ถือได้ว่ากลุ่ม ทรท. ประสพความสำเร็จในการประชาสัมพันธ์แผน “ไม่รับ” เพื่อเช็คเรตติ้งกลุ่มเป้าหมายเดิมที่เคยถูกยกมากล่าวอ้างเพื่อความชอบธรรมในอดีต นั่นก็คือกลุ่มเดิมที่เชื่อว่ามีอยู่๑๖ล้านเสียง แผนแยกปลาออกจากน้ำในครั้งนี้ดูผิวเผินก็เหมือนว่าน่าจะเป็นความสำเร็จที่น่าพอใจ เพราะบ่อที่ ทรท. ขุดไว้ในภาคเหนือและอีสานต่างก็เต็มไปด้วยปลาสีแดง แต่ถ้าจะถามว่าเมื่อถึงเวลาเลือกตั้งทั่วไปจะใช้ประโยชน์จากปลาในบ่อนี้ได้ทั้งหมดไหม..? คำตอบคงต้องหวนกลับไปดูที่มาของปลาในบ่อนี้ก่อนว่าได้มาโดยวิธีใด อย่างไร เอาล่ะปลาส่วนหนึ่งเป็นปลาเคยเลี้ยงด้วยอาหารสำเร็จรูปยี่ห้อ ทรท. และอีกส่วนก็เป็นปลาที่ดักติด ลอบ  อวน เบ็ด แห(รวมที่ติดหลังแหด้วย)ครั้งนี้ไม่มีชาวประมงกลุ่มไหนมาร่วมแย่งจับด้วย เพราะนี่คือช่วงฤดูวางไข่ “ห้ามจับปลา” กฎ กติกา มรรยาท จึงไม่ถูกยกมาใช้ว่าชาวประมงคนไหนใช้เครื่องมือผิดข้อกำหนด เช่น ใช้อวนตาถี่เกินกำหนด ใช้ยาเบื่อ ใช้ไฟฟ้าช้อต ใช้ฯลฯ  ฉะนั้นกลุ่ม ทรท.ถึงจะยิ้มได้บ้างในบางพื้นที่แต่ไม่ใช่รอยยิ้มที่ยั่งยืนถาวรจนกว่าจะถึง “ฤดูจับปลา” ที่จะมาถึงในปลายปีนี้...แต่อะไรก็ไม่เซอร์ไพร์สเท่าในเขต กทม.ซึ่งมีคนไปใช้สิทธิเกิน ๕๐ เปอร์เซ็นต์ (และ ๖๕ % กาเห็นชอบ ) เป็นปรากฎการณ์ที่เหนือธรรมชาติของชาว กทม. ที่นานทีปีชาติที่ชาว กทม. จะไปใช้สิทธิเกินครึ่งเช่นนี้ หรือนี่จะเป็นนัยบางอย่างที่บ่งบอก อะไร..?? แต่ที่แน่ๆคนที่ยิ้มไม่ออกกับอนาคตของตนเองในวันนี้คือ เจ๊หน่อย สุดารัตน์ ยิ้มของเธอคงแห้งแล้งผิดกับรอยยิ้มของอดีต สส.ที่ภาคเหนือและอีสาน ...

                       กรบ
ใช้แทงปลา มักใช้กรบในฤดูแล้ง น้ำแห้งขอด เห็นตัวปลาได้ บางที่นิยมวางกิ่งไม้เป็น ที่สังเกต เมื่อปลาว่ายผ่านกิ่งไม้จะไหว แล้วแทงกรบลงไป 

สุ่ม
ใช้ครอบปลาบริเวณที่น้ำไม่ลึกนัก ในภาพอันซ้ายชาวบ้านเรียกว่า สุ่มสาน อันขวาเรียกว่า..สุ่มโมง

 ลอบยืน
ชาวบ้านมักวางลอบยืนไว้ตรงบริเวณน้ำลึกมาก โดยสังเกตร่องน้ำทางเดินของปลา แล้วให้ปากลอบหันไปทาง กระแสน้ำไหลมักวางลอบยืนคร้งละหลาย ๆ อันพร้อมมีเฝือก ประกอบ โดยทิ้งไว้ 2-3 วันแล้วจึงค่อยไปกู้ ปลาที่เข้าลอบยืน เป็นตัวค่อนข้างใหญ่ เช่นปลาแรด ปลาชะโด

ขอบคุณภาพประกอปจาก :www.ingdao.com/images/1097837037