พบข่าวสารวรรณกรรมและหนังสือสายธาร

สำนักพิมพ์สายธาร

รวบรวมข่าวสารในแวดวงวรรณกรรม กวี ดนตรี ศิลปะ และหนังสือของสำนักพิมพ์สายธาร
Permalink : http://www.oknation.net/blog/saitarn

วันอังคาร ที่ 29 เมษายน 2551

หลวงพระบาง บางสิ่งไม่เปลี่ยนไป ใจที่เปลี่ยนแปลง

Posted by รวินทร์ , ผู้อ่าน : 228 , 23:20:55 น.

พิมพ์หน้านี้

ชวนอ่านสารคดี สำนักพิมพ์สายธารจ้า หลวงพระบาง บางสิ่งที่เปลี่ยนไป ใจไม่เปลี่ยนแปลง :สมิทธิ ธนานิธิโชติ รู้จักชื่อของสมิทธิ ธนานิธิโชติ ครั้งแรกจากหนังสือ 20 ปี 6 ตุลา ครั้งต่อมาเห็นชื่อในฐานะช่างภาพนิตยสาร OPEN และคุ้นตาในโปสการ์ดหลายใบที่ซื้อ โดยไม่รู้ว่าช่างภาพคนนี้ เป็นคนเดียวกัน กับสมิทธิคนข้างบนนั้น แต่ครั้งแรกที่ได้อ่านผลงานสารคดีของเขาและจดจำได้ คือหนังสือเดินที่สูง ซึ่งสมิทธิ เป็นคนชวนเพื่อน ๆ มาเขียนหนังสือเล่มนี้ มีบทบาทอย่างเป็นทางการ คือบรรณาธิการ (อยากรู้จักหน้าตาและบางถ้อยคำของเดินที่สูงตามไปอ่านได้ที่ http://www.oknation.net/blog/print.php?id=29529 ) ต่อมาเมื่อเริ่มทำงานประจำที่บริษัท อมรินทร์ บุ๊ค ก็ได้เห็นหนังสือชื่อหลวงพระบาง: บางสิ่งไม่เปลี่ยนไป ใจที่เปลี่ยนแปลง (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1 โดยสำนักพิมพ์ บูรพาวายุ เมื่อปี 2545 ซึ่งจัดจำหน่ายโดยอมรินทร์ บุ๊ค) สะดุดใจ เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับกับหลวงพระบาง เมืองที่วางแผนมาหลายครั้ง แต่ยังไม่เคยได้ไป สะดุดตากับภาพปกขาวดำ และชื่อเรื่องที่แสนยาว (และแฝงปรัชญาให้แอบงงบวกสงสัย ว่าอะไรไม่เปลี่ยนไป และใจใครที่เปลี่ยนแปลง?) ยืมที่ทำงานอ่านไปได้ค่อนเล่ม หนังสือได้อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย ต้นปี 2551 ได้พบหนังสือเล่มนี้อีกครั้งที่สำนักพิมพ์สายธาร (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 สำนักพิมพ์สายธาร เดือนตุลาคม 2547) กับปกที่เปลี่ยนไป แต่เนื้อในยังไม่เปลี่ยนแปลง เลยรีบหยิบยืมมาอ่านจนจบ แล้วพบว่ามีหลายท่อนฮุค (ประโยค) โดนใจ และคมความคิดในแง่มุมของนักแรมทางมากกว่านักท่องเที่ยว ที่กระตุกให้ฉุกคิดในมุมต่าง และเมื่ออ่านแล้วไม่ยักกะทำให้ใจแข็งแรง (เหมือนอย่างที่เจ้าของหนังสืออวยพรไว้ก่อนเข้าบทแรก) แต่กลับทำให้ใจอ่อนไหวอยากจะไปหลวงพระบาง แล้วดูว่ามีบางสิ่งเปลี่ยนไปสักเท่าใด การเดินทางของสมิทธิในเล่มนี้ เป็นการย้ำรอยจำให้กับตัวเอง ณ เมืองหลวงพระบาง ที่แม้ว่าเขาจะไปหลายครั้ง แต่ใจก็ไม่เคยเปลี่ยนไป ภาพของงานบุญปีใหม่ ช่วงวันพระ 15 ค่ำ เดือน 5 และเจ้าดวงจำปา ยังกระตุ้นใจให้เขาเดินทางไกล ซ้ำอีกในที่แห่งเดิม หน้าแรกกระแทกใจ 'ใกล้เที่ยงกลางฤดูร้อน ฟ้าไม่ได้ใสเป็นสีฟ้าเข้มสด ไม่มีปุยเมฆขาวลอยฟ่อง มีแต่หมอกแดดฝ้าและพร่าเลือน สายน้ำขุ่นดูกว้างและเชี่ยวแรง เรือลำหนึ่งกำลังนำพาผู้คนไปสู่จุดหมาย วันหนึ่งเมื่อรู้สึกถึงเวลาว่าต้องไปที่ไหนสักที่ ไม่มีความจำเป็นต้องหาเหตุผลให้มากกว่าการเก็บของใส่เป้แล้วออกเดินทาง มันไม่ใช่เรื่องซับซ้อนยิ่งใหญ่และไม่ใช่ภาระมอบหมายจากผู้ใด มันเป้นเพียงเสียงเรียกร้องจากภายในของมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง แม้ข้อจำกัดจะมีมากมายก่อนการเดินทางแต่ผมเห็นว่าเป็นเรื่องสมควรต้องดิ้นรน หนทางข้างหน้าค่อยว่ากัน มันอาจฟังดูไม่มีเหตุผลนักสำหรับบางคน แต่ชีวิตบางครั้งก็เกิดมาเพื่อการนี้อยู่บ่อยครั้งมิใช่หรือ...' บางบทสนทนา ในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 5 ณ หลวงพระบาง "นี่พี่รู้ไหม คนไทยกลุ่มที่เราพามาพักที่นี่เขาจะกลับกันแล้วล่ะ" รุ่นน้องที่เดินทางมาด้วยกัน พูดขึ้นตอนที่เรากินอาหารมื้อค่ำ "ทำไมล่ะ งานเพิ่งเริ่มต้น" ผมถาม "เค้าบ่น ๆ ว่าไม่สนุก ต้องแย่งกันกิน แย่งกันเที่ยว" "งานบุญก็อย่างงี้แหล่ะ" "เห็นบอกว่าไม่เหมือนกับที่อ่านมาในหนังสือเลย" "คนลาวไม่ดั้งเดิมแล้ว ใส่กางเกงยีนส์ ใส่สายเดี่ยว" "อ้าวเป็นงั้นไป" ความคาดหวังทำนองนี้มีที่มาอย่างไรผมไม่รู้แน่ชัด แต่แน่ละว่าบรรดานักเขียนสารคดีหลายคนคงสะดุ้งไปตาม ๆ กัน ผมเองก็เคยฝันและคาดหวังถึงดินแดนดั้งเดิมที่ว่า แต่เลิกคิดตามหานานแล้ว หลังจากพิจารณาตนเอง ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าและไม่พบอะไรที่บ่งบอกความดั้งเดิมของบรรพชน กระทั่งความคิดและจิตใจ แล้วจะไปคาดหวังอะไรกับผู้อื่น ความคาดหวังว่าคนอื่นควรเป็นอย่างที่เราอยากเห็น อยากสัมผัสไม่ใช่เรื่องผิดเสียทั้งหมด แต่ก็ควรเข้าใจและยอมรับว่าชีวิตไม่ได้เกิดมาเพื่อให้เราเที่ยวชม เสพสมอารมณ์ที่เราไม่มีชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น พวกเขาควรมีสิทธิเลือกชีวิตของเขาเอง เลือกแต่งตัวอย่างที่เขาอยากแต่ง เลือกใช้ชีวิตทันสมัยกับเทคโนโลยีอย่างที่คนอื่นในโลกมีเหมือน ๆ กับที่เราเป็น (หน้า 112) ในวันนี้ สมิทธิได้ใช้ชีวิตบางเสี้ยวอยู่ริมคลองบางน้อย อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม กับบางน้อยคอยรักโฮมสเตย์ (http://bangnoikoyrak.multiply.com/) ที่น่าไปนอนพักเมื่อรักคลาย ผ่อนใจในวันว่าง หรือแม้แต่ไปนั่งทำงาน อาจทำให้บางวันโลกหมุนช้าลง 'สำหรับคนคนหนึ่งที่ชอบแม่น้ำเป็นการส่วนตัว แม่น้ำลึกลับ น่าค้นหา พอ ๆ กับทะเลและหญิงสาว' บางถ้อยคำที่อาจเป็นคำตอบของคำถามว่าทำไม เขาถึงหลีกไกล แล้วพาใจไปใกล้แม่น้ำ หากอยากรู้ว่าบางสิ่งยังเหมือนเดิมหรือไม่ ลองเข้าไปดูใจและภาพถ่ายของเขาได้ที่ http://burabhawayu.multiply.com/ การงานของสายลม... ปัจจุบันสมิทธิเป็นช่างภาพและมีผลงานเขียนในนิตยสารมนต์รักแม่กลอง สื่อชุมชนเพื่อสังคมอุดมคติ นิตยสารรายเดือนที่นำเสนอเรื่องราวรายรอบสายน้ำแม่กลองโดยร่วมกันทำกับเพื่อน คือภัทรพร อภิชิต (อดีตบรรณาธิการนิตยสารในเครืออมรินทร์ ปัจจุบันบรรณาธิการนิตยสาร VOYAGE และวีรวุฒิ กังวานนวกุล ช่างภาพและนักเขียนอิสระ) ในกรุงเทพฯ สามารถหาซื้อได้ที่ร้านหนังสือเดินทาง ถนนผ่านฟ้า และที่ร้านทุ่งนากาแฟ ตลาดน้ำอัมพวา จ.สมุทรสงคราม นอกจากนี้สมิทธิยังมีคอลัมน์ทีเล่นทีจริง กับโอเพนออนไลน์ http://www.onopen.com/?cat=32 ปล. เจ้าตัวฝากสายลมตะวันออกมาบอกว่า ชีวิตส่วนใหญ่ ยังคงตะลอน ๆ ไม่มีหัวนอนปลายเท้าเหมือนเดิม

ชวนอ่านสารคดี สำนักพิมพ์สายธารจ้า

หลวงพระบาง บางสิ่งที่เปลี่ยนไป ใจไม่เปลี่ยนแปลง :สมิทธิ ธนานิธิโชติ

รู้จักชื่อของสมิทธิ ธนานิธิโชติ ครั้งแรกจากหนังสือ 20 ปี 6 ตุลา ครั้งต่อมาเห็นชื่อในฐานะช่างภาพนิตยสาร OPEN และคุ้นตาในโปสการ์ดหลายใบที่ซื้อ โดยไม่รู้ว่าช่างภาพคนนี้ เป็นคนเดียวกัน กับสมิทธิคนข้างบนนั้น

แต่ครั้งแรกที่ได้อ่านผลงานสารคดีของเขาและจดจำได้ คือหนังสือเดินที่สูง ซึ่งสมิทธิ เป็นคนชวนเพื่อน ๆ มาเขียนหนังสือเล่มนี้ มีบทบาทอย่างเป็นทางการ คือบรรณาธิการ (อยากรู้จักหน้าตาและบางถ้อยคำของเดินที่สูงตามไปอ่านได้ที่ http://www.oknation.net/blog/print.php?id=29529 )

ต่อมาเมื่อเริ่มทำงานประจำที่บริษัท อมรินทร์ บุ๊ค ก็ได้เห็นหนังสือชื่อหลวงพระบาง: บางสิ่งไม่เปลี่ยนไป ใจที่เปลี่ยนแปลง (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 1 โดยสำนักพิมพ์ บูรพาวายุ เมื่อปี 2545 ซึ่งจัดจำหน่ายโดยอมรินทร์ บุ๊ค) สะดุดใจ เพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับกับหลวงพระบาง เมืองที่วางแผนมาหลายครั้ง แต่ยังไม่เคยได้ไป สะดุดตากับภาพปกขาวดำ และชื่อเรื่องที่แสนยาว (และแฝงปรัชญาให้แอบงงบวกสงสัย ว่าอะไรไม่เปลี่ยนไป และใจใครที่เปลี่ยนแปลง?) ยืมที่ทำงานอ่านไปได้ค่อนเล่ม หนังสือได้อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย

ต้นปี 2551 ได้พบหนังสือเล่มนี้อีกครั้งที่สำนักพิมพ์สายธาร (ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 สำนักพิมพ์สายธาร เดือนตุลาคม 2547) กับปกที่เปลี่ยนไป แต่เนื้อในยังไม่เปลี่ยนแปลง เลยรีบหยิบยืมมาอ่านจนจบ แล้วพบว่ามีหลายท่อนฮุค (ประโยค) โดนใจ และคมความคิดในแง่มุมของนักแรมทางมากกว่านักท่องเที่ยว ที่กระตุกให้ฉุกคิดในมุมต่าง และเมื่ออ่านแล้วไม่ยักกะทำให้ใจแข็งแรง (เหมือนอย่างที่เจ้าของหนังสืออวยพรไว้ก่อนเข้าบทแรก) แต่กลับทำให้ใจอ่อนไหวอยากจะไปหลวงพระบาง แล้วดูว่ามีบางสิ่งเปลี่ยนไปสักเท่าใด

การเดินทางของสมิทธิในเล่มนี้ เป็นการย้ำรอยจำให้กับตัวเอง ณ เมืองหลวงพระบาง ที่แม้ว่าเขาจะไปหลายครั้ง แต่ใจก็ไม่เคยเปลี่ยนไป ภาพของงานบุญปีใหม่ ช่วงวันพระ 15 ค่ำ เดือน 5 และเจ้าดวงจำปา ยังกระตุ้นใจให้เขาเดินทางไกล ซ้ำอีกในที่แห่งเดิม

หน้าแรกกระแทกใจ

'ใกล้เที่ยงกลางฤดูร้อน ฟ้าไม่ได้ใสเป็นสีฟ้าเข้มสด ไม่มีปุยเมฆขาวลอยฟ่อง มีแต่หมอกแดดฝ้าและพร่าเลือน สายน้ำขุ่นดูกว้างและเชี่ยวแรง เรือลำหนึ่งกำลังนำพาผู้คนไปสู่จุดหมาย

วันหนึ่งเมื่อรู้สึกถึงเวลาว่าต้องไปที่ไหนสักที่ ไม่มีความจำเป็นต้องหาเหตุผลให้มากกว่าการเก็บของใส่เป้แล้วออกเดินทาง มันไม่ใช่เรื่องซับซ้อนยิ่งใหญ่และไม่ใช่ภาระมอบหมายจากผู้ใด มันเป้นเพียงเสียงเรียกร้องจากภายในของมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง

แม้ข้อจำกัดจะมีมากมายก่อนการเดินทางแต่ผมเห็นว่าเป็นเรื่องสมควรต้องดิ้นรน หนทางข้างหน้าค่อยว่ากัน มันอาจฟังดูไม่มีเหตุผลนักสำหรับบางคน แต่ชีวิตบางครั้งก็เกิดมาเพื่อการนี้อยู่บ่อยครั้งมิใช่หรือ...'

บางบทสนทนา ในวันขึ้น 14 ค่ำ เดือน 5 ณ หลวงพระบาง

"นี่พี่รู้ไหม คนไทยกลุ่มที่เราพามาพักที่นี่เขาจะกลับกันแล้วล่ะ" รุ่นน้องที่เดินทางมาด้วยกัน พูดขึ้นตอนที่เรากินอาหารมื้อค่ำ

"ทำไมล่ะ งานเพิ่งเริ่มต้น" ผมถาม

"เค้าบ่น ๆ ว่าไม่สนุก ต้องแย่งกันกิน แย่งกันเที่ยว"

"งานบุญก็อย่างงี้แหล่ะ"

"เห็นบอกว่าไม่เหมือนกับที่อ่านมาในหนังสือเลย"

"คนลาวไม่ดั้งเดิมแล้ว ใส่กางเกงยีนส์ ใส่สายเดี่ยว"

"อ้าวเป็นงั้นไป"

ความคาดหวังทำนองนี้มีที่มาอย่างไรผมไม่รู้แน่ชัด แต่แน่ละว่าบรรดานักเขียนสารคดีหลายคนคงสะดุ้งไปตาม ๆ กัน

ผมเองก็เคยฝันและคาดหวังถึงดินแดนดั้งเดิมที่ว่า แต่เลิกคิดตามหานานแล้ว หลังจากพิจารณาตนเอง ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าและไม่พบอะไรที่บ่งบอกความดั้งเดิมของบรรพชน กระทั่งความคิดและจิตใจ แล้วจะไปคาดหวังอะไรกับผู้อื่น

ความคาดหวังว่าคนอื่นควรเป็นอย่างที่เราอยากเห็น อยากสัมผัสไม่ใช่เรื่องผิดเสียทั้งหมด แต่ก็ควรเข้าใจและยอมรับว่าชีวิตไม่ได้เกิดมาเพื่อให้เราเที่ยวชม เสพสมอารมณ์ที่เราไม่มีชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น

พวกเขาควรมีสิทธิเลือกชีวิตของเขาเอง เลือกแต่งตัวอย่างที่เขาอยากแต่ง เลือกใช้ชีวิตทันสมัยกับเทคโนโลยีอย่างที่คนอื่นในโลกมีเหมือน ๆ กับที่เราเป็น

(หน้า 112)

ในวันนี้ สมิทธิได้ใช้ชีวิตบางเสี้ยวอยู่ริมคลองบางน้อย อำเภอบางคนที จังหวัดสมุทรสงคราม กับบางน้อยคอยรักโฮมสเตย์ (http://bangnoikoyrak.multiply.com/) ที่น่าไปนอนพักเมื่อรักคลาย ผ่อนใจในวันว่าง หรือแม้แต่ไปนั่งทำงาน อาจทำให้บางวันโลกหมุนช้าลง

'สำหรับคนคนหนึ่งที่ชอบแม่น้ำเป็นการส่วนตัว แม่น้ำลึกลับ น่าค้นหา พอ ๆ กับทะเลและหญิงสาว'

บางถ้อยคำที่อาจเป็นคำตอบของคำถามว่าทำไม เขาถึงหลีกไกล แล้วพาใจไปใกล้แม่น้ำ

หากอยากรู้ว่าบางสิ่งยังเหมือนเดิมหรือไม่ ลองเข้าไปดูใจและภาพถ่ายของเขาได้ที่ http://burabhawayu.multiply.com/

การงานของสายลม...

ปัจจุบันสมิทธิเป็นช่างภาพและมีผลงานเขียนในนิตยสารมนต์รักแม่กลอง สื่อชุมชนเพื่อสังคมอุดมคติ นิตยสารรายเดือนที่นำเสนอเรื่องราวรายรอบสายน้ำแม่กลองโดยร่วมกันทำกับเพื่อน คือภัทรพร อภิชิต (อดีตบรรณาธิการนิตยสารในเครืออมรินทร์ ปัจจุบันบรรณาธิการนิตยสาร VOYAGE และวีรวุฒิ กังวานนวกุล ช่างภาพและนักเขียนอิสระ)
ในกรุงเทพฯ สามารถหาซื้อได้ที่ร้านหนังสือเดินทาง ถนนผ่านฟ้า และที่ร้านทุ่งนากาแฟ ตลาดน้ำอัมพวา จ.สมุทรสงคราม

นอกจากนี้สมิทธิยังมีคอลัมน์ทีเล่นทีจริง กับโอเพนออนไลน์ http://www.onopen.com/?cat=32

ปล. เจ้าตัวฝากสายลมตะวันออกมาบอกว่า ชีวิตส่วนใหญ่ ยังคงตะลอน ๆ ไม่มีหัวนอนปลายเท้าเหมือนเดิม

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2
Supawan วันที่ : 30/04/2008 เวลา : 03.43 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

ชอบลาว และหลายที่ในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ค่ะ ทุกที่น่าค้นหา ติดตาม และมอบรอยยิ้มให้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1
บิ๊กกัน191 วันที่ : 29/04/2008 เวลา : 23.27 น.
http://www.oknation.net/blog/biggun191

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<<	เมษายน 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
		1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30