(ความต่อจากตอนที่แล้ว)

ตรงนี้ผมชอบมากเลย เรียกมันว่าเนินมะพร้าว มีอยู่สองลูก ในช่วงจัดงาน ตกเย็นจะมีประชาชนมานั่งๆนอนๆรอชมขบวนแห่ที่จะผ่านไป นักออกแบบสวนเก่งจริงๆ ต้นไม้พื้นๆ ทำให้น่าดูได้ บ้านผมถ้ามีพื้นที่ซัก 10 ไร่ จะทำเนินแบบนี้ซักลูกนึง

กลับมาที่ทางขึ้นหอคำหลวงนะครับ เนื่องจากผมจอดรองเท้าไว้ทางด้านข้าง จะเดินกลับไปเอาก็กลัวเสียเวลา เดินเท้าเปล่าลงมาถ่ายรูปนี้ แสบฝ่าเท้ามากเลย ขณะนี้เวลาประมาณ 13:00 ไม่มีเมฆสักก้อน อุณหภูมิในอากาศน่าจะประมาณ 35 องศา แต่ feel like 42 จำนวนสิ่งมีชีวิตที่มีภูมิปัญญาในภาพ – ไม่มี เพราะร้อนมากไม่มีคนกล้ามาเดิน

ทางด้านตะวันตก ก็ไม่มีสิ่งมีชีวิตที่น่าจะฉลาดเหมือนกัน เห็นหนทางที่จะเดินไปรู้สึกเริ่มจะเป็นลม ถ้าล้มพับอยู่ข้างหน้าใครจะมาเก็บตูล่ะนี่  ผมว่า คนไทยแปลกนะอยู่เมืองร้อนแต่ส่วนใหญ่จะกลัวแดดกัน

เรือนไทยภาคใต้ครับ อยู่ในหมู่เรือนไทยสี่ภาค ข้างในเย็นสบายพื้นขัดมันน่านอนทุกหลัง แต่ก็น่ากลัวทุกหลังเหมือนกัน เพราะมืดๆเย็นๆ ไม่มีคน เริ่มเห็นนักท่องเที่ยวบางคนนอนหมดอาลัยตายอยากอยู่ใต้ถุนบ้านบางหลัง

ให้ดูเสาไฟครับ creative จริงๆ ผมชอบมากกว่าเสาหงส์บนถนนอุทยานเสียอีก (ไม่ได้ลำเอียงครับ เมื่อก่อนบ้านผมอยู่แถวนั้น)

ถังขยะมดสามสีครับ พบเห็นได้ทั่วไปในงาน ยังสดใสเหมือนใหม่