๐ หนาวลมพรมแผ่นพื้น......ปฐพี
วนระริกลำวี.....................วาดไม้
อรุณะสุริยะลี....................ลาศเลื่อน งามเนอ
ภมระกุสุมะล่อไล้..............เร่งร้นระคนหวาน

๐ หนาวลมโลมแผ่นหล้า
ลูบพฤกษาระริกใบ
เดือนลับเพื่อขับไข
แสงอุทัยส่องชั้นสรวง

๐ มวลภุมรินว่อน
เสาะเกสรหมายตฤปตวง
หวานหอมก็ย่อมหวง.
บจำพรากประจาคบิน

๐ หวานใดที่ในหล้า
ทั้งช่วงฟ้าทั้งแดนดิน
กลั่นรสเป็นหยดริน
ฤๅเท่านุชที่สุดหวาน

๐ น้ำคำการย้ำคิด
นิรมิตแต่ดวงมาน
บรรสมจึงบรรสาร
เนื่องเป็นธาระหลั่งถึง

๐ เรื่อยเร่เสน่ห์นวล
เหมือนโซ่ตรวนล่ามจิตตรึง
โน้มนำทุกคำนึง
แต่กล้ำกรึงไม่อาจกลาย

๐ ร่ำร่ำน้ำใจร่วง
สู่เหวห้วงอาวรณ์ชาย
รินรินฤๅสิ้นวาย
จักหยุดพร่ำการรำพัน

๐ โศกใดที่ในหล้า
จักอาจคว้าเข้ามากัน
ราดคลุกเอาสุขสันต์
บริจาคปลาตหาย

๐ โศกนั้นในวันนี้
ไม่มีที่จะทักทาย
เมื่อสุขที่เอ่อสาย
ระบัดช่อขึ้นรอชู

๐ สายตาที่ชายตอบ
เหมือนชายมอบน้ำใจตรู
ใจต้องก็ฟ่องฟู
ต่างฤๅภู่เมื่อต้องหอม

๐ ร่ำร่ำน้ำใจริน
เป็นถวิลการยินยอม
เนตรฉายความหมายพร้อม
ว่าจักหลอมเป็นนัยเดียว


.......................................................

เพลง....แรงเทียน...นันทิดา

เทียนหนึ่งเคยวับวาว ลมเป่าลาลับพลัน
ดังจะเคลิ้มฝัน แต่แล้วพลันดับมืดมน
ลมร้ายแรง หรือจะแข่งใจคน
หากร้อนไฟลน แห่งแสงเทียนไม่เปลี่ยนใจ

ฟ้านี้มืดนัก ที่รักอยู่แห่งใด
แสงเทียนเคยนวลใย เหตุใดดับโรยรา
โชนฉายเพื่อชาวชน สว่างหนทุกเวลา
หรือพ่ายแพ้แก่มายา…จึงไม่กล้าท้าตน ฝ่าฟัน

เทียนหนึ่งเคยวับวาว ลมเป่าลาลับพลัน
ดังจะเคลิ้มฝัน แต่แล้วพลันดับมืดมน
ลมร้ายแรง หรือจะแข่งใจคน
หากร้อนไฟลน แห่งแสงเทียนไม่เปลี่ยนใจ

ฟ้านี้มืดนัก ที่รักจงจุดไฟ
ขอเป็นเช่นแรงใจ ก้าวไปกับครูคอย
ทอแสงเร่งแรงไฟ สว่างฉายละล่องลอย
ให้เลิกเหงาเลิกเฝ้าคอย เลิกท้อถอยเร่งฝ่าฟัน