พิมพ์หน้านี้
![]() ๐ ความเอย...ความเล่า... แต่หมู่เขาเข้าป่า..เพื่อล่าฝัน อุดมการณ์เลิศล้ำเฝ้าจำนรรจ์ จะพลิกผันแผ่นดิน..ฟื้นถิ่นคาม ๐ เปรียบปานถึงพิราบขาว..ที่ราวป่า บินทายท้าถ้วนสิ้นผู้หมิ่นหยาม เพื่อกรรมาชีพชนได้พ้นทราม มุ่งมั่นจิตพยายามไม่คร้ามเลย ๐ แล้วชื่อเสียงเรียงนาม..ก็งามค่า คู่เคียงการพรรณาทุกคราเอ่ย ผู้ต่อสู้..นายทุน..คนคุ้นเคย เขาเปรียบเปรยให้เห็นความเป็นไป ๐ ความเอย..ความจริง นั่นมองเห็นชัดยิ่งกว่าสิ่งไหน เมื่อโอกาสเปิดตอบ..ก็มอบใจ พิราบเอ๋ย..พิราบไพร..เจ้าใฝ่เมือง ๐ ปลีกไพรบินผันผก..เพราะอกร้าว หลังโผผ่านลานข้าว..เขาป่าวเรื่อง เริ่มต้นแล้วแสงทอง..ฟ้าผ่องเรือง จักเปล่าเปลืองด้วยไพร..อยู่ไยกัน ๐ จึงพิราบวกย้อน..นาครสี ปลายปีกคลี่คลอยุค..อย่างสุขสันต์ ทุนโพ้นทะเลแหล่ง..เข้าแบ่งปัน อำนาจรัฐเท่านั้น..มุ่งมั่นคอย ๐ อุดมการณ์ตีบตัน..คนครั่นคร้าม ต้องหยุดพล่ามเจื้อยแจ้ว..เหลือแผ่วค่อย เอาภาษทุนหมุนตลบ..มาลบรอย ตราบจนเหลือเถื่อนถ่อย..นั่งคอยบุญ ๐ เมื่อทุนชาติมุ่งหน้า..อีกฝ่าก้าว อำนาจกร้าวเงินหนักก็ชักหนุน แล้วตำนานทาส-นายของฝ่ายทุน ก็ได้หมุนให้เห็น..ความเป็นจริง ๐ แต่..ตุลาอาถรรพ์ในวันก่อน ช่วยสุมซ่อนเบื้องหลัง..น่าชังยิ่ง ตราบกันยา..แกล้วหัก..ขอดปลักปลิง เผยเพียงสิ่ง..โสมมอุดมการณ์ ๐ อุดมการณ์..พล่ามตะพึด..เหมือนยึดถือ เพียงเลื่องลือรูปพรรณถ้อยบรรหาน ประโลมหวังเติมแต่งชั้นแรงงาน ไว้เป็นฐานสมาคมใต้ร่มเงา ๐ อุดมการณ์..มีจริงหรือ เชื่อหรือ..อพิโธ่..ไอ้โง่เง่า พูดไป..คนล้อ..หัวร่อเอา มัวเมา..พล่ามไป..ให้ใครฟัง..?
|
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |