ไอ้พวกมันสมองหมูเอ๋ย...มันน่ากินชะมัด

รู้สึกเอนทรีนี้จะเป็นเรื่องแรกที่ผมเขียนถึงอาหารการกิน   ความจริงผมเคยเอ่ยถึงคำว่ามันสมองหมูในเอนทรีอื่นอย่างน้อย 2 ครั้ง   คนที่ไม่ชอบกินอาหารแปลกอย่าพึ่งเบือนหน้าซะก่อนนะครับ  รับรองว่าอร่อยจริง ๆ

ผมกินมันสมองหมูครั้งแรกเมื่อประมาณ 20 ปีก่อน  ตั้งแต่สมัยเรียนปริญญาโทอยู่ธรรมศาสตร์   ก็ไปกินกับติ๊กเพื่อนซี้ที่ตายไปแล้วแหละครับ  พลขับของคนพ่อผมคนหนึ่งแกชอบกิน  แกก็มักจะพาผมไปทานอยู่เสมอ  ติดใจเลยครับ

ร้านขายมันสมองหมูที่ว่านั้นอยู่ที่แพร่งภูธร  เหลืออยู่เจ้าเดียวแล้วเวลานี้  เข้าแพร่งแค่ 10 เมตรอยู่ทางขวามือ  แต่ก่อนเคยมีอีกเจ้าอยู่ทางซ้ายมือ  ติดกับร้านชุบทอง  แต่เจ้านั้นทะยอยกันตายโหงกันหมดเมื่อไม่นานนี้เอง  เลยเลิกกิจการไป

ร้านมันสมองหมูเจ้าที่ยังอยู่นี้อร่อยมาก  คุยว่าเปิดมา 100 ปีแล้ว  น่าจะเหลือเป็นเจ้าเดียวในประเทศไทยด้วย  ป้าคนทำก็เเก่แล้ว  ไม่มีสาขา  เพราะอยากควบคุมคุณภาพ  คนเก่าแก่  ข้าราชการกลาโหมและมหาดไทย มากินกันเพียบ  มาจากญี่ปุ่นก็มา  ผู้หลักผู้ใหญ่ชอบกินกัน ทั้งที่สถานที่เป็นตรอกแคบ ๆ นั่งได้ไม่กี่โต๊ะ  ด้านในเป็นบ้านก็พอมีโต๊ะอยู่บ้าง  ห้องน้ำสะอาดใช้ได้  

มันสมองหมูนั้นก็เอามาจากสมองหมูนั่นแหละครับ  เฉพาะเอามาเเช่แข็งไว้เห็นเป็นก้อน ๆ และลวดลายสมอง  วันไหนวันพระก็หาหมองได้น้อยหน่อย  เวลาปรุง  ก็ใส่เครื่องลงไปเป็นชามใหญ่  ประกอบไปด้วย  เต้าหู้ยัดไส้  ลูกชิ้นทอด  หนังปลาทอด  ไส้  ม้าม  ตับ  ปอด  หนัง  และอาจมีอย่างอื่นอีก  เกาเหลาอย่างนี้ 70 บาทครับ  เวลาโซ้ย  ก็กินกับข้าวเดี๋ยวนี้ถ้วยละ 5 บาท  แล้วอาจมีเครื่องเคียงประกอบ  จานจิ๋ว ๆ จานละ 20 บาท  พวก กุนเชียง  กุนเชียงตับ  ลูกชิ้นทอด  แต่ที่ผมชอบที่สุดคือหนังปลาทอด  เอาใส่เกาเหลาหรือจิ้มน้ำจิ้มเหลืองกินเปล่า ๆ ก็ได้ 

ในเมื่อเครื่องเต็มชาม  ก็ควรกินน้ำเกาเหลาน้ำแรกให้หมดก่อน  แล้วขอป้าแกเติมอีกหนึ่งน้ำ  รับรองชามเดียวอิ่ม

มีหลายคนกลัวสมอง  มาถึงร้านก็สั่งแต่เครื่องไม่เอาสมอง  ก็ 70 บาทเช่นกัน  แต่มาร้านนี้แล้วไม่กินสมองหมู  แล้วไม่รู้ว่าจะมาทำไม  ( น้องกาญจน์ก็เป็นคนหนึ่งที่ไม่กล้ากิน )

วันเสาร์ไปซื้อรองเท้าบู๊ทหลังกระทรวง  เลยแวะไปกินอีก 101 บาท  ป้าแกลดให้บาทนึง  คงเป็นค่าน้ำแข็งเปล่า  เลยบอกแกว่าจะช่วยประชาสัมพันธ์ในบล็อกนี้ให้ 

อาจจะมีบางคนคิดว่าการกินมันสมองหมู  จะทำให้โง่คล้ายหมู  นั้นไม่จริงหรอกครับ  คิดในด้านดีว่า  ชิงกินมันก่อนจะได้ไม่โง่เหมือนมันไงครับ

สรุปว่าอร่อยมาก

บรรกากาศหน้าร้าน

ตรอกในร้าน

ป้ากำลังหยิบเครื่องใส่ชาม  เห็นไหมมีเครื่องมากมาย

โล้นี้ใส่สมองล้วน ๆ ใครไม่เอาสมอง  ป้าก็ไม่ตักโล้นี้  ใครเอาก็ตักเอามาลงชาม

ชามเป็นเช่นนี้  เห็นน้ำตาลเข้มด้านบนคือหนังปลาทอดกรอบ  เคยกินหนังปลามาหลายที่แล้ว  ที่นี่อันดับหนึ่งจริง ๆ

ภายในตรอก  จอดได้วันคู่วันคี่  เรียกว่าจอดรถลำบากมาก  วันธรรมดาไปหาที่อื่นจอดแล้วเดินมากินเถอะ  วันหยุดจอดหน้าแพร่งเสียตังค์ให้ กทม. 10 บาทดีกว่า

หน้าปากทางแพร่งภูธร  ติดคลองหลอด  หลังกระทรวงกลาโหมเป๊ะ ๆ