เขาคนนั้น จากเราไป....

คนเราทุกคน จะรู้ถึงความรู้สึกของตัวเองก้เมื่อ "มันสายไปแล้ว"

       เมื่อเราถามตัวเองว่า "ทำไมนะ ฉันถึงปวดใจเช่นนี้"
คุณเข้าใจไปเหอะว่า..คุณรักเขาหมดหัวใจไปแล้ว คนเราทุกคนจะไม่เข้าใจความหมายของเรื่องนี้ถ้าไม่เจอกับตัวเองแล้วถ้ายังสงสัยว่าทำไมต้องเจอ งั้นคุณลองคิดตาม....


    ในเมื่อตอนที่คุณทีเขาคนนั้นอยู่ข้างกาย...
          คุณกลับมองไปว่า..ก็แค่คนพิเศษกว่าใคร
เขาคนนั้นรักคุณมาก มากซะจนทำเพื่อคุณได้ทุกอย่าง คุณรับรู้แต่...คุณกลับมองข้ามไปความรู้สึกของเขาอาจจะทำให้คุณรู้สึกดี และเขาก็ทำให้คุณยิ้มได้ในทุกเวลาที่คุณเครียด เขาทำให้คุณเปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากคนที่เย็นชาไม่รับรู้ความรู้สึกของใครกลับกลายเป็นว่า มองโลกเปลี่ยนไปซะหมด..
     ในเมื่อตอนที่คุณมีเขา คุณอาจจะรู้สึกเฉยๆ คำว่า "รัก" ที่เขาบอกคุณอยู่ทุกๆวัน คุณอาจจะรู้สึกว่า 'ก็ยังดี ที่ยังมีคนบอกรัก' การคิดแบบนี้คุณทุกคนคงจะเข้าใจใช่มั๊ย ว่า ความรู้สึกแบบนี้ก็คือ "เราไม่ได้รักเขา"

      แต่ทำไมนะ ? แค่คุณไม่ได้เจอเขาวันเดียว หรือชั่วโมงเดียว กลับกระวนกระวายใจ ว่าทำไมเขาถึงยังไม่มาหาคุณ เขาจะเป็นอะไรมั๊ย... นี่เขาไม่สนใจคุณแล้วหรอ
      แต่เมื่อเขามาหาคุณ คุณกลับเก็บความรู้สึกไว้เฉยๆ ไม่แสดงให้เขารับรู้เลยว่า คุณ..ดีใจแค่ไหนที่ได้พบเขา และนั้น (อาจจะทำให้เขาได้รับรู้ว่า..คุณไม่ได้รักเขาเลย)


        ซึ่งก็คล้ายกับการเป็นแฟนกัน...
เมื่อคุณโกรธเขา..เขาตามง้อคุณตลอด
เมื่อคุณอยากได้อะไร..เขาซื้อให้
เมื่อคุณด่าว่าเขามากมายแค่ไหน..เขารับฟังโดยไม่ตอบโต้อะไรคุณ ถึงแม้ว่าเขาจะผิดหรือไม่ก็ตาม
เมื่อคุณไม่สบาย..เขาคอยมาดูแลคุณตลอด
เมื่อคุณเหงา..เขาก็คอยมาคุยเป็นเพื่อนคุณ
เมื่อคุณไปเที่ยวกับเพื่อนนานแค่ไหนหรือบ่อยแค่ไหน..เขาตักเตือนคุณว่าอย่าไปบ่อยมากนัก คุณกลับด่าว่าเขา ว่ามายุ่งวุ่นวายจนมาเกินไป
เมื่อคุณนัดเขาเพื่อที่จะได้พบกับ..แม้นานแค่ไหนเขาก็รอได้ถึงแม้ว่าคุณจะมาช้าแค่ไหนก็ตาม
เมื่อคุณอยู่ที่ไหน ทำอะไร ..เขาโทรตามหาคุณว่าคุณอยู่ไหน แต่คุณกลับรู้สึกรำคาญใจที่มีคนมายุ่งวุ่นวายจนเกินเหตุ

        ทั้งหมดนี้ก็เพราะ เขา/เธอ เป็นห่วงคุณ รักคุณ แคร์คุณ...

  แต่แล้วทำไมเมื่อถึงคราวที่เขาได้จากคุณไป..คุณกลับปวดใจ และทรมานก็เพราะว่า คุณคิดได้แล้วไงว่าคุณ "รักเขาจนหมดหัวใจ" แต่ดูเหมือนว่ามันสายไปแล้วสำหรับคุณและเขา อาจจะเป็นเพราะเลิกกันไปแล้ว หรืออาจจะหลายๆสาเหตุที่ทำให้คุณกับเขาต้องจากกัน...

   คุณต้อง..มานั่งคิดถึงเรื่องราวเก่าๆที่เขาคอยเอาใจใส่คุณ..แต่ในตอนนั้นคุณกลับมองข้ามไป
   คุณต้อง..มานั่งร้องไห้เสียใจกับสิ่งที่ทำไปในอดีต
   คุณต้อง..มานั่งปวดใจเมื่อได้พบเขาแหย่เล่นกับคนรักใหม่ของเขา
   คุณต้อง..มานั่งเพ้อ เหม่อลอย คอยคิดถึงเขาจนไม่มีอันจะทำอะไรเลย
   คุณต้อง..มานั่งฟังเพลง ที่เขาได้ให้คุณฟังในเมื่อตอนอดีต
   คุณรู้สึก..เสียดายเขา ที่ในนาทีนี้ไม่มีใครมาแหย่เล่นกับคุณ อย่างเมื่อก่อน
   คุณรู้สึก..ปวดใจเมื่อคุณและเขาพบกันโดยบังเอิญ แต่เขากลับเดินผ่านคุณไปอย่างคนไม่รูจักกัน
   และความรู้สึกต่างๆอีกมากมาย.. จนทำให้คุณอดคิดไม่ได้ว่า "ทำไม..ฉันถึงไม่รักและใส่ใจเขาในตอนที่มีเขาอยู่"
  

        แล้วทำไม คุณถึงมาคิดได้ตอนที่สายเกินไปล่ะ?? ทุกคนคงเป็นแบบนี้
แน่ล่ะทุกคนเคยถามตัวเอง.. ว่าทำไมเราถึงคิดได้ในเมื่อมันสายไปแล้ว?  แล้วทำไมเราไม่ใส่ใจเขาในตอนที่มีเขาล่ะ?  แล้วฉันจะบอกเลิกเขาทำไมในเมื่อฉันรักเขาไปหมดหัวใจอย่างนี้?
        คำถามเหล่านี้ล้วนหาคำตอบไม่ได้หรอก ถ้าเราไม่เคยเจอกับตัวเอง..


คุณคงจะเข้าใจไปบ้างแล้วใช่มั๊ย? กับคำว่า "ทำไมนะ? ถึงรู้สึกปวดใจเมื่อ..เขาคนนั้นจากเราไป" พวกคุณรู้ไว้เถอะว่า ไม่มีผู้ชาย/ผู้หญิง คนไหนที่ไม่จริงจังกับความรัก ทุกคนล้วนแต่ให้ความใส่ใจกับเรื่องนี้กันหมด แต่ขึ้นอยู่กับว่า เขา/เธอ จะให้ความสำคัญมากแค่ไหน ก็เทานั้น..
      เมื่อในตอนนี้คุณมีความรัก คุณควรใส่ใจดูแล ถึงแม้ว่าคุณอาจจะยังไม่ได้รักเขาหมดใจก็เถอะ แต่ฉันรับประกันว่า ความใกล้ชิดนั้นแหละที่จะทำให้คุณที่ไม่มีความรู้จักกับ คำว่า "รัก" กลับกลายเป็นที่รู้จัก กันอย่างดี...

ปล.ขอเวลาอ่านหนังสือก่อนนะถ้าบรรลุแย้วจะนำออกเผยแพร่ตามคำเรียกร้องของเพื่อนๆ