องค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ หรือนาโต้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 4 เมษายน 1949 เพื่อสกัดการขยายตัวของลัทธิคอมมิวนิสต์โซเวียต

ปี 1954 โซเวียตเสนอว่า พวกเขาควรที่จะได้เข้ามาเป็นสมาชิกนาโต้ด้วย เพราะจะเป็นผลดีต่อสันติภาพในยุโรป แต่ก็ถูกปฏิเสธ

14 พฤษภาคม 1955 หรือ 6 ปีหลังการก่อกำเนิดขึ้นของนาโต้ โซเวียตก็ก่อตั้งกลุ่ม กติกาสัญญาวอร์ซอ ซึ่งเป็นการรวมตัวกันทางการทหารของโซเวียตกับกลุ่มประเทศสังคมนิยมในยุโรปตะวันออก เพื่อให้มายันกับนาโต้โดยตรง

ปี 1991 สหภาพโซเวียตล่มสลาย รัสเซียแพ้ในสงครามเย็น กลุ่มกติกาสัญญาวอร์ซอต้องล้มตามไป ประเทศในยุโรปตะวันออก รวมทั้งรัสเซีย ต่างก็หันไปเดินในเส้นทางของระบอบประชาธิปไตย

รัสเซียหวังว่า การถอนทหารออกจากยุโรปตะวันออกโดยสันติของพวกเขา จะส่งผลตอบแทนพวกเขาบ้าง โดยพวกเขาหวังว่า นาโต้ก็คงจะถูกยุบไปด้วย

แต่นาโต้ไม่ยุบ และยังคงเดินทางเป็นปฏิปักษ์กับรัสเซียต่อไป ด้วยการรุกเข้ามาทั้งทางตะวันตก และทางใต้ของรัสเซีย ผ่านการรับประเทศอดีตบริวารของโซเวียตเข้ามาเป็นสมาชิก และการพยายามนำระบบป้องกันขีปนาวุธมาปักอยู่ริมชายแดนรัสเซีย ในประเทศที่พวกเขาเพิ่งรับเข้ามาเป็นสมาชิก

เอสโตเนีย ลิธัวเนีย ลัตเวีย อดีตดินแดนของสหภาพโซเวียตเอง ก็เข้าเป็นสมาชิกนาโต้ไปเรียบร้อยนานแล้ว รวมทั้งประเทศในยุโรปตะวันออกอีกหลายประเทศ ซึ่งเคยเป็นพันธมิตรแนบแน่นของโซเวียต แม้รัสเซียจะไม่ค่อยพอใจ แต่ก็ไม่ได้ออกมาเกรี้ยวกราดอะไร

แต่มีอยู่ 2 ประเทศที่รัสเซียออกอาการหัวฟัดหัวเหวี่ยงอย่างยิ่ง หากนาโต้จะรับเข้าเป็นสมาชิก และจากอาการไม่พอใจอย่างหนัก ก็ทำให้นาโต้ยังไม่กล้ารับเข้าเป็นสมาชิก แม้สหรัฐจะเร่งผลักดันเป็นการใหญ่ก็ตาม 2 ประเทศที่ว่านั้นก็คือ ยูเครนและจอร์เจีย

รัสเซียอ้างว่า ทั้งสองประเทศนี้มีที่ตั้งอยู่บนจุดยุทธศาสตร์ทางการทหารที่สำคัญ จึงยอมไม่ได้ที่จะให้นาโต้เข้ามายึดครอง

ในกรณีของยูเครนนั้น หากพิจารณาในเบื้องลึกจะพบว่า พวกเขายังก้ำกึ่งกันระหว่างการหันไปอยู่ในสังกัดนาโต้ กับการเป็นพันธมิตรกับรัสเซีย ซึ่งส่วนหนึ่งก็จากความผูกพันทางด้านสายเลือด และผลประโยชน์มากมาย (อย่างเรื่องพลังงานราคาถูก ) รวมทั้งการไม่ต้องเผชิญกับขีปนาวุธรัสเซีย ที่ขู่ว่าจะเล็งเป้ามาทันทีที่ยูเครนไปอยู่กับนาโต้

แต่ในกรณีของจอร์เจียนั้น หวังอย่างยิ่งที่จะใช้นาโต้มาเป็นไม้กันหมา เพราะมีปัญหาที่ดินแดน 2 เขตของตัวเอง อยากจะแยกตัวไปอยู่กับรัสเซีย ดินแดนที่ว่านั้นก็คืออับคาเซีย และ ออสเซเทียใต้

ส่วนหนึ่งในยุทธศาสตร์การรุกรัสเซียของนาโต้ก็คือการดึงพันธมิตรของรัสเซียมาเป็นพวก เซอร์เบีย ก็เป็นหนึ่งในพันธมิตรที่เหลืออยู่น้อยนิดของรัสเซีย เมื่อเซอร์เบียยังไม่ยอมเป็นพันธมิตรกับนาโต้ เพราะเจ็บใจที่นาโต้ขนเครื่องบินมาถล่มในช่วงสงครามโคโซโว นาโต้ก็ตัดกำลังพวกเขาโดยการรับรองเอกราชของโคโซโว ทั้งๆที่เป็นการประกาศเอกราชที่ผิดทำนองคลองธรรม เนื่องจากเป็นการประกาศฝ่ายเดียว ฝ่ายเซอร์เบียไม่ได้เห็นด้วยหรือยอมรับการประกาศเอกราช แม้กระทั่งสหประชาชาติเองก็ยังบอกว่า โคโซโวเป็นส่วนหนึ่งของเซอร์เบีย

..............................................

แต่สุดท้ายแล้ว การแผนการวางหมากที่ผิดพลาดของชาติตะวันตก เพราะไม่มีการมองข้ามช็อต ก็ทำให้จอร์เจียต้องตกเป็นเหยื่อความละโมบอำนาจของชาติตะวันตก เมื่อรัสเซียหันมาใช้จอร์เจีย ในการสั่งสอนชาติตะวันตกว่าพวกเขากำลังเดินในทางที่ผิด

รัสเซียสั่งสอนชาติตะวันตกโดยการประกาศขยายความสัมพันธ์กับอับคาเซีย และ ออสเซเทียใต้ ทั้งๆที่ก่อนหน้านั้น พวกเขาคว่ำบาตรทางการค้ากับดินแดนเหล่านี้มาเป็นสิบปี เพื่อแสดงความเคารพในอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนเหล่านี้ของจอร์เจีย

รัสเซียสื่อออกไปในทำนองว่า วันดีคืนดี ฉันก็อาจจะประกาศรับรองเอกราชของดินแดน 2 แห่งนี้ก็ได้นะ เหมือนอย่างเช่นที่พวกคุณทำกับโคโซโว ของเซอร์เบีย

ในขณะเดียวกัน ก็เป็นการบ่งบอกไปยังจอร์เจียว่า กว่านาโต้จะเข้ามา ก็สายเกินไปเสียแล้ว และแม้จะเข้ามาแล้ว ก็อาจจะทำอะไรไม่ได้ ในกรณีของอับคาเซียและออสเซเทียใต้ แต่จะเป็นการดีกว่า หากพวกเขาจะไม่ได้เข้ามาในจอร์เจียเลย เพราะหากนาโต้ไม่ได้เข้ามา จอร์เจียก็อาจจะไม่ต้องเสียดินแดนใดๆไปแม้แต่น้อยนิด

...........................................................

อ่านถึงตรงนี้ ก็ให้รู้สึกแปลกพิกล ที่รัฐบาลบ้านเราบอกว่าจะให้การรับรองโคโซโว ทั้งๆที่ภาคใต้ยังยิงกันตูมๆอยู่

............................................................

กว่าสิบปีแล้วที่สหภาพโซเวียตล่มสลายไป กว่าสิบปีแล้วที่รัสเซียเลิกเป็นคอมมิวนิสต์

แต่พวกเขาก็ยังคงเป็นที่หวาดผวาของชาวโลกอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน

กรรมจริงๆ