• ยโสธรโพนทัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-08-31
  • จำนวนเรื่อง : 20
  • จำนวนผู้ชม : 21936
  • จำนวนผู้โหวต : 147
  • ส่ง msg :
ชีวิต ความรัก ความฝัน
ทางเดินเล็กๆ ที่เดินด้วยหัวใจ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/sanya
วันอังคาร ที่ 7 ตุลาคม 2551
กุญแจหัวใจ
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 80 , 17:46:58 น.  
พิมพ์หน้านี้

ทันทีที่ประตูใจแง้มรอยยิ้มที่แก้มก็ฉายฉานดอกไม้สวนดวงใจก็แย้มบานระเริงร่ายวิบหวานที่แววตา....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 ตุลาคม 2551
ความสุขไม่ได้เป็นสิ่งที่มีอยู่แล้ว
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 74 , 22:47:14 น.  
พิมพ์หน้านี้

"ความสุขมิได้เป็นสิ่งที่มีอยู่แล้วแต่เกิดจากการกระทำของตัวท่านเอง"ดาไล  ลามะ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 30 กันยายน 2551
นกค่ำคืน
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 89 , 09:14:54 น.  
พิมพ์หน้านี้

นกบินจากตะวันตกสู่ตะวันออกจากเหนือลงสู่ใต้ก็เพียงได้หวังใจว่า ...วันหนึ่งจะได้บินกลับบ้าน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 25 กันยายน 2551
ฤดูฝนหยาด
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 82 , 19:22:19 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฝนหยาดเหนือแม่น้ำยม ข้าพเจ้าจิบเบียร์ร่วมกับน้องชายนักดนตรีแม้เป็นเพียงเวลาบางชั่วขณะเพียงเบียร์พร่องกระป๋องเรามิได้เอ่ยถ้อยคำใดมากว่าการสบตากันเพียงบางครั้งในเงาของแสงอาทิตย์ยามเย็นข้าพเจ้าเห็นแววตาที่เปี่ยมสุขของเขาบทเพลงที่บรรเลงโดยไม่มีเครื่องดนตรีสักชิ้นคำร้องสักคำ แต่ทำนองชีวิตนั้นแสนสุขทั้งหมดในฤดูฝนเหนือแม่น้ำยมของเย็นนี้ได้ละลายความหม่นเศร้าของข้าพเจ้าไปสิ้นแล้วข้าพเจ้าได้เรียนรู้อีกว่า การง....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 14 กันยายน 2551
ผู้หาทางต่างหลงทาง
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 132 , 21:36:47 น.  
พิมพ์หน้านี้

เราต่างเดินทางและหาทางขณะเดียวกันเราต่างหลงทาง........

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 18 สิงหาคม 2551
เด็กๆของหมู่บ้าน
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 256 , 11:40:47 น.  
พิมพ์หน้านี้

ภาพบางภาพคำบางคำฉายใจเหมือนจะย้ำผ่านวันใหม่เพื่อคิดถึงวันเก่าเราผ่านไปเพื่อเห็นวันวัยแห่งวันวารเหมือนดอกไม้ของยามเช้าอาบรับแดดอุ่นเบาอ่อนหวานคือทรงจำผ่านเลยเนิ่นนานราวกลับท่องอุทยานใจในวันนี้ฯลฯ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 13 สิงหาคม 2551
ไหมแท้ที่แม่ทอ
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 133 , 11:02:01 น.  
พิมพ์หน้านี้

....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 7 สิงหาคม 2551
ริมฝั่งโขง
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 186 , 17:38:15 น.  
พิมพ์หน้านี้

อยู่ๆ จะด้วยอะไรก็ตามผมได้พบภาพเก่าโดยบังเอิญปีนั้นเราไปนครพนมกันกับเพื่อนหลายคนหนึ่งในกลุ่มนักเขียนหนุ่ม  นั้น มี โกสินทร์ ขาวงาม  อรรฆพล ศรีษะ วรทัศน์ เพรชไชย อภิชาติ จันนาเวช รวมไปถึง นักดนตรีหนุ่มอย่าง วิกรม พีรกมลเราไปเปิดหมวกเล่นดนตรีกันที่นั่น จำได้ว่าน่าจะเป็นราวปี ๒๕๔๖ (โห นั่นนานมากแล้ว)ผมยังทำงานในมหาวิทยาลัยเป็นปีท้ายๆ ก่อนจะลาออก จำได้ว่า ขณะที่เรากำลังเล่นดนตรีขายหนังสืออยู่นั้น มีตำรวจ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 5 สิงหาคม 2551
ผู้มาเยือน
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 157 , 17:36:59 น.  
พิมพ์หน้านี้

            เป็นเช้าที่อากาศขมุกขมัว  หมอกจางๆ ลอยจับใบไม้หนาวหน้าบ้าน ดอกไอริสสีเหลืองบานแย้มรับไอเย็น นกกระจิบส่งเสียงร้องเพลงเจี๊ยวจ๊าว  กระโดดเกาะกิ่งมะขามข้างหน้าต่างอย่างสนุกสนาน ฉันลอบมองพวกมันอย่างนี้เป็นประจำทุกเช้าภายใต้ผ้าห่มนวมผืนใหญ่ที่ให้ความอบอุ่นตลอดทั้งคืน ปล่อยตัวเองนอนคุดคู้ดูความเป็นไปของชีวิตอย่างสบายอารมณ์ เสียงของแม่ดังลอดรอยแตกของไม้ฝาห้องเข้ามาเป็นระยะ  สิ่งที่เป็นอยู่ดูเหมือ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 3 สิงหาคม 2551
ในสถานีความฝัน
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 168 , 07:52:21 น.  
พิมพ์หน้านี้

ถึงก็ช่าง ไม่ถึงก็ช่าง...ขณะนั่งรถไฟผ่านสถานีต่างๆ ผมนึกถึงเพลงบางบทเพลงที่ร้องด้วยเนื้อร้องนี้ ทุกสถานีมีคนขึ้นและคนคนลงทุกสถานีมีเรื่องเล่าของตัวเองมึคนเคยเปรียบความรักเหมือนการขึ้นรถไฟว่าจงอย่าถามว่า รถไฟขบวนนี้วิ่งไปที่ไหน ถึงไหนแต่จงตอบกับตัวเองว่า จะขึ้นรถไฟขบวนไหนเพราะปลายทางของแต่ละสถานีย่อมทำให้ชีวิตเปลี่ยนในนามของชีวิต มีความวิตกกังวลอยู่ไม่น้อยหากจะต้องเลือก แม้ไม่อยากเลือก แต่ก็ไม่อาจไม่เ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 31 กรกฎาคม 2551
ชิงช้าคนช่างฝัน
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 171 , 20:52:03 น.  
พิมพ์หน้านี้

โอบเอวเธอ จากข้างหลังจูบผมเธอเบาๆ ..หลับตาสิ สาวน้อย ฉันจะไกวชิงช้าไกวโยนเธอ ไปถึงดวงดาวไกวในยามเช้า ถึงดวงดาว ในยามค่ำให้เธอเก็บดาว ใส่ตระกร้าเอามาทำแก้วตา เอามาฝากคนตาบอดหลับตาสิ สาวน้อย ฉันจะไกวชิงช้าไกวโยนเธอไปถึงฟ้าให้เธอหว่านความรัก ในปุยเฆมแล้วลงมา มาคอยดูฝนตกยามเธอไปถึงดวงดาว ยามเธอไปถึงดวงเดือนก้มมองดูฉันบ้าง ภาวนาอย่าให้ค้างกิ่งฟ้ากิ่งฝันไกวกลับมาเพียงชิงช้าเปล่า ฉันคงเศร้าโศกสรร..หลับตาสิ ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 26 กรกฎาคม 2551
บางขณะที่หัวใจเรา เป็น อยู่ คือ...
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 179 , 09:05:02 น.  
พิมพ์หน้านี้

ผมเพิ่งไป กลับจากอุดรธานี พร้อมกับพี่ๆ  และเพื่อนตามคำชวนเชิญของอาจารย์แห่งมหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานีเพื่อไปพบปะ แลกเปลี่ยนกับนักศึกษาที่นั่นบางถ้อยคำของความคำนึงนั้น เราคุยกันว่าถ้าเราเรียนหนังสือในสมัยนี้เราจะเรียนจบไหมหนอในเมื่อสิ่งเร้ามีมากขึ้น แต่ความพยายามเรากลับสวนทางคือ น้อยลงและบางห้วงคำนึง เรายังได้คุยกันว่า ที่นี่แม้งดงามแต่ยามนี้ดูไม่ปลอดภัยเพราะสถานการณ์ทางการเมืองล่อแหลมเหลือเกิน เช้าเริ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 15 กรกฎาคม 2551
แอบรักหมาชาวบ้าน
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 202 , 21:18:14 น.  
พิมพ์หน้านี้

"ด้านกวีซีไรต์ ไพวรินทร์ ขาวงาม แห่งบ้านไผ่ จ.ขอนแก่น ก็มีผลงานใหม่อีกเล่ม แต่ไม่ใช่กวีนิพนธ์ เพราะเล่มนี้เป็นผลงาน 'รวมเรื่องสั้น' ภายใต้ชื่อที่ค่อนข้างหวือหวา "แอบรัก หมา ชาวบ้าน" ซึ่งบรรจุไว้ด้วย 13 เรื่องสั้น กับอีก 4 เรื่องสั้น-สั้น มิตรรักนักอ่านที่เคยผ่านตาหรือสัมผัสฝีไม้ลายมือ ตามหน้านิตยสาร คงได้แลเห็นลีลา "ไพวรินทร์" ในรูปแบบเรื่องสั้นแล้วว่า ไม่ธรรมดา และ มีเอกลักษ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 14 กรกฎาคม 2551
คืนหนาวดาวอุ่น
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 167 , 21:27:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

หลายปีก่อนผมอ่านหนังสือเล่มนี้"คืนหนาวดาวอุ่น"ของนักเขียนหนุ่มอารีดม อารมณ์ดี นาม กุดจี่ พรชัย แสนยะมูลหรือ พี่กุดจี่น้อย ของพวกผม ที่หยิบยกเอาเรื่อง คืนหนาวดาวอุ่น มาพูดถึงนั่นก็เพราะข้อหนึ่ง : นานมาแล้วที่ผมไม่ได้คุยกับพี่ชายท่านนี้เลย ทำให้ระลึกถึงอย่างประหลาดอีกข้อหนึ่ง ผมนึกถึง เรื่องราวน่ารักบนภูกระดึงของหนุ่มสาวคู่นั้นซึ่ง ระหว่างทาง ผมโชคดีที่ได้เจอหญิงสาวท่านหนึ่งบนรถโดยสารระหว่างก....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
ในเมืองริมแม่น้ำ
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 201 , 00:00:27 น.  
พิมพ์หน้านี้

แสงเงายามเช้าของแม่น้ำสะท้อนผ่านหัวใจของนักเดินทางแสงสวยระยิบระยับ จับใจแม่น้ำนั้นช่างสวยงามและข้าพเจ้าคิดถึงเธอยามค่ำคืน ทำได้เพียงยืนมองพระจันทร์ชมพูนั้น....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 7 กรกฎาคม 2551
ความสุขเล็กๆ ของเธอ
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 193 , 11:00:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

ทันทีที่ตะวันลับขอบฟ้าเบื้องหน้าไกลออกไป สูงขึ้นไป คือแสงฝันของเธอ หลับตาสิ ปล่อยให้ลมหายใจทำงานเอื่อยช้า ยาวและลึกกลิ่นภูเขา และดอกไม้ลอยมาจางๆ ทว่ารู้สึกดีลมป่าเย็นสบาย ไอหมอกชื้นจางจับที่ผิวสัมผัสโอนอ่อนเธอยังยืนอยู่ที่นั่น...ไกลออกไป คือทุ่งดอกไม้สีขาวม่วงของเดซี่สูงขึ้นไป คือ แสงขาวระยิบระยับแห่งดวงดาวและที่เด่นชัดที่สุด คือ พระจันทร์สีเหลืองนวลนั้นเธอบอกกับฉันว่า ถ้าพระจันทร์เป็นสีชมพูก็คงดี.......

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 2 กรกฎาคม 2551
นกกางเขนดงคู่นั้น
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 189 , 09:32:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

ตื่นเช้าวันนี้เป็นวันพระที่น่ารักกลิ่นเพลง ยิ้มเหงาๆ ของ น้าหมู พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ ช่างกินใจทำให้นึกถึงบรรยากาสบนยอดดอยใต้ต้นโอ๊กที่มีเนินหญ้าเขียวขจี เบื้องหน้าไกลออกไปคือทุ่งดอกเดซี่ สีม่วงขาวพลิ้วเบาตามแรงลม ใต้ต้นไม้มีตักอุ่นๆ ให้คนอ่อนแรงได้หลับตาลงพักผ่อน นกกางเขนดงสองตัวกำลังคุยกัน ว่า "ฉันรักเธอ" แล้วหนุ่มสาวสองคนนั้นแค่หลับตา และแอบฟังนกคุยกัน..อิจฉานกสองตัวนั้น"ยิ้มเหงาๆ เศร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 1 กรกฎาคม 2551
ขอให้ความรักที่เกิดขึ้นมานั้นเป็นรักนิรันดร์
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 216 , 08:13:05 น.  
พิมพ์หน้านี้

เมื่อเกิดรัก ใครใครว่ามักเกิดทุกข์ เพราะว่าที่ใดมีรัก ที่นั่นมักมีทุกข์แต่เราท่านทุกคนยังแบกหัวใจออกเดินทางตามหาความรักรักหวาน รักลม รักขม รักขื่น รักชื่น รักงาม รักมาก รักน้อย รักคอย รักหลง รักมั่น รักคงรักยืนยง รักยืนยาว รักดีหามจั่ว รักชั่วหามเสา รักดีมากกินถั่ว รักชั่วมากกินถั่วแกล้มเหล้า ................รักมากมาย และอีกมากมาย.................เราท่านยังเดินทางตามหาความรักและเมื่อเกิดรักก็ปรารถนาท....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 25 มิถุนายน 2551
ไม่อาจไม่เข้าใจเสียงค่ำคืน
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 189 , 07:43:46 น.  
พิมพ์หน้านี้

ความรู้สึกที่โดดเดี่ยวนั้นเจ็บปวดเป็นดั่งหมาป่าโซเซ เหนื่อย หิว และหวาดกลัวกลางวันของชีวิต คือภารกิจที่อาจปฏิเสธกลางคืนของชีวิต คือการท่องทางตามฝันโดดเดี่ยวหมาป่าผู้หลงทาง...ในดงดอกไม้แปลกหน้าแม้กลิ่นนั้นหอมชื่นใจหรือจะสามารถรู้รสแห่งกลิ่นนั้น... ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 23 มิถุนายน 2551
เช้าหนึ่ง วันจันทร์
Posted by ยโสธรโพนทัน , ผู้อ่าน : 179 , 09:10:09 น.  
พิมพ์หน้านี้

เช้าหนึ่ง ผ่านพ้น วันฝนพรำดอกไม้เริงระบำทุกค่ำเช้าชมชอบดอกใบในแสงเงางามงดสดเศร้าเท่าเท่ากันลู่ลมเริงร่ายระบายแย้มแต่งแต้มภาพวาดความฝันเป็นภาพแห่งรักอัศจรรย์ทั้งที่ทุกคืนวันเป็นเช่นนี้เพิ่งได้พิศเพ่ง พึงเห็นค่าต่อเมื่อเหนื่อยเมื่อยล้าในหน้าที่ต่อเมื่อใจไหวอ่อนสะท้อนฤดีต่อเมื่อนั่งลงตรงนี้ ชานหัวใจสายลมพลิ้วพัดกระกวัดอ่อนพัดใจร้าวรอนสะท้อนสมัยพัดบางอารมณ์ขมภายในขอบคุณลมอ่อนไหวเข้าใจกันว่าชีวิตคือการผจญ....

อ่านต่อ


/2
สิงที่เราอยากทำมากที่สุดวันนี้
นั่งดูพระจันทร์กับคนรู้ใจ
19 คน
ใต้แสงดาวกับกาแฟสักแก้ว
6 คน
เพลงคลาสสิคเบาๆ ก่อนนอน
2 คน
ท่องเที่ยวไปตามใจอยาก
3 คน
มีเพื่อนที่คุยกันได้ทุกเรื่อง
14 คน

  โหวต 44 คน