยการสร้างกลไกบังหน้าออกมาหลายอย่าง  ซึ่งก็อาจจะรอดตัวไปอีกปีหนึ่ง เพราะกระแสกดดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงนโยบายต่อพม่ายังไม่แรงพอ  

           กรณีที่น่าวิตกกว่านี้คือการพิพาทในพื้นที่เหลื่อมทับทางน้ำ  เช่น กรณีอ่าวไทยระหว่างไทยกับกัมพูชา  ที่การแสวงหาทรัพยากรธรรมชาติในทวีจะเป็นประเด็นขบกันกว่าเดิม  ยิ่งฝ่ายหลังจะมีเลือกตั้งในกลางปี  นโยบายที่พรรคการเมืองเขมรชอบงัดออกมาใช้จึงมักเป็นชาตินิยมโจมตีเพื่อนบ้าน   ดังนั้นประเด็นที่เกี่ยวกับปัญหาเขตแดน เช่น แอ่งน้ำมันในอ่าวไทยและเขาพระวิหารอาจจะทำให้ไทยปวดหัวได้

            เสถียรภาพของกัมพูชาในปีหน้าน่าจะมีมากขึ้น เพราะฮุน เซ็นครองอำนาจได้อย่างหมดสิ้น  ทอดตาทั่วแผ่นดินหาใครเทียบเคียงไม่เลย   เช่นเดียวกับในลาว ซึ่งฝ่ายต่อต้านรัฐบาลลาวอ่อนแอลงอย่างมาก  ประชาชนนิยมรัฐบาลที่มุ่งมั่นเปิดประเทศมากขึ้น   อนาคตของอินโดจีนจึงสดใส  ส่วนเวียดนามที่ใกล้จะฉลองฮานอยเมืองหลวงพันปีแล้ว  พลังแห่งความตระหนักว่ากราฟชะตาประเทศของตนกำลังรุ่งเรืองลาดสูงไปเรื่อย ๆ นั้นจะนำพาให้เกิดแรงฮึดไปสู่ความเจริญอย่างเป็นรูปธรรม