เวลาก็ผ่านไปกว่า 5 เดือนหลังจาก “ตามล่า ตามขอ (ต้นไม้)” ออกสู่สายตาชาว bloggers ทั้งหลายครั้งแรก และในตอนนี้ก็น่าจะถึงเวลาที่ update บล็อกได้แล้ว ก็อย่างว่าแหละ ช้าๆ และไม่ชัวร์ (555)

ตามล่า ตามขอต้นไม้ (ภาคสอง) นี้จะขอเล่าด้วยภาพถ่ายนะ ต้องขอออกตัวว่า ของจริงสวยกว่าในภาพ แต่ด้วยข้าน้อยด้อยประสบการณ์ เลยอาจทำให้บางภาพเบลอไปบ้าง

ขอเริ่มด้วย ต้นโมกที่อยากได้มาเป็นพี่เบิ้มของบ้าน ก็ได้มาแล้ว 2 ต้น จากผู้มีอุปการคุณ 2 ท่าน โดนขอต่างกรรมต่างวาระกันไป ต้นซ้าย เป็นโมกกลีบเดี่ยว (มั้ง) ได้มาก่อน ออกดอกไปบ้างแล้ว ส่วนต้นขวา คนให้ย้ำว่า ของเขาเป็นโมกซ้อน ต้องรอดูหน่อยว่า โมกซ้อนจะสวย และหอมเท่าโมกธรรมดาไหม

ดอกสีม่วงด้านขวาคือ บานบุรีสีม่วง (ที่เห็นต้นในบล็อกภาคแรก) ดอกสีสวยแต่ออกมาดอกเดียวแล้วหายไปเลย ใส่ปุ๋ยก็แล้ว ยังไม่มีวี่แวว ก็ต้องคอยกันต่อไป ส่วนดอกทางซ้ายไม่รู้ดอกอะไร (เพราะไม่ได้ขอใครมา แต่มาเอง) มีความพยายามมาก เพราะแทรกตัวระหว่างอิฐก้อนขึ้นมาได้ ตอนที่ยังไม่ได้ออกดอก เกือบโดนถอนทิ้ง เพราะนึกว่าหญ้า เหมือนจะรู้ตัวเลยรีบออกดอก (รอดตัวไปนะ)

ต่อมา คือเฟิร์น 3 ต้น ที่ได้มาจากงานบ้านและสวนแฟร์ (แน่นอนว่าไม่ได้ซื้อเอง แต่เสียข้าวมื้อใหญ่ไปหนึ่งมื้อ (แพงกว่าราคาต้นไม้ แต่เพื่อคอนเซ็บต์ เลยยอม) 555 ส่วนเต่ายิ้มสู้กล้องจากจตุจักร 2

คราวนี้ขอสลับด้วยสรรพสัตว์บ้าง แต่แมวแม่ลูกนี้ไม่ได้ขอใครมา มันมาเองในเช้าที่ลมหนาวจากจีนพัดมาที่กรุงเทพฯ เจอมันสองตัวนอนขดกอดกันกลมที่ลานหลังบ้านที่พอมีแดดบ้าง ตอนแรกดูไม่ออกว่าเป็นแม่ลูกกัน แต่พอแม่แมวจมูกดำหันมาเห็นกล้อง ก็เริ่มขู่ฟ่อด ส่วนเจ้าตัวลูกท่าทางอยากเข้ามา แต่เจ้าตัวแม่ห้ามไว้

สักพักพอแม่แมวเดินหายไป แมวลูกก็เริ่มซน ปีนขึ้นไปนั่งเล่น (อาบแดด)ข้างกระถางต้นแสงจันทร์ แต่พอแม่แมวกลับมา ก็ทำตัวสงบเสงี่ยมเหมือนเดิม ส่วนภาพขวา ถ้ากลับไปดูบล็อกภาคแรกก็จะเห็นว่า โตขึ้นมาก ได้น้ำบ้างไม่ได้น้ำบ้าง ก็ไม่ว่าไร