พิมพ์หน้านี้
|
เวลาผ่านไปรวดเร็วจริง ๆ ครับ เมื่อ 34 วันที่แล้ว ผมยังพึ่งเขียนเรื่อง คุยกับเรือรบครบ 40000 คลิ๊กอยู่เลย มาวันนี้เข้าหลัก 50000 คลิ๊กแล้ว ความจริงยอดคนอ่านแค่นี้ บล็อกเกอร์ท่านอื่นอีก 73 คน เขาเหนือกว่าผมมาก กระนั้นก็ตาม ยอดนี้ก็เป็นยอดที่ผมภูมิใจ และรู้สึกเป็นเกียรติเสมอที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนโอเคเนชั่นแห่งนี้ หลักการของบล็อกนี้ยังง่าย ๆ คือ ใครจะคุยอะไร เสนอความเห็นอย่างไรในบล็อกก็ได้ ยกเว้นด่าผมและเพื่อนร่วมบล็อก ไม่ว่าจะมีความเห็นต่างกันอย่างไร อยากเพิ่มอีกข้อหนึ่งคือ อย่าแสดงความเห็นทางการเมืองที่หยาบคายเกินไปนัก หรือส่งสัญญาณถึงความเกลียดชังใครก็ตามอย่างผิดวิสัย ความจริงเรื่องแบบนี้ก็ไม่ค่อยมีในบล็อกของผมอยู่แล้ว เข้าใจผิดอะไรมาขอโทษก็จบกัน ผมไม่เคยลบความเห็นใคร เพราะลบไม่เป็น และเคารพความเห็นทุกท่านอยู่เสมอ ในส่วนที่ผมผิดพลาดไป ผมก็จะไม่ลังเลเลยที่จะขอโทษหรือแก้ตัว เช่น ล่าสุด ผมได้ยกเรื่อง"คุณหมอคนสวย"ออกไป เพราะถึงแม้จะเป็นเรื่องตลก และมีหลายคนชอบความขี้เล่นของเรื่องนี้ แต่ก็มีหลายคนที่ไม่ชอบเอามาก ๆ โดยเฉพาะรูปที่ไม่เหมาะสม ผมได้พิจารณาแล้วก็เห็นว่า ผมได้ทำร้ายความรู้สึกของเพื่อนบล็อกเกอร์เหล่านั้นโดยไม่ตั้งใจ ผมจึงต้องขออภัยพวกเธอมา ณ ที่นี้ และพยายามจะไม่ลงเรื่องแบบนี้อีก ยกเว้น แต่จะลงให้มีศิลปะกว่านี้ ในรอบ 1 เดือนที่ผ่านมา ผมเขียนไป 15 เรื่อง หลายเรื่องลงไปแล้วตามสัญญา เช่นเรื่องของสมัคร เที่ยวเมืองจีนเพิ่มเติม ซุปเปอร์โบว์ล สาหร่าย ตลอดจนบทความที่มีสาระ แต่ก็ยังมีหลายเรื่องที่ติดไว้ก่อน หวังว่าในอีก 10000 คลิ๊กข้างหน้า คนอ่านจะได้อ่านเรื่องเหล่านี้นะครับ เรื่องแรก ตั้งชื่อไว้ก่อนเลยว่า ถึงมึงตายไป 10 ปี พวกกูก็รักมึง เรื่องที่สอง ใครเคยได้ยินคำว่า 101 ตื้อรักนายกระจอก บ้าง เรื่องเที่ยวเมืองจีน ยังไม่ได้ลงเรื่องของศาลไคฟง อยากเขียน tag เรื่องเกี่ยวกับผีปีศาจที่ผมไปเจอมาจริง ๆ ถ้าได้ไปออสเตรเลีย ก็จะรายงานสดจากที่นั่นมาให้อ่านกันในเดือนนี้ ผมไปเที่ยววัดจำนวนมาก หลายวัดก็ไปหลอกล่อพระคุณเจ้าเป้นไกด์นำเที่ยวให้ ทำให้ได้ภาพและเรื่องที่แปลกกว่าของคนอื่น จะนำมาลงทีละวัด ๆ ไป ทราบกันไหมครับว่าหลานสาหร่ายมีมุกตลกประจำตัวที่น่ารักด้วย ส่วนรายงานสถานการณ์ทันเหตุการณ์ บทความเก่า ๆ ที่เคยลงหนังสือ และเรื่องน่าสนใจต่าง ๆ ก็จะทะยอยนำลงเหมือนเดิมครับ กรุณาติดตามอ่าน และโปรดให้ความเห็น อย่างน้อยที่สุดก็หนึ่งยิ้มนะครับ |