วันนี้บ้านพระธรรม  ขอนำเสนอบทความของท่านพระอาจารย์ชัยยัสสุ คุณากร ๐๐๐๑

มาลองอ่านดูนะคะ   เป็นเรื่องทันสมัยในปัจจุบันเลยค่ะ  อ่านแล้วพวกเราท่านจะรู้ว่าทำไม? อย่างไร?  และไม่แปลกใจเลยค่ะ  ที่พระพุทธเจ้าได้สั่งสอนเตือนระวังแล้ว..ไม่เชื่อฟังคำสอนของพระองค์ท่านเอง........

ทุกข์ของประเทศไทย

พระพุทธเจ้าตรัสว่า รากเหง้าแห่งอกุศล หรือที่เรียกว่าอกุศลมูลนั้นมี ๓ ประการ คือ โลภะ โทสะ และโมหะ 

          โลภะ   คือ      ความโลภ 

          โทสะ   คือ      ความโกรธ 

          โมหะ   คือ      ความหลง 

          เป็นพูดสั้น ๆ ง่าย ๆ แบบรวบยอดว่า ปัญหาความชั่วร้ายทั้งหลายทั้งปวงบรรดามีในโลกนี้ มีต้นตอที่สำคัญอยู่ที่กิเลส ๓ กองนี้ สืบสาวดูประวัติความชั่วร้ายทั้งหลายทั้งปวง ที่สุดแล้ว ก็มาหยุดอยู่ที่ ๓ กองนี้

          หลายท่าน เรียกกิเลส ๓ กองนี้ว่า เป็นผู้ก่อการร้าย ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วเห็นด้วยเป็นอย่างยิ่ง 

          โดยปกติ ผู้ก่อการร้าย เมื่อจะกระทำการใด ๆ ย่อมกระทำโดยอุบายอันแยบคาย และพยายามทุกวิถีทางในการที่จะปกปิดหน้าตาที่แท้จริงของตน ทั้งนี้เพื่อป้องกันตัวเองจากเงื้อมมือของกฎหมาย หรือการถูกลงโทษทัณฑ์ต่าง ๆ 

          เช่นนี้เดียวกับผู้ก่อการร้ายทั้ง ๓ กองนี้ เมื่อกระทำการ ย่อมไม่ต้องการแสดงฐานะของตนออกไปตรง ๆ หากแต่พยายามแสดงตัวในรูปแบบอื่น ๆ

          กล่าวได้ว่า กิเลส มันก็ฉลาดในการอำพรางตนเอง เพื่อป้องกันการรู้จัก และการตามล่าของคนได้ถูกต้องเช่นเดียวกัน 

          ลองมาพิจารณาดูทุกข์ หรือปัญหาของประเทศไทยดูเป็นกรณีตัวอย่างหน่อยดีไหม ? 

          ปัญหาของประเทศไทยเวลานี้ เมื่อสรุปตามแบบฉบับของกิเลส ๓ กองนี้แล้ว สามารถบอกได้ว่า ขณะนี้ประเทศไทยมีปัญหาใหญ่ ๆ อยู่ ๓ เรื่อง คือ

          ๑.ปัญหาเรื่องการแสวงหาผลประโยชน์ ซึ่งอยู่ในรูปของความอยากได้ อยากมี อยากเป็น

          เช่น นักการเมืองอยากได้อำนาจมาครอบครอง เมื่อได้มาแล้วก็ใช้อำนาจนั้นในการแสวงหาผลประโยชน์ให้แก่ตนและพวกพ้อง โดยไม่คำนึงถึงความเสียหายที่จะเกิดขึ้นแก่ประชาชน และประเทศชาติ 

          นักการเมืองใช้อำนาจบีบข้าราชการให้สนองความต้องการของตน ผู้ใดขัดขืน ไม่สนองประโยชน์ของตนก็จะหาวิธีกลั่นแกล้ง ด้วยการใส่ร้าย ใส่ความ สั่งปลด หรือสั่งย้ายโดยขาดความชอบธรรม

          บางครั้งก็ต้องยอมก้มหน้ารับกับชะตากรรม แต่บางครั้งบางเวลา เมื่อหมดความอดทน ผู้สูญเสียผลประโยชน์ก็จะลุกขึ้นมาต่อสู้ เรียกร้องหาความยุติธรรม และความถูกต้อง ตั้งกลุ่ม ตั้งองค์กรขึ้นมาเพื่อต่อสู้และจัดการกับปัญหาเรื่องนี้ ทั้งในนามของรัฐ และเอกชน 

          เราจึงมี ปปช., คตส., สตง. ฯลฯ ทั้งนี้เพื่อป้องกัน ปราบปราบ ตรวจสอบ สอบสวน มิให้บุคคลใดบุคคลหนึ่งกระทำการอันเป็นการแสวงหาผลประโยชน์ในทางมิชอบ

          นี่ยังไม่นับรวมถึงกลุ่มองค์กรประชาชนที่จัดตั้งเพื่อการนี้ 

          ปัญหาเรื่องการแสวงหาผลประโยชน์ในทางมิชอบ จึงเป็นปัญหาใหญ่ของชาติเวลานี้ เพราะมีคน “หน้ามืด” ถึงขนาดจะยอมเอาผลประโยชน์ของชาติไปแลกผลประโยชน์ส่วนตัว โดยไม่อนาทรต่อปวงประชาผู้เป็นเจ้าของประเทศ 

          ทั้งหลายทั้งปวง ล้วนมาจากผู้ก่อการร้ายที่ชื่อ โลภะ นี่เอง 

          ๒.ปัญความขัดแย้งทางสังคม ซึ่งนำไปสู่ความทะเลาะ ว่าร้าย ใส่ความ การแบ่งฝักแบ่งฝ่าย ประทุษร้ายกันในรูปแบบต่าง ๆ  ตัวการใหญ่ก็คือ โทสะ ที่กล่าวถึงข้างต้นนี่เอง 

          หากดูที่มาที่ไป เรื่องความทะเลาะ การว่าร้าย การใส่ความ การแบ่งฝักแบ่งฝ่าย การประทุษร้ายกันของผู้คนในสังคม ก็มาจากเรื่องผลประโยชน์ ได้ผลประโยชน์ร่วมกันก็นับเป็นเพื่อน เป็นญาติ เป็นพี่ เป็นน้องกันได้ แต่ถ้าขัดผลประโยชน์เมื่อใด ก็พร้อมจะเป็นศัตรู

มีอะไรอยู่ในมือ ก็พร้อมที่เอามาเป็นเครื่องประหัตประหารฝ่ายตรงข้ามได้ตลอดเวลา

ความจริง ปรัชญาการเมืองการปกครอง ไม่ว่าจะระบบ หรือระบอบใด ๆ ในโลกนี้ ล้วนก่อกำเนิดขึ้นมาเพื่อจัดการผลประโยชน์ของประชาชนในชาติให้ได้รับความยุติธรรม เพราะถ้าสังคมขาดความเป็นธรรม ย่อมนำไปสู่ปัญหาความขัดแย้งในที่สุด

การเมืองจึงต้องเข้าไปทำหน้าที่จัดการ จัดสรรผลประโยชน์ของชาติ ให้กับประชาชนภายในชาติได้รับผลประโยชน์ร่วมกันอย่างเป็นธรรม หากไม่สามารถสนองตอบหลักการดังกล่าว ย่อมแสดงให้เห็นถึงความบกพร่องที่จะต้องจัดการแก้ไขทั้งโดยตัวนักการเมือง และตัวประชาชนภายในชาติที่จะต้องร่วมมือกัน 

๓.ปัญหาเรื่องการรับรู้ข้อมูลข่าวสาร 

เวลานี้ประชาชนอีกหลายส่วน และถือเป็นส่วนใหญ่ของประเทศตกอยู่ในภาวะที่เรียกว่า โมหะ คือไม่ได้รับรู้ข้อมูลที่เป็นจริงของประเทศในหลาย ๆ ด้าน ทำให้ขาดข้อมูลในการคิด วิเคราะห์ ตัดสินใจ ตามไม่ทันสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในสังคม 

หลายข้อมูลถูกบิดเบือน เพื่อรักษาผลประโยชน์บางอย่างของผู้มีอำนาจ หรือผู้ที่ต้องการกุมผลประโยชน์อย่างใดอย่างหนึ่งไว้เพื่อตนและพวกพ้อง 

สื่อที่ทำหน้าที่เป็นกลางอย่างตรงไปตรงมาเองก็เกิดขึ้นได้ยากในสังคมไทย เพราะทุกครั้งที่เสนอข้อมูลที่ส่งผลกระทบต่อผลประโยชน์ของผู้มีอำนาจ สื่อดังกล่าวก็ตกอยู่ในฐานะลำบาก ต้องต่อสู้ ต้องดิ้นรน ฝ่าคุกฝ่าตะรางอย่างน่าอเนจอนาถ บางครั้งก็ถึงกับต้องล้มหายตายจากไปก็มี 

เมื่อสื่ออันเป็นตัวกลางสำคัญตกอยู่ในฐานะอย่างนี้ ความจริงก็เข้าไปไม่ถึงประชาชน

ประชาชนจึงตกอยู่ในฐานะที่ไม่รู้ว่าอะไรเป็นจริง อะไรเป็นเท็จ ซึ่งสะดวกและง่ายต่อการถูกครอบงำ และการถูกชักจูงไปในทางที่ผู้มีอำนาจต้องการ 

ถ้าผู้มีอำนาจอยู่ในศีลในธรรมก็พอทำเนา หากตรงกันข้าม เราประชาชนก็ตกอยู่ในฐานะต้องรับกรรมอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ 

ทุกข์ของประเทศไทยเวลานี้ จึงเป็นทุกข์ที่เกิดขึ้นเพราะโลภะ โทสะ และโมหะ

เมื่อเห็นตัวการสำคัญแล้ว เราจึงต้องหันมาช่วยกัน เพื่อจัดการกับปัญหาทั้ง ๓ ประการนี้ของประเทศให้หมดสิ้นไปโดยเร็ว

บทความของท่านพระอาจารย์ชัยยัสสุ  คุณากร ๐๐๐๔ 

๗ กรกฎาคม ๒๕๕๑