เติบโตและรู้จักใช้ชีวิตอย่างลูกน้ำเค็ม ในหมู่บ้านชาวประมงเล็กๆ ชายฝั่งทะเลฟากตะวันออก จังหวัดระยอง ก่อนย้ายเข้ากรุงเทพฯ เรียนบ้างเล่นบ้างจนจบมัธยมปลายที่สวนกุหลาบวิทยาลัย จากนั้นได้ศึกษาต่อที่คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ด้วยความตั้งใจ และเลือกเรียนวิชาหนังสือพิมพ์ แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นเรียนจบสาขาวิชาภาพยนตร์และภาพถ่าย อาจเป็นเพราะความสนใจหลายอย่างนี้ที่ทำให้จนถึงปัจจุบันก็ยังไม่สามารถสรุปได้ว่า ตัวเองเป็นช่างภาพหรือนักเขียนกันแน่ เพราะยังเอาดีไม่ได้สักอย่าง

เริ่มทำงานสารคดีตั้งแต่เรียนชั้นปีที่สองกับนิตยสาร The earth 2000 แล้วจึงไปประจำอยู่ที่กองบรรณาธิการนิตยสารนักเดินทาง พร้อมกับเรียนต่อปริญญาโทที่ภาควิชามานุษยวิทยา คณะสังคมวิทยาและมานุษยวิทยา ที่รั้วโดมเช่นเดิม

ในระหว่างการทำงานมีโอกาสได้เดินทางเขียนหนังสือและถ่ายภาพอันเป็นชีวิตที่ใฝ่ฝัน เคยทำงานเป็นโปรดิวเซอร์รายการสู่โลกกว้าง และแอคชั่น ฮอลิเดย์อยู่หลายปี แต่สุดท้ายตกหลุมรักหลวงพระบางจนตัดสินใจทำวิทยานิพนธ์ ปริญญาโท หัวข้อพื้นที่และความหมายของการท่องเที่ยวในเมืองหลวงพระบาง
และใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในประเทศลาว ด้วยการเปิดโรงแรมบวกร้านอาหารเล็กๆ ริมบึงน้ำกว้าง ชื่อว่าบัวกลางบึง พร้อมด้วยครอบครัว คือสาวงามแห่งหลวงพระบาง กับลูกชายวัยกำลังซน 2 คน

แม้ห่างหายจากแวดวงไปตามสมควร แต่เขายังมีความใฝ่ฝันถึงการเดินทางท่องอินโดจีน เพื่อบันทึกภาพและเรื่องราวต่างๆ ของพรมแดน ชีวิตและวัฒนธรรมที่กำลังเลือนหาย ด้วยความเชื่อมั่นว่าการเดินทางเป็นวิถีทางอย่างหนึ่งที่ผู้คนสามารถใช้ขัดเกล่าจิตวิญญาณของตนให้ใกล้เคียงกับความเป็นมนุษย์

ด้วยเหตุนี้การออกเดินทางครั้งต่อไปของเขาจึงเป้นมากกว่างานอาชีพ หรือการประกาศชัยชนะต่อดินแดนที่ได้เหยียบย่างไป เขายังคงเฝ้ารอให้วันเวลานั้นมาถึงด้วยความเยือกเย็นและอดทน

พี่แรกมีผลงานหนังสือ (ของตัวเองเดี่ยวๆ) 2 เล่ม คือใจคนและหนทาง (ปี 2545) แพรวสำนักพิมพ์ และมากกว่าเที่ยว เนปาล ฟิลิปปินส์ ลาว (ปี 2550) สำนักพิมพ์สายธาร

ใจคนและหนทาง

มากกว่าเที่ยว เนปาล ฟิลิปปินส์ ลาว