พิมพ์หน้านี้
| ไม่ง่ายดาย...เลยชีวิตเหมือนถูกลิขิต..เอาไว้ปัญหามีให้แก้...ยอมแพ้ทำไมไม่ได้มีไว้..ให้กลุ้มสุมทรวง...ผ่านร้อน...สอนให้เย็นผ่านทุกข์เข็ญ..เป็นบางช่วงเรียนรู้ เพื่ออยู่รอดจากสิ่งทั้งปวงสุข - ทุกข์ ใหญ่หลวง อยู่ในห้วงใจเรา...ไม่ง่ายดาย..หนอชีวิตเลิกยึดติด..ก็เลิกเศร้าแบกไว้ก็หนัก..พักไว้ก็เบาพรุ่งนี้จะมีหรือเปล่า..ยังไม่..แน่ใจ....... |
พิมพ์หน้านี้
| ค่ำคืน...น้ำค้างพรมใต้ผ้าห่ม..กลางเขาใหญ่เพื่อนมิตรล้อมวงชิด...สนิทใจไม่อาจหลับใหลในความหนาวเย็น..ค่ำคืนที่เหว่ว้าเสียงของใจร่ำหา....อยากจะเห็นหนึ่งคนที่ฟ้าส่งมาให้เป็นผู้คลายความเหน็บเย็น...ผู้ที่เป็น... เจ้าของใจ..ค่ำคืนลมพัดผ่านหนาวสะท้าน...ปานจะไข้เสียงหมู่มิตร แม้รายชิดไม่ห่างไกลแต่เสียงหัวใจ...ดังกว่าใคร...ทุกทุกคน...... |
พิมพ์หน้านี้
| บนผืนฟ้าที่กว้างไกล ดาวดวงน้อยใหญ่ยังส่องแสง เป็นกำลังใจให้คนที่อ่อนแรง อบอุ่นกับแสงที่อ่อนละมุน ..และบนผืนฟ้าที่กว้างไกล เคยรู้บ้างไหมว่ามีใครว้าวุ่น กับการจากไปของคนที่ใจคุ้น ไม่เหลือไออุ่นที่เคยมี ..คงเดิม เพียงความรู้สึกเก่า เพิ่มเติมด้วยใจเหงา อย่างเหลือที่ คนที่ฉัน รักและใยดีจากไปไกล เกินที่...จะพบเจอ.. .... |
พิมพ์หน้านี้
|
|
พิมพ์หน้านี้
|
|