หลังก้าวเข้าสู่ฤดูกาลท่องเที่ยวดำน้ำฝั่งทะเลอันดามัน ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนเป็นต้นมา ผมได้แต่นั่งน้ำลายสอดูรูปตามเวบบอร์ดต่างๆ ซึ่งถ่ายทอดเรื่องราวความสวยงาม และความอุดมสมบูรณ์ของธรรมชาติใต้ผืนน้ำแห่งนี้ ที่ติดอันดับถึงท็อป 5 ของโลก

จนผ่านวันสุดท้ายของเดือนแรกของปี ก็มีโอกาสจับพลัดจับผลูได้ไปเหยียบทรายละเอียดราวผงพริกไทยบด ที่หมู่อุทยานแห่งชาติ สิมิลัน จ.พังงา

โดยไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะมาไกลถึงที่นี่ได้ แต่ก็ยังเตรียมอุปกรณ์ในการดำน้ำมาพร้อมด้วยอุปกรณ์ถ่ายภาพหนักอึ้ง ท้องฟ้าเปิดแทบจะไม่มีเมฆมากั้นกลางระหว่างทะเลกับฟ้าให้ขาดช่วง น้ำทะเลที่รักษาความเค็มไว้อย่างมั่นคงใสราวกับมองผ่านกระจก ปลารับแขกสีสันสดใสชนิดต่างๆ ผลัดกันว่ายวนมาต้อนรับข้างๆ เรือ โดยหวังว่าจะได้กินขนมปังหรือเศษอาหารต่างๆ ที่นักท่องเที่ยวจะแบ่งปันมาให้

อุปกรณ์ที่ขนจากฝั่งแสนหนัก พอมาถึงเกาะทุกอย่างถูกประกอบอย่างเร่งรีบโดยไม่มองข้ามเศษเส้นใยใดๆ ที่อาจก่อให้เกิดเรื่องราวน้ำเข้าบ้าน (น้ำเข้ากล้องถ่ายภาพระหว่างอยู่ใต้น้ำ)

สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น คำพังเพยที่ทำให้เกิดการท้าพิสูจน์คำร่ำลือนั้นไม่ได้เกินความจริง เกาะเจ็ด ฝั่งตะวันตก จุดสัมผัสสิมิลันจุดแรกของทริปนี้ ปลาน้อยใหญ่ว่ายไปมาราวกับว่าเจ้าพวกมนุษย์ที่ลงมาวุ่นวายในอาณาเขตของพวกมัน ไม่ได้อยู่ตรงนี้ด้วย

เมื่อมีความโชคดีแล้วไยส่งความไม่พร้อมกันด้วยเล่า... แฟลชที่ต้องใช้เป็นแสงหลักในการเก็บความประทับใจกลับมีอันต้องหยุดการทำงานไปจากไดว์ที่ผ่านมา จนต้องเอาไฟวิดีโอมาเป็นแสงหลักในการถ่ายภาพ แม้จะพอพึ่งได้ แต่ก็ดีกว่าไม่มี ในการถ่ายภาพมาโคร ซึ่งต้องการใช้เอฟสต็อปที่แคบลงเพื่อความชัดลึก คราวนี้ต้องวัดความนิ่งกันนิดนึง เอฟ 4 กับ สปีด 1/200 ระหว่างที่ลอยตัวอยู่ระดับ ความลึก 8 เมตร เจ้าปลาหน้าแปลก นอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนปะการังเป็นเหยื่อการวัดใจในครั้งนี้

ผมพยายามทำให้ตัวนิ่งเพื่อรักษาระดับอากาศในปอดไม่ให้มีมากไปหรือน้อยเกินไปตลอดเวลาทรงตัวลอยขึ้นจมลงตามอากาศที่สะสมเอาไว้ พร้อมกับค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้เจ้านายแบบปลาของเราให้ได้ใกล้ที่สุดก่อนที่มันจะหนีไปเพราะความไม่แน่ใจในความปลอดภัย มิฉะนั้นก็ต้องหาโฟกัสใหม่ไปเรื่อยๆ ไม่สนุกแน่ๆ

แต่เทียบกับรูปเก่าที่ได้เคยผ่านตามาและคุยกับเจ้าหน้าที่ และคนในวงการใต้น้ำกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่าปลาต่างๆ ที่เคยได้เห็นเป็นฝูงใหญ่ๆ นั้น เป็นแค่ความทรงจำที่ดีเท่านั้น และยิ่งเลวร้ายกันไปเรื่อยๆ ตราบที่มนุษย์ยังคงตักตวงทรัพย์ยากรทางน้ำทุกรูปแบบ

ขอทิ้งท้ายสั้นๆ ว่าช่วยแบ่งปันปลาทะเลให้พวกเราไว้ดูบ้างได้บ้างไหม...พี่น้อง

ปลานกแก้วสีสวยว่ายตัดหน้าระหว่างดำผิวน้ำที่ อ่าวเล็ก เกาะสี่สิมิลัน

โปร อนุชัย ช่างภาพชื่อดังก็ไปที่นี่ด้วยเหมือนกัน เห็นแกยิงแฟลชแล้ว ตาร้อนจริง ของเราดันไม่ทำงานไปซะแว้วววววววววว เซ็ง

ปลานกแก้วกิน เจ้าปะการังเป้นอาหาร

ปลาพักผ่อนระหว่างวัน

ไปดู นูดี้ จู๋จี่กัน ตัวเท่า เหรียญสลึงเห็นจะได้ ต้องขอบคุณ ลีดเดอร์โอ๋ที่หาจนเจอ

ปะการังอ่าน สีซีด เพราะความลึกของน้ำ

ปลาเข็มยักษ์ ที่อ่าวเล็ก

ดาวขนนกสีสะใจจริงๆ

ตลาดนัดย่อมๆ ที่ เกาะเจ็ดด้านตะวันตก

ปลาเล็กปลาน้อยก่อนที่ แฟลชจะมีความเป็นไป

กัลปังหา ขนาดย่อมๆๆ ที่ เกาะห้า

เพ่น้อย บัดดี้ของงานนี้

หมดเวลาของไดว์นี้แล้วพบกันอีกที ในแมทซ์แก้มือ เร็วๆๆนี้ สิมลัน 55555