พิมพ์หน้านี้
นั่งทบทวนหวนนึกตรึกตรองอยู่ยามหดหู่สู้ฝ่ามาแค่ไหนกว่าจะข้ามความหมองเศร้าและเข้าใจว่าทุกอย่างต่างเป็นไปไม่กลับคืนเมื่อใดใดในโลกนี้มีก่อเกิดดีร้ายบ้างช่างมันเถิดเปิดมุมอื่นอย่าหลงไปในสิ่งนั้นมั่นจุดยืนแล้วเหล่าคลื่นครืนโถมถาจะซาลงทุกเรื่องราวคราวครู่ตั้งอยู่ได้ช้านานไม่หากใจมิใหลหลงดีหรือร้ายคล้ายกันไม่มั่นคงเกิด...ตั้ง...ลับ ดับลงเพียงทรงจำ- - - - - - - - - - - - - - |