ซึมเศร้าเหงาแฮ้งค์
แค่มนุษย์คนหนึ่ง...มีความดีได้สุดขั้ว...และมีความชั่วได้สุดตีน!!!
Permalink : http://www.oknation.net/blog/saonui
วันเสาร์ ที่ 23 สิงหาคม 2551
โง่....จริงๆ
Posted by ซึมเศร้าเหงาแฮ้งค์ , ผู้อ่าน : 44 , 17:14:35 น.  
พิมพ์หน้านี้


ทำไมถึงโง่ที่คิดว่า . . . เรามีความสำคัญกับใครคนหนึ่งมาก จนเค้าขาดเราไม่ได้           ทำไมถึงโง่ที่คิดว่า . . . การโกหกจะไม่เกิดขึ้นระหว่างคู่รักที่รักกันจริงๆ           ทำไมถึงโง่ที่คิดว่า . . . คำหวานจากปากเค้า เค้าพูดเพราะเป็นห่วงเราจริงๆ           ทำไมถึงโง่ที่คิดว่า . . .เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด เค้าจะอยู่กับเราเสมอ  ....

อ่านต่อ

ฉลาด...จริงๆ
Posted by ซึมเศร้าเหงาแฮ้งค์ , ผู้อ่าน : 40 , 17:12:10 น.  
พิมพ์หน้านี้


เมื่อไหร่จะฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คำหวานจากปากเค้าเค้าพูดเพียงเพราะเค้าชอบพูดคำหวานกับใครๆ เสมอก็แค่นั้น           เมื่อไหร่จะฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . การโกหกเกิดขึ้นตลอดเวลาไม่ว่าใคร           เมื่อไหร่จะฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . คนที่เรารัก อาจเป็นคนเดียวกันกับคนที่ไม่เคยรักเรา           เมื่อไหร่จะฉลาดพอที่จะเข้าใจว่า . . . เวลาที่เราต้องการเค้าที่สุด อาจเป็นเวลาเดียวกันกับเวลาที่เค้าหมดรัก....

อ่านต่อ

เริ่มเหนื่อย....จัย
Posted by ซึมเศร้าเหงาแฮ้งค์ , ผู้อ่าน : 48 , 15:29:13 น.  
พิมพ์หน้านี้


ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไรกับ "หัวใจ" ของเราไม่รู้ว่าจะต้องขัดเกลาอย่างไรกับ "หัวใจ" ของเราไม่รู้ว่าจะต้องวาง "หัวใจ" ของเราไว้ตรงไหน ให้ถูกที่ถูกทางไม่รู้ว่าจะต้อง "คิด" อย่างไร ที่จะทำให้ "หัวใจ" ไม่เศร้าหมองไม่รู้ว่าจะต้อง "ไตร่ตรอง" อย่างไร ที่จะทำให้ "หัวใจ" ไม่สับสนไม่รู้ว่าจะต้อง "เกลียดคน" อีกสักเท่าไหร่ ที่จะทำให้ ....

อ่านต่อ

ทำอย่างไร เมื่อไม่มั่นใจ...ในความรัก...ที่มีอยู่
Posted by ซึมเศร้าเหงาแฮ้งค์ , ผู้อ่าน : 52 , 12:51:18 น.  
พิมพ์หน้านี้


เมื่อความรัก ดำเนินมาถึง "จุดหนึ่ง"ไม่ทราบว่า "ครึ่งทาง" หรือเปล่าหรืออาจยัง "ไม่ถึงครึ่งทาง" ด้วยซ้ำเมื่อความ "มั่นใจ" มันเริ่ม "เลือนหาย"ฉันควรทำ "อย่างไร" กับความรู้สึกนั้น....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 22 สิงหาคม 2551
ความรัก....กลายพันธุ์เป็น....ความทุกข์
Posted by ซึมเศร้าเหงาแฮ้งค์ , ผู้อ่าน : 75 , 10:04:56 น.  
พิมพ์หน้านี้


ความรักเริ่มกลายพันธุ์เป็นความทุกข์จากความรักที่คิดว่าสมบูรณ์ที่สุดในชีวิตที่เคยได้รับมา....จะเริ่มกลับกลายเป็นน้ำตาของความทุกข์....มันเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ความสุขใจที่ประกอบด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้าค่อยๆ เลือนหายไป กลับมีแต่รอยหม่นหมองบนคราบน้ำตาที่หลั่งไหลพร่างพรูอยู่ไม่ขาดสาย หัวใจฉันร้องไห้ มันร่ำร้องเรียกหาความสุขอย่างเคยให้กลับมา....มันจะมีโอกาสไหม ที่จะเป็นความสุขและรอยยิ้มเหมือนเดิม เช่นเดิ....

อ่านต่อ


/2
<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30