ถึง...น้องเอิร์ท ลูกรัก

24  ธันวาคม 2550

วันนี้ วันคล้ายวันเกิดลูกแม่ ...ครบรอบวันเกิดลูก ตอนนี้อายุ 8 ขวบแล้ว...แม่ขอให้ให้ลูกชายของแม่มีสุขภาพแข็งแรง และมีความสุขมาก ๆ นะคะ...

สุขสันต์วันเกิดลูกชายของแม่ด้วย Cake จานนี้เลย..

วันนี้...แม่เจ็บปวดไม่แพ้ 8 ปีที่แล้ว 24 ธันวาคม 2542 เจ็บปวดกับการที่แม่เบ่งคลอดลูกออกมา...แต่วันนี้แม่เจ็บปวด กับการที่แม่กับลูกต้องถูกแยกจากกันด้วยเหตุผลของผู้ใหญ่บางคน ที่ต้องการแค่จะเอาชนะแม่ ... แต่แม่ก็มีความสุขที่แม่มีลูกที่น่ารัก แววตาของลูกบอกรักแม่เสมอมา ไม่ต่างกับวาจาที่ลูกบอกแม่ทุกครั้งที่เจอกัน...ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา ที่เราแม่ลูกต้องแยกกันอยู่...แม่เพียรพยายามแวะไปหาลูกแม่ตลอด ขอแค่แม่ได้กอดลูก จูบลูกด้วยความรักและคิดถึง...พาลูกไปทานข้าว ซื้อของเล่นที่ลูกอยากได้  แม่รักลูกนะคะ ทุกวันนี้แม่ทำงานโดยไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย ไม่มีวันหยุด เพื่อแม่จะเตรียมความพร้อม พาลูกของแม่มาอยู่กับแม่.......

แม่อยากบอกน้องเอิร์ท ลูกของแม่ตรงนี้ว่า...แม่ยอมให้เขาพรากลูกไปจากแม่ ไม่ใช่แม่ไม่รักลูกนะคะ แม่รักลูก...แต่ชีวิตแม่ต้องเดินหน้าต่อไป ...ถ้าแม่ยังอยู่กับเขา...แม่จะไม่มีวันนี้...วันที่แม่เริ่มต้นชีวิตใหม่ กับการทำงานเพื่อลูกของแม่ กับการเก็บเงินไว้ให้ลูก โดยไม่ถูกเบียดบังไป วันนี้ แม่ภูมิใจกับทุกสิ่ง ทุกอย่างที่แม่สร้างขึ้นมาด้วยตัวแม่เอง เพื่อลูกของแม่...ถึงแม่จะเหนื่อยแสนเหนื่อย แต่แม่ก็เต็มใจ และมีความสุขที่ได้ทำไว้ให้ลูก...

สักวัน...อีกไม่นาน...อีกไม่นานหรอกลูก...เราจะได้อยู่พร้อมหน้าแม่ลูก...แม่เชื่อเช่นนั้น...แม่เชื่อว่าความตั้งใจดี ๆ และความดีที่แม่กระทำอยู่ จะช่วยให้เราแม่ลูกได้อยู่ด้วยกันจริง ๆ...

วันนี้แม่เขียนจดหมายฉบับนี้ถึงลูก แม่รู้ว่าลูกแม่ไม่ได้อ่าน...แต่ ขอแม่ได้ทำเพื่อลูก แม่ก็มีความสุขแล้ว....ถึงแม้ว่าจะเขียนทั้งรอยยิ้มและน้ำตาก็ตาม...

รักลูกชายของแม่ที่สุดในโลกเลย...

ลูกเอิร์ท + แม่น้ำ