ห้องประชุมในสำนักงานที่ทำการแห่งใหม่นี้ดูคับแคบอึดอัด หรือจะเป็นเพราะจำนวนสมาชิกที่มากันมากมายเกินความจุของห้องประชุมก็เป็นได้ ข้าพเจ้าก็คงมาเหมือนสมาชิกคนอื่นๆที่ได้รับข้อความสั้นๆเมื่อวานนี้ทางมือถือว่า “ประชุมใหญ่พรุ่งนี้เวลา11.00น.ตรง...ลงชื่อ..ซ้อใหญ่” ข้าพเจ้าเดินทางมาถึงและลงชื่อเข้าร่วมประชุมก่อนเวลานัดหมายครึ่งชั่วโมง ลงชื่อเป็นอันดับที่แปดจึงได้ที่นั่งแถวหน้า สมาชิกทุกคนรวมทั้งข้าพเจ้าก็ยังงงๆแปลกใจว่าบนเวทีเตี้ยๆด้านหน้าห้องประชุมปกติจะต้องถูกจัดเป็นโต๊ะแถวที่นั่งของท่านผู้นำและบรรดาขุนพลระดับคีย์แมน แต่วันนี้มีแต่โต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีเพียงซ้อใหญ่นั่งอยู่พร้อมเลขาสาวหน้าคุ้นๆยืนเป็นบริกรอยู่ด้านข้าง สมาชิกถูกเรียกขึ้นไปทีละคนตามลำดับที่ลงชื่อไว้ ข้าพเจ้าสังเกตว่าคนที่ถูกเรียกขานขึ้นไปก่อนก็นั่งลงต่อหน้าซ้อแล้วมีการพูดคล้ายการสอบสัมภาษณ์สองสามประโยคแล้วก็รับตั๋วคูปองด์เดินออกจากห้องประชุมไปเลย ..มันเป็นตั๋วอะไรหรือจะเป็นคูปองด์ให้ไปตัดสูทชุดใหม่..ข้าพเจ้าคิดในใจวนเวียนเดาคำตอบ จนถึงลำดับต่อไปซึ่งเลขาคนสวยเรียกให้เตรียมตัวไว้ล่วงหน้า ข้าพเจ้าตื่นเต้นเล็กน้อยเมื่อยืนอยู่ต่อหน้าซ้อใหญ่ ซึ่งโดยปกติที่แล้วมาไม่เคยได้ใกล้ชิดขนาดนี้มาก่อน ข้าพเจ้ายกมือไหว้ทักทาย(เหมือนคนก่อนๆหน้านี้) ซ้อใหญ่พยักหน้าตอบรับ ก่อนที่ข้าพเจ้าหย่อนก้นถึงเก้าอี้ที่ยังคงไออุ่นของก้นผู้ที่นั่งก่อนหน้า “เท่าไหร่” ในขณะที่ข้าพเจ้ายังงงๆกับคำถามซ้อก็พูดซ้ำคำเดิม “เท่าไหร่” อืมม..สามสิบครับ..ข้าพเจ้าตอบไปตามความจริงว่าข้าพเจ้าอายุสามสิบปี ซ้อไม่พูดอะไรต่อ ได้แต่นั่งเขียนอะไรขยุกขยิกลงบนคูปองด์ แล้วฉีกออกจากต้นขั้วยื่นส่งมาให้ ข้าพเจ้ารับมาพร้อมกล่าวขอบคุณ มันไม่ใช่คูปองด์ โอ้..แม่เจ้า..นี่มันเช็คเงินสด..!! ข้าพเจ้าเกือบสะดุดบันไดเวทีเตี้ยๆเมื่อเหลือบเห็นตัวอักษรที่เขียนกำกับไว้ =สามสิบล้านบาทถ้วน= เกือบเดินชนประตูขณะที่ รปภ.เปิดให้และทำความเคารพ ข้าพเจ้ายิ้มพยักหน้าตอบแล้วเดินไปยังลานจอดรถ กดรีโมทเปิดล็อคก่อนที่จะก้าวขึ้นรถฝนก็ตกลงมาราวฟ้ารั่ว นี่ถ้าช้าอีกนิดเดียวมีหวังเปียกแน่ รีบติดเครื่องเปิดแอร์ก่อนที่ไอน้ำจะจับกระจกด้านในตัวรถ เปิดใบปัดน้ำฝน ไม่ได้ดั่งใจเลยมันปาดไม่ใสสะอาดสงสัยใบปัดจะหมดอายุใช้งาน เอ..เดี๋ยวแวะซื้อใหม่สักอันเอารุ่นใหม่ราคาซักแปดเก้าล้าน...ก่อนที่จะถอยรถออกก็มีเสียงเรียกมือถือ ปิ๊บๆ เตือนว่ามีข้อความใหม่เข้ามา ข้าพเจ้าหยิบขึ้นมาอ่าน “ประชุมใหญ่พรุ่งนี้10.00น. ..ลงชื่อ..เจ๊ใหญ่” ข้าพเจ้ากดตอบกลับว่า “รับทราบ” เหมือนเช่นทุกครั้ง.เอ..แล้วพรุ่งนี้จะตอบคำถามเจ๊ใหญ่ว่าอย่างไรดี..อ้อ..นึกออกแล้ว ข้าพเจ้าจะบอกเจ๊ใหญ่ว่า... “ปีนี้ก็ครบสี่สิบพอดีครับ”

******** ********