"มีความจริงอยู่ในความรักตั้งมากมาย

                         และที่ผ่านมาฉันใช้เวลาเพื่อหาความหมาย"

                    "ว่าตราบใดที่มีรักย่อมมีหวัง

                         คือทุกครั้งที่รักของเธอส่องใจ ฉันมีปลายทาง"

เรื่องย่อ :

         สุนีย์  ผู้หญิงที่เป็นเวิร์คกิ้งวูเม้น  ทั้งที่บ้านและที่ทำงาน   เป็นผู้ที่ตัดสินทุกอย่างในบ้าน  จนกรผู้เป็นสามีต้องยอมให้สุนีย์เป็นผู้ตัดสินใจในทุกๆเรื่อง

            สุนีย์มีลูกชายหญิงคือแตงและโต้ง   สุนีย์เลี้ยงแตงและโต้งอย่างกับไข่ในหิน   คอยตัดสินใจแทนลูกๆไม่ว่าลูกจะทำสิ่งใด  นั่นอาจจะเป็นต้นเหตุให้แตงหายไปในคราวที่ครอบครัวยกกันไปเที่ยวเชียงใหม่.............

            ถ้าใครยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้แล้วตัดสินว่านี่คือหนังเกย์เด็ก  ก็ต้องบอกว่าคุณตัดสินอะไรง่ายเกินไป    เพราะว่านี่คือหนังที่หยิบเอาปัญหาส่วนหนึ่งของสังคมมาตีฟอง(ไม่อยากพูดว่าเอามาตีแผ่  เพราะปัญหานี้ใครหลายๆคนก็รู้อยู่กับตัวแล้ว   และมันก็ไม่เข้มข้นพอที่จะให้เอาหนังเรื่องนี้ไปศึกษาเพื่อแก้ปัญหาในความเป็นเกย์  ซึ่งมันแก้ไม่ได้อยู่แล้ว)

          ประเด็นหลักๆของหนังเรื่องนี้คือเรื่องราวความรักที่เป็นรักทีแท้จริง   ไม่ใช่ความลักที่มุ่งแต่จะครอบครองเอามาเก็บไว้ในคอลเลคชั่นของตัวเอง   ดังที่ตอนหนึ่งในหนังที่มิวบอกกับหญิงประมาณว่าไม่อาจรักหญิงในความรักหนุ่มสาวได้แต่ก็รักในความเป็นเพื่อนได้   ซึ่งหญิงก็พร้อมที่จะยอมรับมัน

          หรือกับสุนีย์ผู้ที่พยายามวางชีวิตของทุกๆคนในบ้านให้เดินไปในทางที่เธอต้องการ  ก็ต้องพบกับความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำอีก   ตั้งแต่ลูกสาวที่เธอตั้งความหวังไว้ก็มีอันต้องหายตัวไปหรือกับลูกชายก็ต้องมาพบกับพฤติกรรมที่เธอและใครหลายคนเห็นว่าไม่ถูกไม่ควร  มันจะเป็นอย่างไรถ้าคุณลองเอาตัวคุณเองเข้าไปแทนที่สุนีย์คุณจะตัดสินใจอย่างไรกับสภาวะเช่นนี้    หรือแม้กระทั่งสามีที่เคยทำงานทำการได้แต่เมื่อลูกสาวคนเดียวของบ้านได้หายไปจากชีวิตก็ต้องมาติดเหล้า  เพราะโทษว่าเป็นความผิดของตัวเองที่อนุญาตให้ลูกสาวไปเที่ยวตามลำพัง  แต่เมื่อผ่านวันเวลา  ผ่านการเรียนรู้จากสิ่งรอบตัว   จากความรักของคนรอบข้าง   ทั้งคู่ก็เข้มแข็งพอที่จะยอมรับในเรื่องราวต่างๆได้

          ในหนังเรื่องนี้มีสารอย่างหนึ่งที่ผู้เขียนเห็นชัดเจนก็คือการตามหาบางสิ่งที่หายไป     มันเป็นเกมที่กรนำเข้ามาเล่นในครอบครัวเป็นคนแรก    มันคือเกมตามหาไข่อีสเตอร์โดยที่ในหนังคนแรกที่เล่นเกมนี้คือมิวโดยมีโต้งเป็นผู้กำหนดทิศทางของเกม     แต่สุดท้ายมันก็มีเหตุทำให้เกมนี้จบไม่ได้อย่างสมบูรณ์    หรืออย่างกับกรณีที่จูนได้เล่นเกมนี้  โดยกรเป็นผู้กำหนดทิศทางก็ต้องมีเหตุที่ทำให้เกมไม่สามารถที่จะเดินต่อไปได้  เพราะได้หยิบกระดาษที่จะนำทางไปสู่ไข่อีสเตอร์ไปห่อหมากฝรั่งที่คายออกมาทิ้งลงถังขยะไป

            นี่คือหนึ่งในหลายสารที่จะบอกว่าทุกชีวิต   มันยังไม่สมบูรณ์พร้อมในตัวมันเองยังต้องเรียนรู้ค้นหาจิ๊กซอร์ของชีวิตกันต่อไป    ส่วนใครจะค้นหาชิ้นส่วนของชีวิตครบหรือไม่ครบนั้น  ก็อยู่ที่ความพยายามของแต่ละคนว่าจะมุ่งมั่นหรือถอดใจไปก่อน  แล้วปล่อยให้จิ๊กซอร์ที่ค้างอยู่ไม่เสร็จสมบูรณ์

       สรุป :  หนังเรื่องนี้เป็นหนังดีแห่งเดือนควบคู่ไปกับหนังเรื่อง แสงศตวรรษ   ใครที่ยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้รีบไปดูกันนะครับ  เป็นหนังดีที่อยากให้ดูกันครับ

       ข้อสังเกตุ :  หนังเรื่องนี้มีอะไรหลายอย่างคล้ายหนังสิงคโปร์เรื่อง Rice Rhapsody(อร่อยรักข้าวมันไก่) แต่อย่าเหมารวมว่าไปลอกเขามาเพราะความคิดคนเรามันเหมือนกันได้  ผู้เขียนคิดว่านี่คือหนังจิ๊กซอร์อีกตัวที่ให้แนวคิดการใช้ชีวิตมีความสมบูรณ์ขึ้นในตัวของมัน