จริงๆแล้วก็ยังเหลืออีกหลายชั่วโมง หรือถ้าคิดจะเล่นจริงๆพรุ่งหรือมะรืนนี้บางที่ก็ยังมีต่อได้ แต่สำหรับผมแล้วปีนี้ก็จบแบบเซ็งๆแบบนี้

อาจจะเป็นเพราะื้ท้องฟ้าครึ้มตลอดทั้งวัน ฝนตกตอนบ่ายสี่ตลอดสามวัน สงกรานต์ถ้าไม่ร้อนก็เล่นน้ำไม่สนุก บ่ายนี้ออกไปขับรถถ่ายรูปแต่ก็ไม่ได้ความอะไร แต่ก็ดีที่ไม่มีเหตุหวาดเสียวให้เห็นเหมือนบางปี

ได้ออกไปเล่นน้ำกับเพื่อนในวันที่ 13  เดินอยู่แถวคูเมือง เปียกไม่พอหรือไรก็ไม่ทราบ เพื่อนเราพานั่งตุ๊กๆไปสารภี  ตลอดเส้นเชียงใหม่-ลำพูนสายเก่า (ต้นยาง) เค้าเล่นกันดุเดือดดี ยิ่งนั่งสามล้อ อาวุธที่ติดมือไปก็มีแต่ปืนฉีดน้ำ จึงถูกชาวบ้านรุมกระทำตลอดเส้นทางจนต้องเอากระป๋องคลุมหัว และไม่ได้ไปถึงสารภีตามที่ตั้งใจไว้ (เพราะไม่ไหวแล้่ว)

กลับมาในเมืองมีโอกาสเดินผ่านหน้ากาดสวนแก้ว (จะบอกว่าต้องลงเดินตั้งแต่หน้านิยมพานิชแต่ไม่รู้ผู้อ่าน Oknation จะรู้จักกันหรืิอเปล่า) คนแออัดมากมีเวทีสองฝั่งถนน มีฉีดฟองสบู่ ฉีดน้ำลงมาจากเวที มีดนตรีเล่นเพลงหนักๆ วัยรุ่นกระโดดโลดเต้น กอดรัดฟัดเหวี่ยง อยู่บนฟุตบาทและถนน (ถนนหายไปแล้ว) กว่าจะเอารถเอาจากที่จอดในห้างได้ก็ร่วมหกโมง

ทุ่มกว่า ไปนั่งฟังเพลงที่ผับแห่งหนึ่ง (เฮือนสถาปนิก) ตอนแรกก็ไม่ค่อยอยากไปเพราะช่วงเทศกาลคนบ้าคนเมาเยอะ ผมไม่ค่อยชอบเรื่องตื่นเต้น แต่เอาเข้าจริงก็สนุกดีเพราะทุกคนปล่อยสุดๆ เห็นผู้จัดการร้านผูกไทด์กอดอกเดินไปมา พวกวัยรุ่นก็ขึ้นไำปเต้นบนทุกสิ่งที่ขึ้นไปยืนได้ โต๊ะเก้าอี้ ไม่เว้นกระทั่งตู้ซับวูฟเวอร์  มีใครปาเจ้าคนเต้นท่ายียวนด้วยก้อนน้ำแข็ง แต่มาลงโต๊ะผมด้วย แต่ผมเฉยๆไว้ ถ้าผมจะไม่รับผิดชอบ ปาแก้วสวนไปซึ่งมันก็คงไม่ถูกคนต้นเหตุหรอก มันก็จะเกิดความชุลมุนและมีคนได้ไปโรงพยาบาลหรือไปวัด ทฤษฎี Tipping Point ทำงานแบบนี้ แต่วันนั้นไม่ได้อยากให้ทำงาน

แปลกที่เฮือนสถาปนิกปกติเป็นที่คนทำงาน (ชื่อมันก็บอกแล้ว) คงเป็นแค่ช่วงเทศกาลที่วัยรุ่นจะเยอะ ผมผ่านจุดนั้นมาหลายปีแล้ว มองเห็นน้องๆหลายคนแล้วก็เป็นห่วง อีกหลายปีต่ิอจากนี้ไปถ้าร้านไม่เจ๊งไปเสียก่อน คงจะมีเด็กๆในคืนนั้นจำนวนหนึ่งที่ีไม่มีโอกาสกลับไปนั่ง แล้วมองน้องๆรุ่นต่อไปด้วยความเป็นห่วง อย่างมีสติและมีสตังค์อย่างที่ผมกับเพื่อนๆทำในคืนบ้าๆนั่น

สองวันต่อมาไม่มีเรื่องสมควรนำมาเล่า  นอกจากอาบน้ำหมาจรจัดที่หลงมาอยู่ออฟฟิศ 2 ตัวได้ตามแผนการ

ตอนนี้หัวหูผมอื้อไปหมด ถ้าไม่หายสงสัยพรุ่งนี้จะต้องไปหาหมอแล้วล่ะ

สวัสดีปีใหม่อีกครั้ง
และขอให้ทุกท่านกลับบ้านอย่างมีสวัสดิภาพ