ผมตั้งใจเอาไว้นานแล้วว่า เมื่อครบ 1 ปีจะกลับไปเยือนสถานที่จัดมหกรรมพืชสวนโลก “ราชพฤกษ์ 2549” สักครั้ง ถึงแม้บริเวณพื้นที่จัดงานซึ่งเป็นของโครงการเกษตรหลวงแม่เหียะ จะเปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมอีกครั้ง เมื่อหลายเดือนที่ผ่านมาแล้วก็ตาม

งานแสดงต้นไม้ระดับโลกนี้จัดขึ้นที่เชียงใหม่ระหว่างวันที่ 1 พฤษจิกายน 2549  - 31 มกราคม 2550 มีคนมาเที่ยวจากทุกสารทิศหลายล้านคน  ใครจะไปงานนี้กี่ครั้งก็ไม่ทราบ แต่ผมไปวันแรกและวันสุดท้ายครับ J ยังมี postcard ที่ส่งมาจาก booth ของบริษัทไปรษณีย์ไทยในงาน ส่งถึงตัวเองเป็นหลักฐาน   การมีงานใหญ่ขนาดนี้ในช่วงนั้นถือเป็นการกระตุ้นเศรษฐกิจเชียงใหม่อย่างมาก บรรดาเจ้าของโรงแรมน้อยใหญ่ยิ้มไม่มีหุบ จนเกิดเป็นฟองสบู่อสังหาริมทรัพย์บริเวณเลียบคลองชลทางไปงาน บางจุดปัจจุบันนี้มีที่นาสลับกับหมูบ้านจัดสรรและทาวเฮาส์ ดูตลกดี   

ผมรู้สึกกังวลใจนิดๆ เพราะเวลาเสร็จสิ้นงานใหญ่ เรามักจะดูแลสถานที่จัดงานไม่ค่อยดี จนมีเรื่องล้อกันเล่นๆว่า สมัยหนึ่งมีผู้พบฝูงวัวกำลังเล็มหญ้าอยู่ในสนามกีฬา 700 ปี แต่หลังจากปีนป่ายขึ้นมาบนเนินที่อยู่ตรงทางเข้างาน มองลงไปก็รู้สึกใจชื้นที่ยังดูอยู่ในสภาพดีทีเดียว

เนื่องจากเป็นการพาชม ก็จะเน้นภาพเป็นหลักครับ ใครไม่สะใจสามารถไปชมด้วยตัวเองได้ ขณะนี้เปิดทุกวันยกเว้นวันจันทร์ ตั้งแต่เวลา 09:30–18:00

ที่หายไปมากคือต้นไม้ที่เค้าเอามาจัดแสดง และสวนนานาชาติที่โรยราไปกับการจากไปของจ้าของสวน ส่วนบรรดา Hardscape ทั้งหลายยังอยู่เกือบครบ รวมทั้งหอคำหลวงแห่งความภาคภูมิใจของสล่าเมืองเหนือ ขาดไปก็แต่เพียง Hall ขนาดใหญ่ที่เค้าแสดงพวกต้นไม้เขตร้อน ต้นไม้ไม่อยู่ Hall ก็เลยไม่อยู่ด้วย

ประติมากรรมร่มที่ตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่หน้างาน ยังดูใหม่เหมือนเพิ่งทำเมื่อวาน ปกติประติมากรรมที่เด่นๆจะมีชื่อ น่าจะติดอยู่ตรงก้านหรือคันร่ม แต่ผมก็ไม่เคยเดินไปดู

เจ้าต้นราชพฤกษ์ที่อยู่บนเนินหน้างาน (ภาพบนสุด) เคยยืนเดียวดายยังไงก็ยังเป็นอย่างนั้น ผมยืนรอจะถ่ายแบบไม่มีคนจริงๆ แต่ก็ทำไม่ได้เพราะนักท่องเที่ยวกลุ่มหนึ่งคุยกันว่าจะอยู่จนถึงรถบัสที่นั่งมาออกตอน 17:30 หรืออีกตั้งครึ่งชั่วโมง อยากจะบอกคนดูแลว่า shape มันเริ่มแปลกๆ แล้ว รบกวนช่วยปีนไปแต่งหน่อยครับ กลัวมันจะแปลงร่างเป็นยีราฟตัวอ้วนๆ

มองจากเนินลงมาก็เห็นลานโล่งๆซึ่งช่วงมีงานก็จะมีคนต่อแถวยาวเหยียดจากทางเข้าซึ่งอยู่ทางขวามือมาจนถึงตรงร่ม หากพวกเรามาเที่ยวงานในช่วงนี้ก็จะต้องไปเข้าทางซ้ายมือแทนนะครับ

ทางเข้าสำหรับแขก VIP ครับ จนถึงทุกวัน ประชาชนทั่วๆก็ไม่มีสิทธิเข้า ตรงที่เป็นช้างเค้าก็ไม่ให้เข้าครับ ซึ่งก็ทำถูกแล้ว มิฉะนั้นเจ้าช้างคงตัวดำปิ๊ดปี๊  ผมยืนอยู่หลังประตูนั่นตอนพลเอกสุรยุทธ์มาร่วมพิธีเปิดงาน เป็นช่วงหลังจากปฏิวัติไม่นาน เวลารถท่านผ่านไปประชาชนสองข้างทางก็โบกมือ ตบมือ และส่งเสียงโห่ร้องด้วยความยินดี  มาถึงวันนี้ ผมได้แต่ส่งเสียงเรียบๆ แบบไร้อารมณ์มากว่า ท่านไปดีเถอะครับ

ของที่ระลึกเค้าก็ยังมีขายอยู่นะครับ น้องชมพู่ ทุเรียน มังคุด ยังอยู่กันครบ แต่ออกจะเหงาๆพอสมควร ไม่ได้เข้าไปดูว่าราคาเหลือกี่ % ผมว่าจะเอากลับบ้านซักตัวนึง แต่ไม่ใช่วันนี้ ส่วนร้านค้าอื่นๆตอนนี้ไม่มีแล้วนะครับ เหลือร้านขายน้ำและของกินเล็กน้อยๆตรงหัวมุมที่ขึ้นรถชมงาน สำหรับผู้สูงอายุที่มาชมงานไม่ต้องกลัวว่าจะเดินไม่ไหวนะครับ ยังมีรถพาเที่ยวในงานเหมือนเดิม

แบบนี้นะครับ อายุผมไม่อยู่ในช่วงต้องการความเอาใจใส่ เค้าคงไม่ให้ขึ้น J

ต้นไม้ในลานกว้างกลายเป็นต้นไม้ที่ดูแลง่ายๆหมดแล้ว จากเดิมซึ่งเคยเป็นทุ่งดาวเรือง สีของวันพระราชสมภพ ผมขอทำนายว่า ต้นคริสติน่า ใบอ่อนสีแดงๆ (ไม่อยู่ในรูป) จะกลายเป็นเต้นไม้ยอดฮิตในเชียงใหม่ในไม่ช้า เพราะมีปลูกแถวนี้เต็มไปหมด แต่บ้านผมปลูกอยู่ 6 ต้น มาได้ 4 ปี แล้ว ออกจะเป็นคนมี vision พอสมควร J

ใกล้จะหกโมงแล้วครับ เค้าเปิดถึงแค่หกโมง กลางคืนคงจะมืดมาก ตรงนี้คือทางเข้าหอคำหลวง

กลายเป็นที่ถ่ายรูปแต่งงานของบรรดาหนุ่มสาว idea ไม่เลวทีเดียว แต่ควรจะอยู่ตรงรอบนอกนะครับ บริเวณหอคำหลวงไม่ควรจะเข้าไป ตอนผมแต่ง กะว่าจะไปสวนสัตว์เชียงใหม่ครับ ให้เจ้าสาวอุ้มน้องงูหลาม

หอคำหลวงมองจากต้นโพธิ์ครับ เจ้า EF70-200 F2.8L บนมือเปล่า ทำหน้าที่ตอนใกล้หกโมงเย็นได้แค่นี้ เพราะมืดเร็วมาก ไม่ได้กะเวลาผิดครับ แต่เพราะมีเวลาไม่มาก ผมมาถึงงานเกือบห้าโมงเย็น โปรดสังเกตเจ้าตัวประหลาดสี่ขาที่เดินย่องๆอยู่ตอนล่างของภาพนะครับ ใครส่งประกวดล่ะเนี่ย

ปีที่แล้วผมไปงาน 5 ครั้ง กลัวว่าจะใช้บัตร 400 บาทไม่คุ้ม แต่จนแล้วจนรอดก็เดินได้ไม่ทั่วงาน เพราะมัวแต่วนเวียนอยู่ที่เดิมๆ เสียดายจริงๆที่ภาพถ่ายสองวันสุดท้าย รวมถึงวันปิดหายไปไหนก็ไม่รู้ เพราะความชุ่ยของตัวเองที่จัดการไฟล์ในเครื่องไม่ดี  เสียดายวันปิดจริงๆ บรรยากาศน่าประทับใจมาก รวมถึงสวนโมรอกโค และอินเดีย ซึ่งสวนหลังเป็นสิ่งที่ผมประทับใจที่สุดในงาน

วิธีแก้ตัวหรือ? พรุ่งนี้มาอีกไงครับ