นักข่าวของสำนักข่าวยักษ์ใหญ่ของโลก เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก)หนังสือพิมพ์ในเครือวัดดงมูลเหล็กกรุ๊ป(สด เปื่อย เอ็น) ได้สัมภาษณ์อดีตนายกสมาคมตลกแห่งประเทศบราเซียเมื่อฤดูใบไม้ร่วงหล่นที่ผ่านมา

                                                                                                                          ภาพ :  อดีตนายกฯแห่งประเทศบราเซีย

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):   ท่านรู้สึกเสียใจหรือเปล่ากับเรื่องอดีตที่ผ่านมา

อดีตนายกฯ:   เฉยๆ รู้สึกเสียดายมากกว่า

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):   ยังไงครับ?

อดีตนายกฯ:   ผมยังมีไอเดีย อืมม..หมายถึงมุขน่ะ ที่จะพัฒนาวงการตลกอีกมาก ถึงบอกว่า เป็นเรื่องน่าเสียดาย

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):   ยังไงครับ?

อดีตนายกฯ:   คือสมัยผมอยู่ในวาระ อ๊ะ.คุณไม่ต้องมาอมยิ้มแบบนั้น ผมรู้ทันนะพอผมพูด วาระคุณก็นึกถึงคำต่อ ซ่อนเร้น..โอ๊ย..โดนและดังมากมุขนี้คนฮาชอบใจกันมากเลยยุคนั้น..น่าเสียดาย...

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):    ลองช่วยเล่าตอนสมัยที่ท่านลงสมัครรับเลือกสมัครเป็นนายกฯให้ฟังหน่อยครับ ว่าท่านมีทีเด็ดยังไงถึงชนะอย่างถล่มทลาย

อดีตนายกฯ:    โอ๊ย ไม่มีอะไรสลับซับซ้อนร้อก มันต้องเริ่มจากอย่างแรกต้องให้คนดูจำผมให้ได้ก่อน ผมใช้ท่ายืนชี้มือแหงนหน้ามองท้องฟ้า

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):    ยังไงครับ?

อดีตนายกฯ:     ก็สมัยเล่นในคาเฟ่บนเวทีมันมีไฟหมุนไอ้ที่เป็นลูกกระจกกลมๆ สะท้อนแสงเป็นดาวระยิบระยับ ผมคิดว่าน่าจะเอามาสื่อถึงตัวเองได้ ก็เลยเอามาใช้ ซึ่งมันก็ได้ผล

 นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):   อ้อ..เป็นท่าที่ท่านเรียกว่า ตาติดดาว เท้าดูดิน ใช่ไหมครับ?

                           ภาพ : ตาติดดาว เท้าดูดิน

อดีตนายกฯ:   นั่นละๆ กว่าพวกทีมงานลูกน้องในคณะผมจะทำคัทเอาท์แผ่นใหญ่ออกมาได้เล่นเอาเหนื่อย

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):    ยังไงครับ?

อดีตนายกฯ :    ก็ไอ้เรื่องการจัดท่าทางของผมนั่นล่ะ ผมออกแบบของผมไว้แต่แรกแล้ว แต่พวกทีมงานบอกว่ามันแสดงความเป็นตัวตนของผมชัดแจ้งเกินไป ผมล่ะเซ็งตอนนั้น

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):    ยังไงครับ? ช่วยอธิบายหน่อย คือ..ผมยังไม่ค่อยเข้าใจ?

อดีตนายกฯ :     ความจริงไอ้ท่านั้นน่ะผมแบและคว่ำมือขวายื่นออกไปไม่ใช่ชี้นี้วแบบที่เห็นไม่เข้าใจว่าทำไมมันผิดตรงไหน ผมทำท่านี้มาตั้งแต่เด็กๆแล้ว แต่พอมาเป็นคัทเอาท์ ดูซิมันรีทัชเป็นชี้นิ้วไปได้.....เซ็งจริงๆ...

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):  แล้วคณะตลกอื่นๆล่ะครับ มีใครบ้าง?

อดีตนายกฯ :     โอ๊ย..มีหลายคณะ เด่นๆก็มี คณะเชิญ ชวนยิ้ม คณะพี่บาน หารสอง แล้วก็คณะชาด พลัดตกนา นอกนั้นก็เป็นคณะเล็กๆตั้งใหม่

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):  เอ..แล้ว คุณสบัก จมูกบาน ตลกรุ่นเก๋าไม่ได้ลงหรือครับ แล้วการแข่งขันดุเดือดไหมครับ?

อดีตนายกฯ :      โอ๊ยสนุก งัดมุขที่กะว่าโดนๆ มาหาเสียง คณะผมใช้มุข "คิดอย่างทำอย่าง" เน้นคนดูงานวัดเป็นหลักแต่ก็แปลกได้เสียงพวกคาเฟ่มาเยอะเหมือนกัน ส่วน สะบัก จมูกบาน ..นี่เค้าเป็นญาติทางจมูกกับคุณดอน จมูกบาน แต่รหัสพันธุกรรมต่างเชื้อสาย คูณสบัก เค้าลาออกจากคณะมาเป็นศิลปินเดี่ยวรับงานพิธีกรรายการอะไรนะ..อืม..รู้สึกจะรายการ..ชิมไปแช่งไป..แล้วก็รายการ..สบักจะดุศิษย์ให้คิดตามๆกัน..พวกนี้ก็เพื่อนฝูงกันทั้งน้านเค้ายังพูดถึงตลกคณะผมบ่อยๆในรายการของเค้า แข่งกันหาเสียงก็เหนื่อยนะ แต่คณะผมเหนือชั้นกว่ากันเยอะ

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):   ยังไงหรือครับ? แล้วคณะคู่แข่งล่ะ?

อดีตนายกฯ :      ก็ตลกดังๆ เก๋าๆ ลูกน้องผมแต่ล่ะคน รับประกันเสียงฮาระดับ..เอ้อ..ขอโทษ..ระดับฮาขี้แตกขี้แตนทุกคน อย่าง เต้าหู้ยี้ บุหรี่ลาม แค่มุข..ร้องเพลงเขมรไล่ควายก็ฮาตรึม..ตรึมเนี่ยเป็นภาษานำเข้านะคุณ ยี้ แกถนัดผมยังเคยไปนอนบ้านแกตอนไปทัวร์แสดงตลกแถวๆนั้น นอกจากตลกแล้วแกยังความสามารถพิเศษชำนาญพวกคุณไสย์..นี่ไงคาถาศักดิ์ศิษย์ของแก..

(สำนวนขี้แตกขี้แตนเป็นคำไม่สุภาพโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน :  ผู้แปร)

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):  ท่านล้อผมเล่น...นี่มันแคปซูลยา..แก้อะไรครับท่าน?

อดีตนายกฯ :      นี่ล่ะคาถาหามานิยม มหาอูฐ แล้วก็แคล้วคราด มันเป็นอัขระชนเผ่าใครจะไปท่องได้ ก็เลยให้แกบริกรรมอัดใส่แคปซูลไว้ กินครั้งละเม็ดก่อนแสดง คุณยี้แกรับรองผล คนดูเงี้ยติดตรึมขนาดเล่นมุขฝืดๆ ยังฮากระจาย ดูซิผมไม่ได้ขึ้นแสดงหน้าเวทีตั้งนาน แม่ยก..เอ๊ย.แฟนๆ ยังขำค้างเรียกร้องให้ผมเล่นต่ออยู่เลย..ของยี้เค้าขลังจริงๆ...น่าเสียดาย...

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):   แล้วคณะคู่แข่งคณะใหญ่อย่าง เชิญ ชวนยิ้ม ล่ะครับ?

อดีตนายกฯ :       โอ๊ย..ไม่เท่าไหร่ร้อก ผมแทบจะมองไม่เห็นว่าเค้าเป็นคู่แข่งขัน

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):    เป็นยังไงหรือครับ...คณะเค้าก็ดังติดตลาดตลกมาหลายสิบปีแล้ว ทำไมท่านถึงว่าเค้าไม่ใช่คู่แข่งล่ะครับ

อดีตนายกฯ :      ตอนนั้นผมจ้างเด็กๆพวกมอไซค์รับจ้างให้สำรวจคะแนนความฮาหรือจะเรียก ฮาโพล ก็ได้ คณะผมน่ะเป็นตลก ไอที คณะแรกของประเทศนี้คุณก็รู้ พวกมอไซค์รับจ้างบอก คณะคุณเชิญ ชวนยิ้ม คะแนนย่ำแย่ ซึ่งความจริงผมรู้มาก่อนหน้านั้นนานแล้วว่าคนดูเค้าเบื่อมุข หลักการ แสดงก็ชักช้าอืดอาด เล่นมุขตลกคำพูดที่เรียกตลกโวหาร เล่นอำกันบนเวทีไม่พอ เผลอๆอำคนดูเข้าอีก แฟนเก่าๆเลยเลิกขำ เล่นไปเล่นมาพวกชาวคณะเลยขำกันเองที่บ้าน เจ้าของคาเฟ่เลิกจ้าง เลยยิ่งเปิดทางสะดวกให้คณะผมได้ปล่อยมุขกันระเบิดเถิดเทิง แต่อย่างว่าคณะเก่าก็มักเป็นเงี้ยะไม่ค่อยยอมรับความจริง ผมเรียนรู้เร็วเลยเอาจุดด้อยพวกนี้มาแก้ไขปรับปรุง เปลี่ยนแนวเล่นใหม่คนดูแฟนๆตลกชอบอกชอบใจเรียกว่าฮาถล่มทลายทำลายสถิติ

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):  แล้วอะไรเป็นสาเหตุให้คณะของท่าน..เอ้อ.เลิกไปล่ะครับ..?

อดีตนายกฯ :      ยุบคณะน่ะเหรอ ตอนนั้นมันค่อนข้างสับสนวุ่นวายเป็นช่วงที่คณะได้รับความนิยมสูงสุดสมาชิกในคณะได้รับเชิญออกรายการทีวีแต่ละคนคิวยาวเหยียด คุณสุริยัน  คนดูชอบมุขค้นหาระเบิดของแกมาก แกเป็นคนพูดไม่เก่งแต่ใช้ท่าทางในการแสดงได้ดีคุณคงเคยเห็นมุขของแกที่ทำจมูกฟุตฟิตๆเดินดมไปรอบเวที คนชง(มุข)ก็จะถามว่า “หาอะไร”  แกจะตอบว่า “ระเบิด” พวกที่ร่วมแสดงก็ต้องพูดพร้อมๆกันว่า “เฮ่อยย”แล้วกระโดดถอยหลังหนีไป มากลายเป็นมุขตลกที่คณะอื่นอิจฉา กล่าวหาว่าแกได้มุขมาโดยมิชอบ แกก็บอกว่า แกชอบๆ แต่คนหาเรื่องยืนยันว่า มิชอบๆ ยังเถียงกันไม่จบมาจนทุกวันนี้

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):  แล้วท่านล่ะ ที่คณะอื่นเค้าพูดถึงน่ะเป็นความจริงมั๊ย?

อดีตนายกฯ :      อิจฉาล่ะซี...จะมีอะไร คุณก็รู้ก่อนเข้าวงการตลก ผมรวยอยู่ก่อนแล้ว มีสัมปทานฟาร์มนกกระจอกสื่อสาร ซึ่งก่อนหน้านั้นชาวบ้านทั่วไปติดต่อสื่อสารโดยใช้นกพิราบ ผมเป็นคนฉลาดกว่ามองเห็นการณ์ไกล นำเข้านกกระจอกสื่อสารแล้วก็ขออนุญาตเป็นสัมปทานผูกขาด โอ๊ย..มีความสุขมากขยายพันธุ์นกกระจอกสื่อสารขาย จนเพาะพันธุ์แทบไม่ทัน วัยรุ่น วัยโรย ลูกเด็กเล็กแดงใช้นกกระจอกสื่อสารไปทุกทั่วหัวระแหงเชียวละคุณ เมียผมนับเงินไม่ทันต้องจ้างแรงงานต่างด้าวหลายคนมาช่วยนับ แรกๆก็มีปัญหาเหมือนกัน เพราะพวกเค้านับเป็นภาษาต่างถิ่น ได้คุณยี้มาช่วยเทรนให้ก็เลยหมดปัญหาไป แล้วก็เพราะมีตังค์มากกว่าใครนี่ล่ะทำให้ชีวิตตอนเป็นนายกสมาคมตลกมีปัญหายุ่งยาก

นักข่าว เอ็นเอ็นซี(อร่อยมาก):  ยุ่งยาก..ยังไงหรือครับ?

อดีตนายกฯ :        ผมน่ะยกฟาร์มนกกระจอกสื่อสารให้ลูกชายบริหารเพื่อจะมาดูแลสมาคมฯ ให้เต็มที่ คุณก็เห็นนี่ผมทำให้ทุกๆที่มีเสียงหัวเราะซึ่งแต่ก่อนจะขำกันแต่ในคาเฟ่ ผมสามารถกระจายเสียงหัวเราะไปให้พวกลากย่าได้ คนอยู่ถิ่นห่างไกล ต่างก็ไปลากคุณย่า คุณปู่ ถูลู่ถูกังมาดูคณะผมแสดงเป็นที่ครึกครื้น ชาวคณะลูกน้องผมวันๆนั่งสร้างสรรค์มุขแปลกๆใหม่ๆมาเสนอเพื่อเรียกเสียงฮาจนเป็นที่ฮือฮาในหลายๆมุข มุขแสดงตัวเป็นเครื่องหาระเบิด ของคุณสุริยาเอย มุขต้อนควายล้านตัวเข้าคอก ของคุณเทพ สูธินเอย พูดถึงคุณเทพ สูธิน นี่มีอยู่ครั้งนึงผมสลับที่ยืนแสดงบนเวทีโดยไม่ใด้บอกแกไว้ก่อน แกถึงกับร้องไห้โฮๆออกมาไม่รู้ดีใจอะไร คนดูชอบมากเหมือนกันกับมุขสดๆของแกๆหัวไวจริงๆผมยังทึ่งเลย....มุขต้นกล้าไม้ไม่มียาง(อาย)ของคุณยี้เอย รวมทั้งมุขที่ผมคิดเองอีกตั้งหลายมุขเด็ดๆโดนๆ ทั้งนั้น วันๆแทบไม่มีเวลาพัก ไหนต้องเดินสายแสดงไปตามต่างจังหวัดให้ทีวีถ่ายทอดได้ขำได้ฮากันทั่วประเทศ เหนื่อยนะไม่ใช่ไม่เหนื่อย หนอยแน่ะพอลูกผมขายฟาร์มนกกระจอกสื่อสารได้ราคาสูงผิดปกติหน่อยเดียว นินทาว่าร้ายกันยังกับผมไปปล้นใครมา อิจฉากันจนลืมคุณธรรม จริยธรรม เงินแค่เจ็ดหมื่นสองพันตำลึง หาว่าผมได้มาโดยมิชอบ ดูถูกกัน ถ้ามิชอบแล้วจะหามาทำไม ผมน่ะหาโดยชอบ แล้วก็ชอบมากๆด้วยขอบอก อิจฉาผมไม่ว่า รวมหัวกันไล่ผมยังกะหมูกะหมา ทำให้ผมต้องมานั่งแกร่วอยู่ที่นี่คนเดียว ตอนเนี้ยวันๆ นั่งดูแต่แผ่นวีซีดีตลก ที่แต่ก่อนเคยอัดขาย พวกรถทัวร์ชอบชื้อไว้เปิดให้ผู้โดยสารดู ดูซิผมต้องมานั่งดูตนเองแสดงทุกวันเบื่อจะตาย  คุณนักข่าวช่วยเขียนลงไปด้วยนะเน้นตัวหนาเลย บอกผู้อ่านของคุณด้วยว่า “จะมาคาดเค้นคาดหวังอะไรกับผมนัก ผมเป็นนักแสดงตลกนะ ไม่ใช่นักการเมือง” เฮ้อ...น่าเสียดาย....

                                                         บาง    เยื่อเคย