ในช่วงระยะสองสัปดาห์ที่ผ่านมา ประเทศไทยโดยเฉพาะชื่อของกรุงเทพมหานคร ได้รับการกล่าวขาน โด่งดังไปทั่วโลก ทั้งด้านบวกและลบชนิดกลับข้างกันเลยทีเดียว

เริ่มด้วยกรณีที่สำนักข่าวเกียวโด ประเทศญี่ปุ่น ได้ออกมาเปิดโปงการให้สินบนโครงการก่อสร้างอุโมงค์ส่งน้ำของ กทม. ในช่วงปี 2546 และระบุว่ามีการจ่ายเงินให้ข้าราชการระดับสูง และระดับปฏิบัติการจำนวน 125 ล้านบาท นอกจากนั้นยังอ้างอิงไปถึงผู้บริหารระดับสูงของกทม. โดยระบุอักษรย่อว่า 2 ส. และ 1 ธ. ซึ่งเป็นที่ทำให้เข้าใจว่า 1 ธ. น่าจะเป็นมิสเตอร์ที. ซึ่งเป็นผู้กว้างขวาง และเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางของผู้รับเหมางานก่อสร้างของ กทม.

ประเด็นดังกล่าวเกิดขึ้นก่อนที่จะมีข่าวดีตามมาในช่วงเวลาที่ใกล้เคียงกันว่า
กรุงเทพมหานคร (กทม.) ได้รับการโหวตจากผู้อ่านนิตยสาร “ทราเวล แอนด์ เลเชอร์” ซึ่งเป็นนิตยสารการท่องเที่ยวชื่อดังจากอเมริกา ให้เป็นเมืองที่ดีที่สุดในโลกประจำปีนี้ ด้วยคะแนน 87.61 พุ่งขึ้นจากอันดับ 3 เมื่อปีที่แล้ว ซึ่งผลการสำรวจครั้งนี้มาจากการลงคะแนนโดยสมาชิกนิตยสารฉบับดังกล่าวผ่านอินเตอร์เน็ตช่วงเดือน ม.ค.-มี.ค.51 ปัจจัยที่ใช้พิจารณาเมืองน่าท่องเที่ยวประกอบด้วย ทัศนียภาพของเมือง ศิลปวัฒนธรรมประเพณี อาหาร ความเป็นมิตรของผู้คน
แหล่งช็อปปิ้ง และคุณค่าของเงินที่ใช้จ่าย

ในระหว่างข่าวที่สร้างชื่อสียงกับข่าวที่สร้างชื่อเสียนั้น สำหรับผู้คนทั่วไปแล้ว เชื่อว่าผู้คนทั่วโลกจะจดจำและให้ความสนใจกับข่าวที่สร้างชื่อเสีย มากกว่า

บัดนี้จึงกล่าวได้ว่าประเทศไทยเสื่อมเสียชื่อเสียงไปอย่างยากที่จะกู้กลับคืนมาได้ ในแง่ของการเป็นประเทศที่มีบริหารจัดการบ้านเมืองที่ไร้ซึ่งความน่าเชื่อถืออย่างสิ้นเชิง ถึงขนาดที่ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทนิชิมัทซึ ของญี่ปุ่นซึ่งออกมาเปิดโปงเรื่องนี้กล่าวว่า

"การใช้เงินเพื่ออำนวยความสะดวกเพื่อให้ได้งานประมูลจากหน่วยงานรัฐของไทยนั้น เป็นสิ่งที่จำเป็นอย่างมาก"

มันเหมือนเป็นการตบหน้าคนไทยทั้งประเทศและประจานไปทั่วโลก ให้เห็นชัดเจนว่าประเทศไทยที่ดูเหมือนเป็นประเทศที่มีภาพลักษณ์ที่ดีในหลายๆด้าน
เป็นประเทศที่มีศักยภาพในการเป็นผู้นำในการพัฒนาทั้งด้านเศรฐกิจ สังคม และการเมืองที่ดีกว่าอีกหลายๆประเทศในภูมิภาคนี้ของโลก

แท้จริงแล้วกลับเป็นประเทศที่มีการบริหารจัดการแบบไร้ธรรมมาภิบาลอย่างสิ้นเชิง ยังคงมี "การกินสินบาท คาดสินบน" อยู่อย่างเป็นกิจลักษณะ และแพร่หลาย แม้แต่ในหน่วยงานที่รับผิดชอบการบริหารจัดการเมืองหลวงของประเทศ อย่างกรุงเทพมหานครก็ไม่เว้น

และที่น่าแปลกใจเป็นอย่างยิ่งคือการแสดงอาการไม่รู้ร้อนรู้หนาวต่อการถูกประจานไปทั่วโลกดังกล่าวของนายสมัคร สุนทรเวชซึ่งเป็นผู้บริหาร กทม.ในขณะนั้น มีเพียงการพูดจากระทบกระเทียบว่าไม่เคยรู้จักหรือได้ยินชื่อบริษัทนี้มาก่อน จนกระทั่งมีข่าวนี้เกิดขึ้น

เช่นเดียวกับกรณีอื้อฉาวเรื่องการทุจริตในการจัดซื้อรถดับเพลิงของ กทม.ที่มีการเร่งรีบลงนามในสัญญาโดยนายสมัคร สมัยเป็นผู้ว่า กทม. ในวันที่อยู่ในตำแหน่งเป็นวันสุดท้าย และปฎิเสธมาตลอดว่าตัวเองไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆต่อการทุจริตดังกล่าว ซึ่งทาง คตส.ได้สรุปคดีและส่งต่อไปยัง สนง.อัยการสูงสุด(อสส.)เรียบร้อยแล้ว อยู่ระหว่างการตรวจสอบสำนวนของ อสส.

ประเด็นการงาบสินบนในโครงการนี้ จะเป็นการพิสูจน์อีกครั้งหนึ่งว่า คนที่ชอบอวดอ้างว่าตัวเองสืบเชื้อสายมาจาก ตระกูลขุนนางเก่า นั้น จะพบชะตากรรมสุดท้าย ก่อนที่แผ่นดินจะกลบหน้าอย่างไร และจะยังหน้าด้านทำให้ประเทศชาติบ้านเมืองล่มจม เสื่อมเสียชื่อเสียงไปมากกว่านี้ไปอีกนานแค่ไหน ทั้งนี้เพียงเพื่อแลกกับการที่ตัวเองจะได้ชื่อว่าเคยดำรงตำแน่งนายกรัฐมนตรีของประเทศไทยเท่านั้นเองหรือ มันจะไม่น่าละอายมากไปหน่อยหรือท่านนายกสมัครที่เคารพ