๐ บุคคลสองสัญชาติ
ไม่ประกาศว่าพวกใด
สำหรับต้องขับไส
หมดสิ้นไปจากดินแดน

๐ เมื่อปืนกัมปนาท
การร่วมชาติเริ่มคลอนแคลน
ลำดับความคับแค้น
ที่อัดแน่นเริ่มหลั่งไหล

๐ ถึงกาลที่ต้องแตก
การต้องแลกความเป็นไทย
ละถิ่นแผ่นดินไว้
อย่าอาลัยอย่าเหลียวหลัง

๐ เลือกเถิดจะไทยเทศ
หยุดทำเดชให้เด่นดัง
เลือกไปอย่างใจหวัง
จงอย่ายั้งการตัดสิน

๐ ทั้งอำนาจอาชญาจักบ่าท่วม
ไทยจักร่วมแกล้วกล้ารักษาถิ่น
จักลากคอทรพีทุกชีวิน
เชือดให้ดิ้นดับชื่อด้วยมือเรา

๐ เมื่อสูทำกำเริบทั้งเสิบสาน
ย่อมต้องหาญหักโฉดทั้งโคตรเหง้า
หลั่งมาเถิดเดียดฉันท์ อย่าบรรเทา
จะข้ามเอาชาติภพ หักลบกัน

๐ เมื่อกล้าจุดยุทธการเข้าผลาญชีพ
สูก็อย่าตัวลีบใจบีบสั่น
ถึงคราล้มร่วงผล็อยเป็นร้อยพัน
ก็จงมั่นแนวทางที่วางไว้

๐ หนึ่งความตายหมายแทนด้วยแสนศพ
สองแกล้วจบชีพช้ำย่อมจำได้
เลือดความกล้าเผยเห็นความเป็นไท
ที่หลั่งไหลนองเจิ่ง...สร้างเพลิงแค้น !

๐ เมื่อคลางแคลงคุกรุ่นจนขุ่นข้อง
คือเราสองเคียดขึ้งจนถึงแก่น
เมื่อคาวเลือดคลุ้งกลิ่นทั้งดินแดน
เลือดก็แล่นขึ้นหน้าหมายราวี

๐ แต่ละย่างก้าวจดเหยียบบดพื้น
ย่อมเต็มตื้นเลือดไทยอันไหลรี่
ย้อมห้วงจิตระอุไออยู่ในที
พร้อมจะล้นหลามปรี่โหมลีลา

๐ ก็เมื่อความสมานฉันท์เริ่มสั่นไหว
ความสาไถยมากมีในทีท่า
คำสวยหรูคงต้องวางเป็นบางครา
การเข่นฆ่าต้องมีบ้างเป็นบางครั้ง

๐ ฆ่า..เพื่อให้คาวเลือดจักเหือดหาย
ฆ่า..เพื่อสายเลือดไทยหยุดไหลหลั่ง
ฆ่า..เพื่อแผ่นดินนี้อยู่จีรัง
ฆ่า..เพื่อฝังรอยขบถให้หมดเชื้อ

๐ หมดเวลาแก่การณ์สมานฉันท์
เขาขบขันหลอกเล่นให้เป็นเหยื่อ
เขาซุ่มซ่อนฆ่าเข่นตายเป็นเบือ
เอาเลือดเนื้อร่างกายขึ้นทายท้า

๐ เหลือเพียงการหาญหักกันสักตั้ง
เหมือนเมื่อครั้งโบราณเข้าผลาญพร่า
เอาปืนดาบเข้าเชือดเอาเลือดทา
เอาศรัทธาหักดูให้รู้กัน

๐ รบเถิด..ทหารกล้า
เริ่มเข่นฆ่าให้อาสัญ
ล้างถิ่นให้สิ้นทัณฑ์
และสร้างสรรค์ให้สวยงาม

เพลง...เลือดไทย
ประกอบละคร...อตีตา