เขียนให้ความงดงามแห่งใจหนึ่ง....ของคนหนึ่ง

เพลง....น้ำเซาะทราย...จำรัส เศวตาภรณ์


๐ ร่ำเริ่มพจนะพร้อง........พรขอ
ประณตพระคุณพอ.........ผ่อนเศร้า
รำลึกฤทธิ์เทพยอ...........ยกกล่าว
โอนมหิทธิภาพเร้า..........โศกร้อนสูญสลาย ฯ

๐ นบธรรมแปดหมื่นทั้ง....สี่พัน
โอนกล่อมประนอมขวัญ...ฝากรู้
อนิจจะทุกขะอนัน-..........ตลักษณ์สื่อ
แจ่มกระจ่างจิตผู้............เพิกร้อนทรมาน ฯ

๐ นบอัษฎาริยะแผ้ว.........พูนเสถียร
ศรัทธะพุทธธรรมเพียร.....เพียบล้ำ
หมายนุชดัดจิตเจียร........จากทุกข์ โศกแฮ
ยอสัทธะข่มช้ำ-..............ชอกให้หยุดหวน ฯ

๐ กษณะสุริยะเปลื้อง.......ปลาบแสง
หมุนอีกฝั่งโลกแปลง........เปลี่ยนฟ้า
งามหนึ่งแทรกลงแฝง.......ฝากอุ่น -
แอบอกขับอ่อนล้า...........ล่วงสิ้นเลือนรอย ฯ

๐ งามเบื้องอรุณะนั้น.........นานชม
เริ่มเมื่อพันแสงสม-...........สู่ฟ้า
จูงใจหนึ่งปรารมภ์............รอยรูป
รูปนิรมิตเพื่อหล้า.............แหล่งล้วนควรเกษม ฯ

๐ นานช้าแต่ห่างรู้............รูปรอย
ฤๅเท่าใจคนคอย.............กลับย้อน
คาบผ่านโศกเงียบหงอย....งำอก นะแม่
งำอยู่ซ้ำอยู่ซ้อน..............สุดล้างเลือนสลาย ฯ

๐ นานช้าแต่ห่างร้าง.........รอบภิรมย์ แม่เอย
แทนสุขด้วยโศกตรม........ตอกย้ำ
ห่างเห็นหอบรันทม…........ย้อนเทียบ ใจเอย
สมเสพความชอกช้ำ.........เนิ่นช้าเนาโฉม ฯ

๐ อาสูรศรีสวัสดิ์สร้อย......สงสาร เจ้าเอย
ธรรโมทย์ควรนนทการ......กอปรไว้
จรรโลงพากย์บรรสาร.......บริสุทธิ์
เพื่อกอบกู้จิตให้..............เหือดไข้ห่างเข็ญ ฯ

๐ ดาวเดือนระดับพื้น........แผ่นนภา
ต่างประทีปชวาลา............รุ่งล้อม
สังคีตประณีต ณ รา-........ตรีกล่อม
ขับประเลงโสตน้อม..........แนบรู้อภิรมย์ ฯ

๐ ดูเดือนยามดึกโอ้..........อาทร
ใครจะกล่อมขวัญนอน......แนบข้าง
อกใครจักช่วยทอน..........ทุกข์โศก
ฤๅปลิดป่นอ้างว้าง............หว่างสร้อยทรวงศรี ฯ

๐ เดชกุศลแห่งข้า...........นมัสการ
โอน-กีดขวางทรมาน.......หม่น-ร้อน
ปัดเป่าจิตนงคราญ..........คลายโศก
เติมแต่งสุญญภาพซ้อน....แทรกไว้ในถวิล ฯ

๐ หมายแทรกสุมนัสน้อม..แนบหทัย
ขับข่มโศกอาลัย.............ล่มล้าง
เพียงจะผ่านพิสุทธิ์สมัย....มาสู่
เอื้อจิตล่องลอยคว้าง.......จับคว้าประนอมคะนึง ฯ

๐ กษณะสุริยะเรื้อง..........โรจน์รุจี
นิ่ง-นบนิ้วอัญชุลี.............พระ-เจ้า
สุจริตทั่วจิตมี..................หมายว่า เจ้าเอย
จักชื่นอยู่ค่ำเช้า...............ชั่วฟ้าดินสมัย ฯ


ศัพท์....
จรรโลง....ประคับประคอง
เจียร....ช้านาน ยั่งยืน แผลงมาจาก..จิระ
นนทการ....ความยินดี การยินดี
บรรสาร....คลี่ออก
ประณต....น้อมไหว้
ธรรโมทย์....ธรรมที่สูงขึ้น...ธรรม + อุทัย
สวัสดิ์....ความสุข ความสำราญ โชค ลาภ
สัทธะ....ความเชื่อ ความเลื่อมใส มาจาก...สัทธา
อัษฎาริยะ....พระอริยบุคคล ๘ จำพวก คือ
.....โสดาปัตติมรรค....โสดาปัตติผล
......สกิทาคามิมรรค....สกิทาคามิผล
......อนาคามิมรรค....อนาคามิผล
......อรหัตมรรค....อรหัตผล
อาสูร....เอ็นดู สงสาร