สักกะวชิระฉันท์ ๑๑

๑. แสงวันถลันดับ.................มระศัพทะซับซึม
เมฆครึ้มและอึมครึม..............จะกระหึ่มก็อกฉัน

๒. คุมเข่นเขม้นฆ่า...............มรคาก็เข็ญครัน
ซุ่มพรางมล้างกัน.................ทุษะนั้นกระชั้นนอง

๓. ล่วงสีสุรีย์แสง..................จะแจรงจรัสรอง
ล่วงผกวิหคผอง....................จะละล่องให้มองแล

๔. ยินฆาตผงาดเคียง.............ตละเปรี้ยง ฤ อาจแปร-
เปลี่ยนเดือด ณ ดวงแด...........กุธะแท้ก็ทักทาย

๕. หยดเลือดเพราะเชือดหลั่ง...ขณะหวังก็วอดวาย
โชยลมผสมสาย...................สิละม้ายจะเย้ยเมือง

๖. กลิ่นคาวผะผ่าวคลุ้ง...........ขณะรุ่งอุษาเรือง
ฆ่าเข่นจะเซ่นเคือง.................ชิวะเปลื้องและปลิดปลง

๗. อกใครล่ะไหม้เข็ญ............ตละเค้นก็คา-คง
จุดหมายมลายมง-.................คละทรงบ่สืบสาย

๘. มืดทอดตลอดถิ่น..............ขณะจินตะกำจาย
หวังซบตระหลบทราย.............ขณะร้ายระเริงรอ

๙. จันทร์ภาสพิลาสฟ้า............ก็ละทาและลาทอ
ดาวเคลื่อนบ่เลื่อนคลอ............นภะหนอจะล้อไหน

๑๐. ยอแสงและแยงเสียง........ศศิเพี้ยงจะอำไพ-
กึกก้องละล่องไกล.................ฤจะไห้ ณ หาวหน

๑๑. เลือดหยดบ่หมดหยาด......ทะลุชาติทะลวงชนม์
โหมทัณฑะมณฑล................และกมละถ้วนเมือง

๑๒. เนิ่นนานตำนานนั่น...........คติปั้นบ่เปล่าเปลือง
ยังรองและผ่องเรือง...............และเมลืองมลังปน

๑๓. เมื่อชังกระทั่งชาติ...........และประกาศจะก่อกล
ฤๅชังกระทั่งชนม์...................ทุพพลก็เปิดเผย

๑๔. ซึมซับกะศัพท์ส่ำ............มุหะกรรมะกล้ำเกย
ผ่านพากยะพล่ามเผย.............บ่ละเกยอุดมการณ์

๑๕. เมื่อพจน์ขบถผาย............ชิวะหลายก็แหลกลาญ
ราวหมองเพราะต้องมาร...........ดุจะศานติซานซม

๑๖. เมื่อพจน์สบถพลิ้ว ...........นยะลิ่วก็ปลิวลม
ห้วงจิตะจ่อมจม.....................และโสมมก็ตามมา

๑๗. ฤๅเจ้าบ่เข้าจิต................นิรมิตมหิทธา
เพื่อเตชะเมตตา....................กรุณาแก่ปวงชน

๑๘. ทุกกาละหน้าก้ม.............ทมะข่มละแค้นคน
เหตุใด ฤ ใครดล...................สติค้นจะคลี่คลาย

๑๙. บังอาจ..พิฆาตแกล้ว........ชิวะแล้ว ก็ เรียงราย
รบเถิด...!..เหล่าชาติชาย........และละลายมันกับมือ...!!!

เพลง...เลือดไทย
ประกอบละคร...อตีตา