สัปดาห์ที่ผ่านมามีพายุฝนฟ้าคะนองบ่อยครั้ง ช่วงไหนฝนไม่ตก ก็ร้อนตับแลบ  ทำให้เป็นอุปสรรคแก่บรรดาคนชอบกินอย่างพวกผมพอสมควร

เริ่มต้นจากวันจันทร์ ทั้งๆที่วันเสาร์เพิ่งจะได้ไปงานเลี้ยงของคณะมา  พี่ที่ไปด้วยกันบ่อยบอกว่าอยากจะกินอาหารเหนือ ตกลงจะไปร้านหนึ่ง พี่แกล่วงหน้าไปก่อน แป๊บเดียวโทรมาบอกว่าร้านปิด  

ก็เลยเปลี่ยนไปร้านที่สอง ไปถึงหน้าร้าน ปิดอีก อะไรกันเนี่ย  เริ่มงงอยู่พักใหญ่ นึกถึงร้านที่สาม  ก็ว่าจะไปกัน  ระหว่างทางพี่แกดันได้ร้านที่สี่ชื่อ เฮือนโบราณ อยู่ริมน้ำ มีดนตรีด้วย  พอไปถึงร้านก็รู้สึกว่าน่าจะคิดผิด บรรยากาศดูเก่าๆ มืดๆ รับรองว่าผมไม่ใช่ Target Customer ของเค้าแน่ๆ  ถึงแม้จะอยู่ริมน้ำ แต่วันนั้นโชคไม่ดี ลมไม่มีกระดิก อากาศอบอ้าวมาก นั่งคุยกันไปเช็ดเหงื่อไป  นอกจากนี้บรรดาผักหญ้าเช่น ผักหวาน ก็หายาก เพราะแห้งตายไปหมดแล้ว   พออิ่มก็เลยรีบกลับ รวมเวลานั่งอยู่ไม่ถึงชั่วโมง เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของนักกินอย่างผม (ย้ำอีกครั้งว่านักกินไม่ใช่นักชิมครับ)

สองวันต่อมา เนื่องจากผมจะเข้ากรุงเทพในวันพฤหัส จึงนัดพี่คนเดิมว่า วันนี้ไปเฮือนสถาปนิกกันเถิด เป็นร้าน indoor มีแอร์ ไม่ร้อน  แต่พอหย่อนก้นได้ซัก 15 นาที  ลมก็แรง ฝนเริ่มตก และไฟฟ้าก็ดับตามเคย อุตส่าห์หลบลมร้อนมาตากแอร์เจอแบบนี้ก็เซ็งเหมือนกัน  ได้แต่นั่งกินไป เช็ดเหงื่อไป เหมือนเดิม นักดนตรีก็เล่นไม่ได้ ไม่มีไฟ (ไม่ใช่หมดไฟนะครับ) จนกระทั่งเริ่มรู้แล้วว่าไฟไม่น่าจะมาเร็ว เลยหยิบกีตาร์โปร่งออกมาตัวหนึ่ง อีกคนก็หยิบโทรโข่งตัวเล็กๆ ออกมาตะโกนโหวกเหวกทำให้บรรยากาศดีขึ้นนิดหน่อย ในใจอยากจะชมว่า spirit ดี เตรียมการมาดี  แต่มานึกดู  นี่แสดงว่าเกิืดปัญหาแบบนี้เป็นประจำ  สรุปในวันนั้นผมนั่งรอไฟมาอยู่เกือบๆ 45 นาที จึงกลับสู่ Mode ปกติ(คนที่รู้จักผมดีก็จะบอกว่า ไม่จริ๊ง แกต้องรออย่างอื่นแน่ๆ)

ตัวเมืองเชียงใหม่น่าจะเป็นเขตเทศบาลที่มีไฟดับบ่อยที่สุดในประเทศไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเทียบกับความเจริญของมัน  อาจะเป็นเพราะระบบสายส่งที่น่าจะมีความเสี่ยงอยู่หลายจุด มีลมแรงๆมาเมื่อไหร่ ไฟกระตุก กระชาก ตก ไปจนถึงดับมืดไปเลยทุกที ไม่เหมือนกับสมุทรสาครบ้านผมที่ไม่ค่อยจะมีไฟดับ  ฝนฟ้าคะนองที่เชียงใหม่นอกจากลมแรงมากแล้ว สิ่งที่จะต้องระวังอีกอย่างคือลูกเห็บ โชคไม่ดีอาจมีรถบุบหรือกระจกแตกได้ แต่ 4 ปีที่ผ่านมายังไม่เห็นเกิดในตัวเมือง

วันต่อมาผมเข้ามาพระนครนะครับ เนื่องจากผมเน้นเรื่องเชียงใหม่ จึงจะไม่ update เรื่องตรงนี้

ผมถือโอกาสกลับสมุทรสาครด้วยเมื่่อสุดสัปดาห์ที่ผ่านมา  ที่บ้านก็ไม่มีอะไรใหม่ครับ นอกจากแมวออกลูกมา 4 ตัว แม่มันก็ไม่รู้หนีไปไหน  ฝนก็ตกทุกวัน กรงไม่ค่อยดี เลยเปียกเป็นลูกแมวตกน้ำ ผมจะอุ้มมาเชียงใหม่สองตัว แม่ผมก็ไม่ยอม ไม่ใช่ว่าท่านจะรักมันมาก แต่ไม่อยากให้ผมลำบาก (โปรดสังเกตว่า ผมเรียกแมวว่ามัน เรียกแม่ว่าท่านนะครับ ไม่เหมือนกับเด็กวัยรุ่น และดาราสมัยนี้ เรียกพ่อว่า เค้า เรียกหมาก็ เค้า เหมือนกัน น่าอนาถ)

กลับมาถึงเชียงใหม่เมื่อวันจันทร์ ตลอดทางไม่มีฝนตก ที่เชียงใหม่ฝนก็ไม่ตก เปิดรายการคุณสรยุทธ์ตอนเช้านั่งดูตัววิ่งข้างล่างจึงรู้ว่าภาคกลางตอนล่างลงไป ฝนตกทั้งคืน เพราะผู้ัที่ส่งข้อความเข้่ามาอยู่ไล่มาตั้งแต่บางนา จนถึงประจวบ  บ้านผมก็โดนด้วย  เริ่มคิดถึงลูกแมว (ประชาชนมักจะแย่งกันส่งข้อความทำนองว่า บ้่านชั้นร้อนกว่า หรือฝนตกมากกว่า  ปกติผมมองว่าไม่ค่อยมีประโยชน์) 

วานนี้ (1 พ.ค.) ไปเซ็นทรัลแอร์พอร์ต (ที่เชียงใหม่ครับ) กะจะไปดู Spiderman  แถวยาวอย่างกับแจกฟรีเลยเลี้ยวกลับบ้านดีกว่า  

10 วันที่ผ่านมารู้สึกไม่ค่อยมีอะไรสมหวังเลยครับ