ส่วนกรณีที่ พล.อ.ปฐมพงษ์ กล่าวตอนหนึ่งบนเวทีพันธมิตรฯ ว่า ลูกน้องของตนบอกว่าเรื่องของนายณัฐวุฒินั้น พล.อ.ปฐมพงษ์ ไม่ต้องถ่อมตัวลงไปจัดการเองหรอก เดี๋ยวบรรดาลูกน้องจะจัดการให้เองนั้น ตนอยากจะถาม พล.อ.ปฐมพงษ์ว่า ทำไมถึงใช้คำว่าถ่อมตัว พูดอย่างนี้หมายความว่าอะไร
       
       “พล.อ. ปฐมพงษ์ครับ สิ่งที่ท่านทำมันขัดต่อรัฐธรรมนูญ และระเบียบทหาร ผมไม่สนใจหรอกว่าท่านเป็นใคร ใหญ่แค่ไหน ผมสนใจแค่ว่าสิ่งที่ท่านทำมันผิด” และว่าการที่ พล.อ.ปฐมพงษ์ บอกว่าจะปกป้องเรื่องเขาพระวิหารตนก็คงไปว่าอะไรไม่ได้ แต่ปัญหาคือ พล.อ.ปฐมพงษ์ ดันไปแต่งเครื่องทหารแบบเต็มยศ แล้วประกาศตัวเสียยิ่งใหญ่อย่างวีรบุรุษ บนเวทีพันธมิตรฯ ไปวิพากษ์วิจารณ์การทำงานรัฐบาลอย่างนี้ไม่ถูก อีกทั้งในวันนี้สิ่งที่ตนได้แถลงการณ์ออกไป ตนมีฐานะเป็นรองโฆษกสำนักนายกรัฐมนตรี ก็ต้องแถลงไปตามหน้าที่ว่า พล.อ.ปฐมพงษ์ กระทำตนไม่เหมาะสมอย่างไร
       
       จึงอยากจะถาม พล.อ.ปฐมพงษ์ว่าจะจัดการตนอย่างไร จะฆ่าให้ตายหรือตัดหัวตนเลยหรือไม่ ถ้าจะทำอย่างนั้นจริง ๆ ตนอยากบอกว่า พล.อ.ปฐมพงษ์ ไม่ต้องส่งลูกน้องมาหรอก ให้มาด้วยตัวเองเลยดีกว่า และที่พูดอย่างนี้ตนไม่ได้ท้าทาย แต่แค่จะบอกว่าคนอย่างตนไม่ต้องมาขู่เสียให้ยาก จะทำอะไรก็มาทำได้เลย เพราะตนเป็นพวกลูกทุ่ง คิดยังไงก็พูดอย่างนั้น ถูกก็ว่าไปตามถูกผิดก็ว่าไปตามผิด ไม่เคยกลัวอยู่แล้ว
       
       ในช่วงท้ายรายการ นายณัฐวุฒิ ยังได้กล่าวถึงครูอารมณ์ มีชัย แม่ดีเด่นแห่งชาติ และข้าราชการบำนาญ ซึ่งถือเป็นครูของนายณัฐวุฒิเองว่า จริง ๆ แล้วตนไม่อยากจะพูดถึงครูอารมณ์เท่าใดนัก เพราะเห็นครูอารมณ์ก็ไม่ค่อยสบายอยู่ แต่เนื่องจากบ่อยครั้งที่ เมื่อครูอารมณ์ร่วมปราศรัยบนเวทีพันธมิตรฯ มักจะมีการกล่าวพาดพิงตนอยู่เสมอ ว่าเมื่อสมัยพฤษภาทมิฬ ที่ตนร่วมเรียกร้องประชาธิปไตยกับลูกชายของครูอารมณ์ ครูอารมณ์มักนำข้าวมาให้ตนกินอยู่เสมอ แล้วอ้างว่าให้ข้าวตนกินก่อนให้ลูกชายตัวเองกินด้วยซ้ำ พูดอย่างกับว่ามีบุญคุณกับตนเสียล้นเหลืออย่างนั้นแหละ ทั้งที่จริงแล้วครูอารมณ์ก็ไม่ได้มีบุญคุณอะไรดับตนมากมาย ถึงขนาดจะนำไปกล่าวอ้างได้เสียหน่อย
       
       ด้านนายวีระ ผู้ดำเนินรายการอีกคนจึงกล่าวเสริมขึ้นว่า จริง ๆ แล้วตนก็อยากจะพูดถึงครูอารมณ์เหมือนกัน เพราะตนก็รู้จักครูอารมณ์มานาน ทำให้รู้ได้ว่าครูอารมณ์ก็แค่ครูเกษียณคนหนึ่งที่เคยลงสมัครรับเลือกตั้งที่นครศรีธรรมราชแล้วได้คะแนนเสียงแค่ไม่ถึง 2,000 ส่วนตำแหน่งแม่ดีเด่นที่ครูอารมณ์ได้มานั้น ก็ไม่รู้ว่าหน่วยงานไหนเป็นคนจัดให้ ซึ่งปีหนึ่ง ๆ ก็มีคนได้รับรางวัลดังกล่าวตั้งหลายคน และก็ได้รับกันทุกปี แต่พอมาขึ้นเวทีพันธมิตรฯ ก็มีการนำสรรพคุณมาอวดอ้างทำอย่างกับเป็นตำแหน่งที่ยิ่งใหญ่เสียเหลือเกิน (จากผู้จัดการออนไลน์ 12 ก.ค.)

                          ..................................................................

เรียน พ่อแม่ พี่น้อง คนใต้ ที่เคารพรัก

ผมเคยเขียนถึงนายคนนี้ไว้ครั้งหนึ่งแล้วว่า นายคนนี้มีทัศนคติและการกระทำที่ผิดแผกแตกต่างจากคนใต้ส่วนใหญ่ของประเทศ เพราะเป็นหนึ่งในแกนนำกลุ่มนรกป่วนกรุง(นปก.) ซึ่งนอกจากนายณัฐวุฒิแล้ว ยังมีนายจตุพร พรหมพันธุ์ และนายวีระ มุกสิกพงษ์ รวมอยู่ด้วย

จนถึงขณะนี้ในสถานการณที่ไอ้หน้าเหลี่ยมกำลังจะจนมุม จึงได้บัญชาการให้ไอ้หัวหอก นปก.สามคนนี้ ออกมาปฏิบัติการผ่านหน้าจอ PTV อย่างเร่งด่วน ถือเป็นภารกิจที่ต้องออกมาโจมตีกระห่ำ ASTV และการชุมนุมของมวลชนพันธมิตรอย่างเข้มข้น รุนแรง แบบเอากันให้ตายดับกันไปข้างหนึ่ง ถึงขนาดนายจตุพร ประกาศว่าตายเป็นตาย

ในสถานการณ์ปัจจุบันนายณัฐวุฒิ ได้ทำตัวเป็นหัวหมู่ทะลวงฟันที่จะจัดการกับ พล.อ.ปฐมพงษ์ให้จงได้ โดยอาศัยตำแหน่งรองโษฆกสำนักนายกเป็นฐานปฏิบัติบัติการ ด้วยการประสานกับนายสมัคร ในฐานะรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม

ความพยายามล่าสุดของนายสมัครก็คือการออกคำสั่งให้มีการตั้งกรรมการจากหน่วงงานในสังกัดกระทรวงกลาโหม ที่ขึ้นตรงกับนายสมัคร ขึ้นมาติดตาม ตรวจสอบ การชึ้นเวที่พันธมิตรของ พล.อ.ปฐมพงษ์  ถึงขนาดยกเอาความผิดตามกฏหมายอาญาของทหารมาข่มขู่ว่า อาจมีความผิดฐานขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชามีโทษถึงขั้นจำคุก

นอกจากนั้นนายณัฐวุฒิและนายวีระ ถึงขนาดลามปามถึงครูที่เคยเป็นครูของเขามาก่อน ทำนองว่าไม่ได้มีบุญคุญอะไรกับพวกเขา หนำซ้ำยังว่ากล่าวว่าครูคนนั้นเป็นคนอยากดัง

พ่อแม่ พีน้องชาวใต้ครับ เราจะทำยังไงกับไอ้คนใต้นอกคอกพวกนี้ ดีครับ ช่วยกรุณาเล่าแจ้งแถลงไขถึง ความรู้สึกนึกคิดของท่านให้คนไทยทั้งประเทศรับรู้ ผ่านบล็อกนี้กันหน่อยดีไหมครับ มวลมหาประชาชนจะได้รบทราบว่า พวกเราคนใต้ รู้สึกนึกคิดอย่างไรกับคนใต้กลุ่มนี้ และควรจะจัดการอย่างไร หรือจะปล่อยให้.......ไปเรื่อยๆ

                         ด้วยจิตคารวะต่อความรักชาติอน่างแท้จริงของท่าน

                                        .................................................