• พาลูกเที่ยวตะรุเตา ก่อนสอบ (2) ( พ่อตี๋ )
• สับสน...จากคนมือซ้าย ( Thailandneverdie2 )
• กำเนิดมวลชนปฏิวัติ THE TRUE BELIEVER ( สายลมที่ผ่านมา )
• ยามวิกาล ( skinhead )
• + + The Remains of the Day :: เกียรติยศของความเป็นมนุษย์ + + ( แพนด้ามหาภัย )
• ...บัญชีหัวใจ..ตรวจดูสิว่ามีสีแดงป่าว.. ( เที่ยวไปตามตะวัน )
• น้ำพระทัยของสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช ( ปลิวลม )
• บรรยากาศงานแถลงข่าว “Retro Music Charity Concert” ( WOOF!!magazine )
• ทำสีผม เสี่ยงเป็นมะเร็ง ? ( รณฤทธิ์ )
• เชื้อไฟแห่งแรงบันดาลใจ ( เดญาพอ )

more

เรื่องเล่าจากครูหวด

การเมือง,การศึกษา,วรรณกรรมและการท่องเที่ยว
Permalink : http://www.oknation.net/blog/sangkom

Posted by ครูหวด , ผู้อ่าน : 89 , 02:14:11 น.  
พิมพ์หน้านี้

วรรณกรรมพื้นบ้านหายไปแล้วจากสาระบบการศึกษาไทย..!? ยอมรับอย่างไม่มีเงื่อนไขว่าสรรพสิ่งมีเกิดก็ต้องมีดับ แต่กับความดีงามและศิลปะอันยิ่งใหญ่ พวกเราปล่อยให้ล้มหายตายจากไปได้อย่างไร สิ่งนี้ไม่น่าตกใจเท่ากับว่าครูบางคนหลงทางถึงขนาดคาดโทษหรือห้ามนักเรียนไม่ได้พูดภาษาถิ่นในขณะที่เรียนหนังสือหรือมาโรงเรียน..!?สืบเนื่องมาจากเมื่อต้นเดือนนี้ (ก.ค.) ผู้เขียนได้มีโอกาสเข้าร่วมประชุมกับสโมสรนักเขียนภาคอีสาน,มหาวิท....

Posted by ครูหวด , ผู้อ่าน : 67 , 07:02:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

ครึ่งทางอันยาวไกล 2 โรงเรียนของพวกเราตั้งครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๐ นั่นพอรู้ แต่ถ้าถามว่านักเรียนรุ่นแรกของโรงเรียนเป็นใคร ออกจะตอบยากไม่น้อย เพราะนับดูแล้วเหลือไม่กี่คน พ่อใหญ่เสาร์ไม่ใช่นักเรียนรุ่นแรกแต่ก็เป็นหนึ่งในนักเรียนรุ่นต้น  ๆ ของโรงงเรียน สาเหตุที่แกจำอะไรเกี่ยวกับโรงเรียนได้ดีกว่าใครเนื่องจาก “ครูไม่ยอมให้ออกโรงเรียน”“สอบตกก็ว่าสอบตกเถอะน่าตาเสาร์” พ่อใหญ่เป เขยรุ่นเดียวกันสอดขึ้นมรรคทาย....

Posted by ครูหวด , ผู้อ่าน : 92 , 05:48:27 น.  
พิมพ์หน้านี้

ครึ่งทางยาวไกลว่ากันว่าคนเรารู้ก็แต่วันเกิด วันตายหรือวันสิ้นสุดหารู้ไม่  แต่เชื่อไหมว่าบางคนนั้นไม่ทราบกระทั่งวันเกิดของตนเอง จะด้วยรอยต่อประวัติศาสตร์ขาดครึ่งหรือไม่มีประวัติชีวิตปรากฏก็ตามเถอะ ที่แน่ ๆ สรรพสิ่งมีต้นกำเนิด  มีรากเหง้า            โรงเรียนของเรามีรากมีเหง้าอยู่เหมือนกัน                 “นักเรียนทราบไหมว่าโรงเรียนของเราตั้งมากี่ปีแล้ว?”                “.......”                ผมไม่โทษ....

Posted by ครูหวด , ผู้อ่าน : 91 , 21:41:18 น.  
พิมพ์หน้านี้

ครูไหว้กระมิดกระเมี้ยน เหนียมอายคล้ายว่าการคลานเข่าเข้ามาของเขาถูกจ้องจับอยู่ทุกอิริยาบถ เงอะงะพาสั่นกันจริง ๆ สำหรับการ ‘ไหว้ครู’ ครั้งแรก  ผมจำไม่ได้ว่าตนเองผ่านการไหว้ครูมากี่ครั้ง แต่จำได้ถนัดว่าตนเองถูกนำไปไหว้กี่ครั้งมาแล้ว  พิธีไหว้ครู เป็นพิธีที่ศักดิ์สิทธิ์...เราถูกพร่ำสอนมาอย่างนี้ และได้นำมาสอนพร่ำกับเด็ก ๆ เช่นนั้นเหมือนกัน กระดากอยู่หรอกที่จะบอกว่าครูนั้นมีพระคุณอย่างไรบ้าง บางครั้งนึกย้....

Posted by ครูหวด , ผู้อ่าน : 64 , 21:41:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

ครูไหว้ กระมิดกระเมี้ยน เหนียมอายคล้ายว่าการคลานเข่าเข้ามาของเขาถูกจ้องจับอยู่ทุกอิริยาบถ เงอะงะพาสั่นกันจริง ๆ สำหรับการ ‘ไหว้ครู’ ครั้งแรก  ผมจำไม่ได้ว่าตนเองผ่านการไหว้ครูมากี่ครั้ง แต่จำได้ถนัดว่าตนเองถูกนำไปไหว้กี่ครั้งมาแล้ว  พิธีไหว้ครู เป็นพิธีที่ศักดิ์สิทธิ์...เราถูกพร่ำสอนมาอย่างนี้ และได้นำมาสอนพร่ำกับเด็ก ๆ เช่นนั้นเหมือนกัน กระดากอยู่หรอกที่จะบอกว่าครูนั้นมีพระคุณอย่างไรบ้าง บางครั้งนึกย....

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 /10

<<	กรกฎาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
		1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30	31