• ไทอุบล
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-12-12
  • จำนวนเรื่อง : 18
  • จำนวนผู้ชม : 6737
  • จำนวนผู้โหวต : 138
  • ส่ง msg :
ยินดีที่ท่านมาให้รู้จัก แค่ทายทัก..ก็ซึ้งใจ ^_^
เรียนรู้ เพื่ออยู่รอด
Permalink : http://www.oknation.net/blog/sasicha
วันศุกร์ ที่ 21 ธันวาคม 2550
ไม่ง่ายดาย...หนอชีวิต
Posted by ไทอุบล , ผู้อ่าน : 298 , 21:22:19 น.  
พิมพ์หน้านี้


ไม่ง่ายดาย...เลยชีวิตเหมือนถูกลิขิต..เอาไว้ปัญหามีให้แก้...ยอมแพ้ทำไมไม่ได้มีไว้..ให้กลุ้มสุมทรวง...ผ่านร้อน...สอนให้เย็นผ่านทุกข์เข็ญ..เป็นบางช่วงเรียนรู้ เพื่ออยู่รอดจากสิ่งทั้งปวงสุข - ทุกข์ ใหญ่หลวง อยู่ในห้วงใจเรา...ไม่ง่ายดาย..หนอชีวิตเลิกยึดติด..ก็เลิกเศร้าแบกไว้ก็หนัก..พักไว้ก็เบาพรุ่งนี้จะมีหรือเปล่า..ยังไม่..แน่ใจ.......

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 13 ธันวาคม 2550
ค่ำคืนน้ำค้างพรม...
Posted by ไทอุบล , ผู้อ่าน : 262 , 23:21:18 น.  
พิมพ์หน้านี้


ค่ำคืน...น้ำค้างพรมใต้ผ้าห่ม..กลางเขาใหญ่เพื่อนมิตรล้อมวงชิด...สนิทใจไม่อาจหลับใหลในความหนาวเย็น..ค่ำคืนที่เหว่ว้าเสียงของใจร่ำหา....อยากจะเห็นหนึ่งคนที่ฟ้าส่งมาให้เป็นผู้คลายความเหน็บเย็น...ผู้ที่เป็น... เจ้าของใจ..ค่ำคืนลมพัดผ่านหนาวสะท้าน...ปานจะไข้เสียงหมู่มิตร แม้รายชิดไม่ห่างไกลแต่เสียงหัวใจ...ดังกว่าใคร...ทุกทุกคน......

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 12 ธันวาคม 2550
ไกลเกินพบเจอ
Posted by ไทอุบล , ผู้อ่าน : 234 , 19:19:00 น.  
พิมพ์หน้านี้


บนผืนฟ้าที่กว้างไกล ดาวดวงน้อยใหญ่ยังส่องแสง เป็นกำลังใจให้คนที่อ่อนแรง อบอุ่นกับแสงที่อ่อนละมุน ..และบนผืนฟ้าที่กว้างไกล เคยรู้บ้างไหมว่ามีใครว้าวุ่น กับการจากไปของคนที่ใจคุ้น ไม่เหลือไออุ่นที่เคยมี ..คงเดิม เพียงความรู้สึกเก่า เพิ่มเติมด้วยใจเหงา อย่างเหลือที่ คนที่ฉัน รักและใยดีจากไปไกล เกินที่...จะพบเจอ.. ....

อ่านต่อ

ลิขิตฟ้า
Posted by ไทอุบล , ผู้อ่าน : 218 , 18:40:25 น.  
พิมพ์หน้านี้


..คงเป็นชะตาวาสนาที่นำพาให้เรามาอยู่ใกล้เรียนรู้กันและกันจนเข้าใจสนิทสนม..ห่วงใย..และหวังดี....และคงเป็นชะตาวาสนาที่ทำให้ฉันมีน้ำตาอย่างนี้ลิขิตฟ้า..พรากเธอไปไกลทุกทีคงสายไปแล้วที่..จะ..เหมือนเดิม..: ^_^ :  ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต : ^_^ :....

อ่านต่อ

ยังรอ
Posted by ไทอุบล , ผู้อ่าน : 230 , 18:21:29 น.  
พิมพ์หน้านี้


..ฉันกลับมาที่เดิม.ที่เราเริ่มรู้จักกันครั้งก่อน.แต่ไม่เห็นเธอ..คนอาทร.ยิ่งหาก็ยิ่งร้าวรอนในหัวใจ...เธอไปอยู่ที่ไหนกัน.ฉันกลับมาทวงคำมั่น..ที่เคยให้ไว้.แล้วตอนนี้..เธอนั้นอยู่แห่งใด.เธอจะรู้หรือไม่..ว่ามีใครมารอ......ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต......

อ่านต่อ


/1