...เธอผู้ไม่แพ้....

สืบเนื่องจาก blog ดอกไม้ในใจเธอ...ที่น้ำได้เขียนขึ้นเมื่อวันที่ 24 ต.ค.2550 เขียนให้กับใครคนหนึ่ง...เพื่อให้เขามีกำลังใจต่อสู้กับโรคภัยไข้เจ็บ ที่กำลังคุกคามเขาอย่างหนัก...โรคภับไข้เจ็บ ที่ทำให้ร่างกายเขาต้องเจ็บปวดทรมานในทุก ๆ วัน...เมื่อวาน 30 ต.ค.2550 น้ำได้รับรู้ว่าเขากำลังทรมาน และเจ็บปวด ใจเขากำลังท้อ และเหนื่อย...

วันนี้ น้ำอยากให้กำลังใจเขาอีกครั้ง ...เพราะน้ำรู้ว่าเขาจะเข้ามาอ่าน blog น้ำทุกวัน...

คนดี...ลุกขึ้นมาสู้นะ กำลังใจที่เข้มแข็งเท่านั้นที่จะทำให้คุณสู้กับโรคร้ายได้...อย่ายอมแพ้นะ น้ำสัญญาน้ำจะอยู่เคียงข้าง จะไม่ทิ้งคุณไปไหน...ขอเพียงแค่ คุณไม่ยอมแพ้...สู้นะ สู้... เข้มแข็งนะ...กำลังใจอยู่นี่ทั้งคน...คุณยอมแพ้ไม่ได้นะ...

น้ำรู้... ระยะทางที่ห่างไกลระหว่างเราสองคน..แม้จะเกินครึ่งฟ้า แต่ไม่ได้หมายความว่า ความห่วงใยและคิดถึงจะห่างไปตามระยะทางนะ...ทุกวินาทียังคงมี และจะมีตลอดไป...น้ำขอแค่...ให้คุณมีกำลังใจที่เข้มแข็งและต่อสู้กับโรคร้ายนั่น...เวลาที่เหลืออยู่ ให้เป็นเวลาที่มีค่าที่สุด...คุณมีน้ำ คุณมีใคร ๆ อีกหลายคนที่รักและห่วงคุณ...คุณจะต้องชนะโรคร้ายนั้น ด้วย การเอาชนะใจตัวเองให้ได้ ...เข้มแข้งนะคะ...แล้วเราจะเดินผ่านคืนวันอันโหดร้ายนั้นได้...ขอเพียงคุณไม่ยอมแพ้....น้ำเชื่อว่าคุณทำได้ค่ะ....

อยากให้หัวใจ และรอยยิ้มของคุณ สดใสเหมือนดอกไม้

สายน้ำแห่งความรัก ความหวังดี