หลายๆคนคงจะเคยได้ยินว่า เชียงใหม่มีอายุประมาณ 700 กว่าปี และเชียงใหม่อยู่ห่างจากกรุงเทพประมาณ 700 กิโลโดยทางรถยนต์   บางคนคงถึงกับเคยทดสอบเส้นทางนี้ด้วยตนเอง ซึ่งก็เป็นเส้นทางที่ขับง่าย ไม่มีอะไรให้หวาดเสียวมาก แต่ก็มีครบทุกรสชาติ ตั้งแต่ทางเรียบบนที่ราบ เนินเตี้ยๆสลับกับที่ราบ ถนนที่ชำรุดบางช่วง และเส้นทางคดเคี้ยวบนภูเขา

โดยรวมๆแล้วก็นับว่า เป็น 700 กิโลที่เหมาะสำหรับการเอารถไปทรมาน หรือที่เค้่าชอบเรียกว่า run-in อยู่พอสมควร (ตัด n ไปตัวนึงจะกลายเป็น ruin นะครับ) เราจึงพบรถป้ายแดง กทม ที่เชียงใหม่อยู่บ่อยๆ

ผมเองก็มีความคิดอยากจะถ่ายรูปทัศนียภาพทุกๆ 100 กิโล และบรรยายสิ่งที่ได้เห็น ลองทำดูเมื่อวานนี้ แต่ก็มีอุปสรรคทำให้ไม่สามารถบรรลุความตั้งใจได้  เช่น ช่วงรังสิต-นครสรรค์ มีการขยายเส้นทาง และต้องอพยพหลักกิโลที่ 100 และ 200 ออกไปชั่วคราว บางช่วงมีการเปลี่ยนเป็นหลักกิโลของทางหลวงหมายเลข 32 จึงทำให้ตัวเลขบนหลักไม่ตรงกับระยะห่างจากจุดเริ่มต้นของทางหลวงหมายเลข 1 ที่อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ (ความรู้ทั่วไป – ถนนหมายเลข 1 หรือ พหลโยธิน ตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ พระยาพหลพลพยุหเสนา หัวหน้าคณะราษฎร์ที่ยึดอำนาจการปกครองปี 2475 นะครับ)  นอกจากนี้ในวันที่ผมกลับมาเชียงใหม่มีในฝนตกหนัึกตั้งแต่ยังไม่ถึงกำแพงเพชร มีต้นไม้ล้มขวางทางหลายจุด รถติด ถนนลื่ิน เลยต้องล้มเลิกการถ่ายรูปไปในที่สุด

แต่ไหนๆก็ลองดูแล้วจึงขออนุญาตนำเสนอเท่าที่มีแล้วกันนะครับ เริ่มต้นจากผมออกจากบ้านที่สมุทรสาครประมาณ 12:00 เราจะไม่ีนับระยะทางช่วงนี้ ถ้าอยากจะเอามารวมด้วย สมุทรสาคร-เชียงใหม่ ประมาณ 750 กิโล ผมวิ่งตามถนนวงแหวนด้านตะวันตกขึ้นไปโผล่ที่ถนนหมายเลข 32 ช่วงก่อนถึงอยุธยา หรือห่างจากอนุสาวรีย์ชัยประมาณ 60 กิโล

100 อ่างทอง

หลักกิโลหายไปนะครับ แต่อยู่ก่อนถึงทางแยกเข้าอ่างทอง ก็จะมีบ้านของชาวบ้าน เป็นบ้านไม้ทาสีย้อนยุคเสียเป็นส่วนใหญ่ มีนาข้าวและสวนปะปนกันไป  ใครชอบประวัติศาสตร์จะรู้สึกสนุก เพราะจะผ่านตำบล หรือแม่น้ำที่มีส่วนร่วมในสมัยกรุงศรีอยุธยาเต็มไปหมด ถึงแม้จะไม่มีโบราณสถานให้เห็น เช่น ช่วงข้ามแม่น้ำป่าสัก ก็จะนึกถึงเส้นทางเดินทัพ หรือบ้านตากฟ้า

200 อุทัยธานี

สองข้างทางก็ยังเป็นทุ่งนานะครับ  แต่มองไปไกลๆก็จะเริ่มเห็นภูเขาแล้ว 

 
ประมาณกิโลเมตรที่ 220 เราก็จะเลี้ยวซ้ายไปตามถนนเลี่ยงเมืองนครสวรรค์ จะได้ข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาเป็นครั้งแรก ซึ่งก็ต้องบอกว่าวิวไม่ค่อยสวย ที่น่าสนใจคือพฤติกรรมของแม่น้ำที่พาตะกอนมาทับถนนฝั่งด้านนึงยาวเป็นร้อยเมตร ชาวบ้่านเลยได้อาศัยปลูกข้าวโพด  เวลาน้ำหลากก็หายไปหมดเหมือนกัน

300 กำแพงเพชร

ทางช่วงนครสวรรค์ถึงกำแพงเพชรและตากจะเต็มไปด้วยทุ่งนานะครับ โรงงานเบียร์ช้างจึงมาตั้งที่กำแพงเพชรเพราะมีวัตถุดิบมาก น้ำท่าบริบูรณ์  สองข้างทางมองเห็นภูเขาได้น้อยกว่าช่วงอุทัยเสียอีก แต่มีอยู่ลูกนึงที่น่าสนใจมาก คือ เขาหน่อ อยู่ดีๆก็ผุดขึ้นมากลางทุ่งนา หน้่าตาเหมือนใครเอามังกรไปฝังไว้ตัวนึงมากเลย บนเขาก็มีถ้ำ ตอนเย็นๆมีฝูงค้างคาวบินโชว์  มองไกลๆเหมือนก้อนเมฆ

 
ช่วงที่เข้าเมืองตากจะต้องข้ามแม่น้ำปิง  ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำเจ้าพระยา ดูๆแล้วแม่น้ำปิงยังจะกว้างกว่ามาก  แต่ก็ตื้น มองจากบนสะพานลงไปวิวสวยมาก เห็นสันทรายยาวสุดลูกหูลูกตา จะต้องจอดแวะถ่ายรูปและลงไปเดินให้ได้ซักวัน  ผมชอบเมืองตากมาก ดูสงบและเป็นระเบียบ แต่หน้าร้อนคงจะตับแลบเหมือนกัน

400-500 ตาก-ลำปาง

ถนนช่วงนี้จากตากถึงลำปางยาวประมาณ 160 กิโล เ็ป็นเส้นที่ขับรถสนุกมาก เพราะสภาพถนนดีพอสมควร รถไม่มาก โค้งเยอะแต่ไม่ยาก วิวสวยเพราะมีที่ราบสลับกับภูเขาตลอดทาง เป็นช่วงที่ผมชอบที่สุดแล้วตลอด 700 กิโล ในรูปถ่ายตอนขาลงไปกรุงเทพเมื่ออาทิตย์ก่อน ขี้เกียจขนาดไม่ยอมลงจากรถครับ ถ่ายผ่านกระจกเลยมัวๆ

 
600 ลำปาง

หลังจากลงเขามาแล้วเข้าสู่ตัวเมืองลำปาง ก็ bye bye ถนนพหลโยธิน ซึ่งจะตรงดิ่งไปเชียงราย แต่เราจะเลี้ยวซ้่ายไปตามทางหลวงหมายเลข 11 เพื่อข้ามดอยขุนตาล ลงสู่ลำพูน และไปสุดที่เชียงใหม่นะครับ เป็นตอนที่ท้าทายที่สุดใน 700 กิโล เส้นทางชันและคดเคี้ยวตรงช่วงเลยศูนย์ฝึกลูกช้างที่อำเภอห้างฉัตรไป แต่ก็ไม่มีหุบเหวอะไรให้หวาดเสียว ตอนลงจากขุนตาลนี้ผมไม่ต้องเบรคเลยได้หลายกิโล สนุกดี  แต่ไำม่แนะนำให้เลียนแบบ  ถ้านั่งรถไฟมาจะมุดลอดอุโมงค์ที่ยาวที่สุดในประเทศไทย ไม่่เห็นวิว

700 ลำพูน-เชียงใหม่

หลังจากนครสวรรค์มาแล้วก็จะมีช่วงลำพูนเชียงใหม่นี่แหละที่รถเยอะ เพราะลำพูนมีนิคมอุตสาหกรรม คนเชียงใหม่หลายคนต้องขับรถไปกลับทุกวัน  ข้างทางเป็นตึกแถว โรงงาน และบ้านคน ไม่มีอะไรน่าดูครับ ดูคันหน้าไว้ก็พอ

ก็จบลงไปด้วยดีอีก trip หนึ่งครับ กลับมาถึงบ้่านเกือบเที่ยงคืน เพราะมีอุปสรรคระหว่างทางมาก  สำหรับผู้ที่อยากจะทดลองเส้นทางนี้ ผมมีคำแนะนำเล็กๆน้อยครับ

คืนก่อนเดินทางต้องนอนให้เต็มที่ รถก็ต้องพร้อม ลมยางแข็งกว่าปกติเล็กน้อย แว่นตากันแดดเตรียมให้พร้อม ขับทางไกลต้องมี / พยายามอย่ากินให้มากตลอดเส้นทางเพราะมันจะง่วงนะครับ เวลาบ่ายอ่อนๆ คือช่วงที่มีโอกาสหลับในมากที่สุด ถ้าไม่ไหวแวะปั๊มนอนสักครู่จะดีกว่า / กำหนดจุดพัีกไว้ล่วงหน้า เช่น ผมจะพักที่นครสวรรค์ และตาก ที่ละ 15-30 นาที / คนต่างจังหวัดจะขับไม่เหมือนกรุงเทพนะครับ ยิ่งเส้นทางนี้จะมีมอเตอร์ไซต์+อีแต๋นย้อนศรให้ตกใจอยู่เป็นระยะๆ / ขับช้าบ้าง เร็วบ้าง แต่อย่ารีบ มิฉะนั้นจะมีเรื่องให้หงุดหงิดตลอด / จะมีจระเข้ซุ่มอยู่ตามสุมทุมพุ่มไม้ ถ้าไม่อยากคุยด้วย ลดความไม่เกิน 110 นะครับ / อาจจะมีด่านมากโดยเฉพาะขาลงมากรุงเทพ ถ้าเค้าไม่เรียกให้หยุดก็อย่าเสนอตัวนะครับ ปล่อยรถไหลไปเรื่อยๆ

เท่านี้ก็จะมาถึงเชียงใหม่โดยสวัสดิภาพแล้ว ไม่ต้องรอถึงธันวานะครับ เดือนนี้ก็สวย