วันนี้แล้วครับ  การเจรจาระหว่างคณะกรรมการชายแดนไทยกับกัมพูชาจะเริ่มขึ้น  งานนี้ระดับรัฐมนตรีกลาโหมกัมพูชาดวลกับผู้บัญชาการทหารสูงสุดของไทยเลยทีเดียว   แต่หากคิดว่าปัญหาชายแดนวันนี้จะเเก้ไดสัก 50 เปอร์เซ็นต์ก็อย่าพึ่งหวังนะครับ  การประชุมแบบนี้มีบ่อยหลายระดับหลายชุด  แต่ก็ไม่ลงตัวซะที  เพราะทั้งสองฝ่ายยึดแต่แนวทางของตัว  หลักการของตัว  แผนที่ของตัว 

เพื่อให้รับสถานการณืก็ขอเอาเรื่องที่เกี่ยวกับเขมรมาให้อ่านกันครับ    ถึงเรื่องนี้จะไม่เกี่ยวกับเขาพระวิหารโดยตรง  แต่ก็เป็นอีกมุมหนึ่งที่จะทำให้เข้าใจว่า  ไทย-เขมรแดง-ฮุนเซ็น นั้นเกี่ยวกันอย่างไร 

บทความชิ้นนี้ตีพิมพ์ในคมชัดลึกเมื่อ 26 พฤษจิกายน 2550 ในช่วงที่มีการจับกุมและนำตัวผู้นำเขมรแดงขึ้นศาลระหว่างประเทศที่สหประชาชาติร่วมมือกับกัมพูชาตั้งขึ้นมา  ผมขอนำลงให้อ่านโดยไม่ตัดทอนนะครับ

โคถึกเขมรชุดสุดท้าย  สังเวยชัยชนะเหนือโลกคอมมิวนิสต์

ศาลพิเศษของสหประชาชาติว่าด้วยการล้างเผ่าพันธุ์กัมพูชาของเขมรแดงได้เก็บเกี่ยวเหยื่อเข้าโรงเชือดไว้ได้พร้อมหน้ากันแล้วรอเพียงกระบวนการไต่สวนที่จะมีขึ้นต้นปี 2550 จากนั้นจึงถึงเวลาของการปิดผนึกประวัติศาสตร์หน้าโหดของประเทศขั้นตอนสุดท้ายไปตลอดกาล ทั้งนี้ แม้ว่าจะคาดเดาไม่ได้ว่าคำพิพากษาจะปรากฏเมื่อใด

 แต่การเลือกตั้งทั่วไปของกัมพูชาที่จะมีขึ้น กรกฎาคม 2551 ก็อาจเป็นการเร่งให้คดีนี้จบเร็วในทางที่เป็นคุณแก่นักการเมืองใหญ่ อย่างไรก็ตาม ความกังขาในส่วนผู้เกี่ยวข้องกับการบูชายัญเขมรแดงนี้ รวมทั้งไทยเราด้วย ก็น่าจะยังคงมีต่อไป  

ไม่มีใครกล้าปฏิเสธความผิดบาปของความหฤโหดที่กลุ่มเขมรแดงทำไว้ในช่วงที่มีอำนาจครองทั้งประเทศในปี2518-2522 เอาแค่คุกตุลสะเลงที่นายดุจ เป็นพัศดีเรือนจำคุกเดียวนั้น คนเข้าไปโดนทรมานและประหารคนตายราว 1.6 หมื่นคน ออกมาเป็นๆ แค่ 14 คนเท่านั้น คาดกันว่าระบอบพลพต ทำให้ชาวเขมรตายไปไม่น้อยกว่า 2 ล้านคน ดังนั้นการจัดตั้งศาลสถิตยุติธรรมของยูเอ็น ที่จะเอาผู้บงการเหล่านี้มาขึ้นศาล จึงเป็นเรื่องชอบธรรมในสายตาของมนุษย์ทุกคน

หลังจากที่เจรจาต่อรองกันมาหลายปีศาลนี้ก็ตั้งขึ้นได้ในกัมพูชาเมื่อปีกลาย ล่าช้าจนผู้นำสำคัญๆ ของเขมรแดง เช่น พลพต และนายพลตาม็อก ตายไปหมดแล้ว ที่เหลืออยู่ก็ไม่มีแรงหนี ในห้วงกันยายนถึงพฤศจิกายนปีนี้ ก็โดนรวบหมดรวม 5 คน บ้างก็ไม่ให้ประกัน บ้างก็ใกล้สิ้นลมด้วยโรคภัย การจับและลงโทษเขมรแดงโดนศาลระหว่างประเทศนี้ไม่เพียงแต่เป็นเรื่องของการสนองตอบความต้องการของประชากรโลกที่อยากเห็นอาชญากรรมต่อมนุษยชาติโดนเอาคืนเท่านั้น คนหลายกลุ่มอาจได้ประโยชน์ เช่น ฝ่ายรัฐบาลของฮุนเซน น่าจะได้ครอบครองพื้นที่ไพลินอย่างเด็ดขาดเสียที เมื่อไม่มีเอียง สารีแล้ว ยิ่งเมื่อนึกถึงความอ่อนแอขนาดหนักของฟุนซินเปกกับนโรดม รณฤทธิ์ แผ่นดินกัมพูชาทั้งแผ่นจึงอาจตกเป็นของฮุน เซน อย่างสมบูรณ์แท้จริง แต่ขณะเดียวกันการโยนบาปทั้งหมดไปให้เขมรแดงนั้น ก็น่าจะเป็นการทรยศโคถึกที่ร่วมมือกับประเทศโลกเสรีทำสงครามต่อต้านคอมมิวนิสต์เวียดกงเหมือนกัน ปฏิเสธไม่ได้ว่าถ้าหากเขมรแดง ไม่เข้าช่วยไทยและเขมรอีกสองฝ่าย เข้าต้านการบุกของเวียดนามและเฮง สัมริน ในวันนั้นแล้วไซร้ โฉมหน้าของการเมืองอินโดจีนวันนี้อาจเปลี่ยนไป คอมมิวนิสต์อาจชนะและนำไปสู่การล่มสลายของระบอบต่างๆ ที่เราอยู่อย่างมีสุขในทุกวันนี้ก็เป็นได้ เพราะเขมรแดงมีพลังมากในตอนนั้นแม้ว่าจะถูกขับจากพนมเปญแล้วก็ตาม และเป็นพันธมิตรของไทยในการรบกับเวียดนามอย่างแข็งขัน

เขมรแดงยอมช่วยก็เพราะเป็นการช่วยตนเองให้พ้นจากการถูกเวียดนามบดขยี้ด้วย และก็เมื่อฝ่ายโลกเสรีชนะสงคราม เขมรแดงก็เหมือนได้บำเหน็จให้มีอำนาจในพื้นที่ภาคตะวันออกของประเทศไปจนยุบกลุ่มในปี 2539 เรื่องนิรโทษกรรมก็ได้รับ และฮุน เซน ก็ออกหน้ารับแรงกดดันจากสหประชาชาติเรื่องความพยายามจะไต่สวนเขมรแดงอยู่เป็นสิบปีจนเลิกค้านแล้วในปัจจุบัน

ทุกวันนี้ผู้นำระดับภูมิภาคในอดีตที่โหดร้ายแต่เคยช่วยเหลือโลกเสรีใกล้จะแก่ตายไปหมดแล้ว บางคนถูกดำเนินคดีพอเป็นพิธีแล้วลาโลกไปอย่างเงียบๆ ยิ่งดับสูญไปมากเท่าไร ข้อเท็จจริงของผู้บงการสงครามในวอชิงตัน หรือแลงก์ลีย์ ก็สาบสูญไปด้วย แต่ก็ยังคั่งค้างในใจว่า ผู้นำโลกเสรีวันนี้ในอดีตเคยทำอะไรเลวร้ายต่อมนุษยชาติโดยโลกไม่รับรู้บ้าง หรือใครเคยได้ประโยชน์จากกลุ่มที่วันนี้ถูกตราหน้าว่าเลวบ้าง