ก็ดีแล้วครับที่แกนนำผู้ชุมนุมตัดสินใจไม่ออกเดินไปยึดชัยภูมิใหม่  เพราะคนหลายพันที่กำลังฮึกเหิม  หากออกเดิน  โอกาสมีการปะทะสูง  ทั้งกับตำรวจ  ที่ปลุกกันไว้ว่าเป็นฝ่ายตรงข้าม  และกับม็อบต้าน ซึ่งอาจมาสกัดตามขอบทาง

แต่ถ้าชุมนุมยืดเยื้ออยู่อย่างนี้  ฝ่ายพันธมิตรหวังอะไร  จะชนะตรงไหน

1. การอยู่ในทำเลที่ปิดถนน    แม้จะอ้างว่าใช้สิทธิตามรัฐธรรมนูญหรือสู้เพื่อชาติ  แต่ความเดือดร้อนที่เกิดกับชาวบ้าน    จะทำให้ภาพลักษณ์เป็นลบขึ้นทุกที  ผลักคนเป็นกลางไปเข้ากับฝั่งตรงข้าม  อย่างนี้จะดีหรือ

2. การด่ารัฐบาลไปเรื่อย ๆ แบบดึงเกมยืดเยื้อ  ไม่มีนโยบายเชิงปฏิบัติการอย่างเป็นรูปธรรม  จะทำให้ไฟที่กำลังฮึกเหิมคุโชนของผู้ชุมนุมนั้นค่อย ๆ มอด  ยิ่งเจอฝน เจอแดด  หลายวันเข้า   แม้แต่ม็อบที่ขนกันเข้ามาจากต่างจังหวัดก็จะอ่อนล้าหมดแรง 

3. หวังว่าด่าแล้ว  รัฐบาลจะยอมถอยมากไปกว่านี้  ก็อาจเป็นไปได้  แต่หวังจะให้รัฐบาลเลิกเเก้รัฐธรรมนูญเสียเลยนั้นไม่มีทาง   ยิ่งลาออกยุบสภาหรือ ทหารเบื่อจนออกมาปฏิวัติ นั้นยิ่งหวังยาก     หากรัฐบาลผ่อนเกม  ยื้อก็ยื้อด้วย   ม็อบก็จะอ่อนแรงลงตามความคิดข้อ 2

เพราะฉะนั้น  ฟันธงว่า  ไม่มีใครทนบนถนนได้นานหรอกครับ  การออกเดินต้องเกิดแน่ ไม่ช้าก็เร็ว  

ตำรวจอยู่ในภาวะสุดล้า  ทหารเข้าเสริม   สถานการณ์จะเข้าไปสู่อีกไคลแมกซ์หนึ่ง

บทความมองมุมยุทธศาสตร์ของผม  คมชัดลึก หน้า 2 ฉบับวันจันทร์ จะวิเคราะห์ละเอียดกว่านี้  แต่จะทันกาลหรือเปล่า  ไว้รอดูกันนะครับ