พิมพ์หน้านี้
|
ระยะทางอันยาวไกล เหลือเวลาเท่าไรให้ฉันฝัน เดินเดี่ยวเหลียวรอบตัว เงียบงัน บอกใจให้ฝ่าฟัน สู้ทน
นับหนึ่งอีกครั้งยังไม่สาย มีเรื่องดีดีมากมาย รอให้ค้น เส้นทางชีวิตแท้แม้วกวน หมอกความสับสน หนาจนไม่เห็นทาง
จะอย่างไรก้าวไปข้างหน้า ด้วยใจที่เชื่อว่า อุปสรรคไม่อาจขวาง ล้มแล้วรีบลุก แม้ยังจุกอยู่บ้าง ยิ่งรอ ฝันยิ่งห่าง รางเลือน
ฉันจะก้าวเท้า...ตามฝัน ไม่ว่าจะเหลืออีกกี่วัน...ผ่านเคลื่อน จุดหมายเบื้องหน้า...ยังท้าเตือน อีกก้าว...อีกก้าว...เหมือน..ให้รีบเดิน ......ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ต.... |