สงกรานต์นี้ต้องไปร่วมประเพณีที่บ้านนอก หลบหนีสังคมของโลกไซเบอร์สักพักหนึ่ง ก่อนไปขออัพเรื่องใหม่ ซึ่งธรรมดาของยัยส้มน้อยที่แต่งขีดเขียนขึ้นมาเองเป็นงานที่ไม่ถนัดเลย จำต้องนำมาจากเมล์  FWของน้องชายคนหนึ่งที่ชอบแนวนี้เหมือนกัน เอ๋รึน้องเค้ากลัวเราทำบาป แหะๆๆๆๆๆๆ หากมีความคิดเห็นยังไงก็เมนต์ทิ้งไว้นะค่ะกลับมาจะมานั่งอ่านย้อนหลังค่ะ ฝากบ้านหลังนี้ไว้ด้วยนะค่ะ  @^_^@

****************************

กรรมโบราณ

                       พิณอัปสร วางพวงมาลัยบนจานเชิงแล้วตั้งที่หน้าหิ้งพระถัดจากนี้เหลือเพียงการจัดแจกันดอกไม้ เพื่อวางสองข้างขององค์พระพุทธรูป พรุ่งนี้บริษัทนิมนต์พระมาเทศน์ที่ห้องจริยธรรมเพื่อแสดงธรรมให้พนักงานฟัง

                      พิณอัปสร นั่งพับเพียบบนพื้นเวที เธอเริ่มพับกลีบดอกบัว กิ่งแก้ว ตามมานั่งลงข้างๆ ช่วยพับด้วย

                      “คุณป้าขา เค้าว่าธรรมะทําให้คนเฉื่อย เพราะว่า อะไรๆก็ยกให้กรรมหมด จริงหรือเปล่าคะ”

                      พิณอัปสร หัวเราะเบาๆ มอง กิ่งแก้ว ด้วยแววตาเอ็นดู

                      “ไม่จริงเลยจ้ะ แต่คนเรามักจะพูดแต่ว่ากรรม ความจริงมีทั้งกรรมดีและกรรมชั่ว ศาสนาพุทธสอนเรื่องกรรม และการมีชาติก่อนชาตินี้ชาติหน้า กรรมดีกรรมชั่วเราสร้างเองและรับผลเอง ไม่ใช่ใครทํา”

                      “กรรมชาติก่อนให้ผลมาชาตินี้จริงหรือคะคุณป้า” กิ่งแก้ว ถาม

                      “ใช่จ้ะ กรรมดีเหมือนเรามีตู้เย็น เราเก็บผลไม้ไว้ พอมาชาตินี้เราก็เปิดตู้เย็นเอาผลไม้มากิน และชาตินี้เราก็ทําดี คือหาผลไม้ใหม่ใส่ตู่เย็นด้วย”

                      “ถ้าเป็นหนังนี่เหมือนใส่ไทม์แมชชีนมาเลยนะคะ” กิ่งแก้ว หัวเราะ พิณอัปสร หัวเราะตามเบาๆ

                      “ใช่ ส่วนกรรมชั่ว ก็เหมือนถังขยะ มันใส่ไทม์แมชชีนมาด้วยเหมือนกัน ขยะแต่ละชิ้นในถัง ก็คอยจะลอยมาโดนเรา หลบไม่ได้ ตรงนี้แหละ ที่ชาตินี้เราก็ต้องขวนขวายหาเสื้อมาใส่คลุมไม่ให้เปื้อน ขวนขวายหานํ้ามาไว้ล้างตัว และรีบขุดหลุมใหญ่ๆ เพื่อฝังขยะพวกนี้ให้มันไม่ตามเราต่อไป เห็นไหมว่าการยอมรับกรรมยิ่งทําให้ขวนขวายมาก ไม่เฉื่อยหรอกจ้ะ”

                      กิ่งแก้ว ยกนิ้วชี้จิ้มๆในอากาศ “และเราต้องไม่สร้างขยะใหม่ใส่ในถังด้วยใช่มั้ยคะ” พิณอัปสร พยักหน้า

                      “แล้วแต่ละอย่างที่คุณป้าว่ามา หมายถึงอะไรบ้างคะ”

                      “เอาเสื้อมาคลุม ก็คือการยอมรับว่าเรามีกรรมนั้นๆ ยังไงมันก็ต้องมาโดนตัวเรา การยอมรับทําให้เราสงบ มีสติได้ ไม่ฟุ้งซ่าน หรือการโกรธเกลียดอะไรต่างๆ เสื้อคลุมเป็นการรักษาใจให้อยู่รอดได้ ไม่เศร้าหมอง การหานํ้ามาล้าง ก็คือทําความดี ทําบุญมากๆ ล้างสิ่งสกปรกออกไป ส่วนการขุดหลุมฝังขยะ ก็คือการให้อภัย การอโหสิกรรม กับคนหรืออะไรต่างๆ ที่ผูกพันมีเวรมีกรรมกันมา ให้เลิกแล้วต่อกัน บางทีผูกพันกันมาหลายชาติก็มีนะ”

                      “โอโฮ กรรมโบราณ” กิ่งแก้ว หัวเราะอีก “ให้อภัยแล้วจะจบกันหรือคะ คุณป้าขา”

                      “ก็เหมือน กิ่งแก้ว โกรธกับใคร เขามาขอโทษ เราก็ให้อภัย ความผิดใจก็หมดไปจากใจของทั้งสองฝ่าย”

                      “ถ้าเขาไม่มาขอโทษละคะ”

                      “ไม่ขอโทษก็ให้อภัย เพราะเขายิ่งน่าสงสารไปใหญ่ ที่เป็นคนขอโทษใครไม่เป็น แต่นั่นก็เป็นปัญหาของเขาเอง ปัญหาของเราคือเราจะดูแลจิตใจของเราให้สงบ และมีความสุขอย่างไร เราจะทําอะไรดีๆ ให้ตัวเองได้บ้าง โดยที่ไม่เบียดเบียนใคร”

                      กิ่งแก้ว หัวเราะ “เหมือนยกซูเปอร์มาร์เก็ตไปชาติหน้าเลยใช่มั้ยคะ คุณป้า”

****************

 (ร่วมพลังทุนจัดซื้อกล้องจุลทรรศน์)