ใกล้ถึงวันเด็กแล้วครับ ภาพบรรยากาศงานวันเด็กในปีก่อนๆ เป็นสิ่งที่ผมชอบย้อนกลับไปเปิดดู อาจจะเป็นเพราะว่าตอนเด็กๆผมไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหน สำหรับที่เชียงใหม่ สถานที่ๆเป็นศูนย์รวมของเจ้าตัวน้อยๆในช่วงวันเด็กก็คงหนีไม่พ้นสวนสัตว์เชียงใหม่ และตามหน่วยราชการต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามค่ายทหาร ไม่รู้เป็นยังไง  เด็กๆชอบดูรถถัง ส่วนผู้ใหญ่กลัวเป็นบ้า ผมเองก็ได้แต่ภาวนาว่าชาตินี้อย่าได้เจอรถถังในที่ๆมันไม่ควรจะอยู่อีกเลย

กองบิน 41 ก็เป็นสถานที่ยอดนิยมแห่งหนึ่งในวันเด็ก สนามบินทหารแห่งนี้ใช้ runway ร่วมกับสนามบินนานาชาติเชียงใหม่  สมัยก่อนจะมีการประกาศในเครื่องตอนจะบินขึ้นลงว่า เป็นพื้นที่ทหาร ห้ามถ่ายภาพ เดี๋ยวนี้ดาวเทียมเห็นตับไตไส้พุงหมดทั้งประเทศ ลองเปิด Google Earth ดูจะเห็นพื้นที่ของกองบินอยู่ตอนเหนือของสนามบิน  ทุกๆปีจะมีเด็กๆและผู้ปกครองนับพันคน เข้าไปในบริเวณ เพื่อดูเครื่องบิน อาวุธยุทโธปกรณ์ และร่วมกิจกรรมต่างๆ และเกือบทุกปีบริษัทผมจะได้รับอนุญาตให้เข้าไปเป็นผู้จัดกิจกรรมหลักในงาน จะว่างเว้นไปก็แต่เพียงในปีที่แล้ว เนื่องจากอยู่ในช่วงหลังจากรัฐประหารได้ไม่นานและมีเหตุระเบิดในช่วงปีใหม่ ส่วนของปี 2549 เข้าใจว่าผมไปอยู่ที่ไหนซักที่จึงไม่ได้ร่วมงาน

แต่ในวันเสาร์ที่จะถึงนี้มีการยกเลิกงานครับ ผมก็เลยถือโอกาสย้อนความหลังกันซักสองตอน ปีละตอน

ในสัปดาห์นั้น ทุกวันหลังเลิกงาน พวกเราจะมาเตรียมงานกัน ในส่วนที่หน่วยงานผมดูแลก็มีแค่ประดับประดาตกแต่งเต๊นท์ต่างๆ พอถึงบ่ายวันศุกร์ เราก็ขนของไปกองไว้ก่อน เช้าวันเสาร์ก็เข้าไปประกอบมัน ผมออกแรงเฉพาะก่อนวันงานครับ ในงานผมประกาศตัวจะถ่ายรูปอย่างเดียว ไม่ทำอะไรทั้งสิ้น  พอซัก 07:00 ก็จะเริ่มมีผู้ปกครองพาเด็กเข้ามา  เด็กๆจะชอบพวกเครื่องบินรถถังมาก ต่อคิวขึ้นกันยาวเหยียดแต่เช้า แต่เด็กบางคนก็ยังกลัวๆอยู่ครับ ไม่รู้ลงไปนั่งจะระเบิดหรือเปล่า ถ้ามีเรือรบ เรือดำน้ำ ก็เชื่อว่าเด็กจะชอบด้วย :)

เครื่องบินรุ่น top ในกองบินแห่งนี้ก็คือ F-5E  มีอายุมากพอสมควร (ทันสมัยที่สุดในโลกตอนนี้คือ F-22 ในเรื่อง Transformer และ F-35 ซึ่งเป็น Varient ที่มี Vertical Take-off จากเรื่อง Die Hard 4 นะครับ)  แต่เข้าใจว่า ยังพอเทียบสมรรถนะกับเครื่องบินของเพื่อนบ้านแถบนี้ได้ ถ้าสู้ไม่ได้ก็ต้องไปตาม F-16 ที่โคราชมาช่วย เรามีสถานีเรดาร์อยู่บนดอยอินทนนท์มีอะไรพ้นยอดไม้มาก็จะรู้ว่าต้องเอาอะไรไปสู้  ในวันเด็กของทุกปี ทางกองบินก็จะจอด F-5E ไว้ให้เด็กๆดู และให้ลองขึ้นไปนั่งเครื่องบินอื่นๆ นอกจาก F-5E แล้วก็ยังมีเครื่องบินแปลกๆอีกหลายลำ แล้วก็พวกปืนต่อสู้อากาศยานต่างๆ   เวลาผมมองจากหน้าต่างเครื่องบินที่มาลงเชียงใหม่ เข้าไปในกองบินยังงงๆเลยว่า เค้าเอาเครื่องบินเหล่านี้จอดไว้ที่ไหนกัน (แอร์โฮสเตจมักจะบอกให้เปิดม่านหน้าต่าง แต่นักบินจะแย้งว่าเครื่องบินไม่มีหน้าต่าง :) เพราะดูๆแล้วก็มีโรงเก็บไม่กี่โรง คำถามยอดฮิตที่จนป่านนี้ผมก็ยังไม่ได้คำตอบ ว่า 1. เครื่องบินรบนี่ต้องใช้กุญแจมั้ย 2. เกียร์ Auto ใช่มั้ยครับ 

ขนกันมาแสดงเต็มที่ แต่ผมเชื่อว่า พ่อแม่ส่วนใหญ่ไม่ได้อธิบายให้เด็กฟังว่า อาวุธเหล่านี้ได้มาได้ยังไง เอาไว้ทำอะไร มีประโยชน์มีโทษอย่างไร ซึ่งก็นับว่า เสียโอกาสหากปล่อยให้เด็กดูเอามันอย่างเดียว บางทีก็อาจจะมีส่วนช่วยกระตุ้นความก้าวร้าวอีกด้วย

ดูจากตัวอักษรถั่วงอกข้างๆลำ เครื่องบินเครื่องนี้น่าจะถูกยิงตก แล้วเรา have มาเลยไม่คืนเจ้าของ :)

 
ให้ดูภาพรวมๆว่า คนยุบยั่บขนาดไหนทั้งเด็กและผู้ปกครอง ก็มีมาทั้งเด็กที่อยู่ในเมือง รอบนอกเมือง ไปจนถึงจากอำเภออื่นๆ

ในเดือนมกราคม พอสายๆหน่อยก็ร้อนเอาเรื่องเหมือนกัน น้องที่ใส่ชุด Mascot เดินไปมาได้ไม่เท่าไหร่ ถึงกับมีเลือดกำเดาออก ต้องปฐมพยาบาลกันให้วุ่น ส่วนน้ำที่พวกผมเอาไปก็ขายดี (แจกฟรี) เป็นพิเศษ

ทางกองทัพอากาศเค้าก็จะมีการแสดงที่เรียกเสียงฮือฮาได้ตลอด เช่นการโรยตัวจาก Helicopter การกระโดดร่ม และการแสดงสมรรถนะของเครื่องบินขับไล่ความเร็วสูง ดูหน้าตาเด็กสองคนนี้ก็พอจะอ่านออกว่าตื่นเต้นมาก J สงสัยพ่อแม่บังคับให้มา

กำลังมุงดูการแสดงสุนัข เนื่องจากทุกคนคงเบื่อสุนัขใน blog ผมแล้ว ก็อย่าดูเลยนะครับ เพื่อที่จะได้ภาพนี้ต้องฝ่าดงเด็กฝั่งผมเข้าไป ผู้ปกครองบางคนก็ทำตาเขียวๆหาว่าเจ้านี่มันแย่งเด็กดู

คุณพี่คนนี้หน้าตาระทมมาก เพราะต้องกระเตงหน้าและหลัง สงสัยจะพลัดกับคุณแม่ของเด็ก

มาดูการแสดงของเด็กๆบนเวที และกองเชียร์ที่อยู่รอบๆ ถ้าจำไม่ผิดเค้ามีการแสดงเกือบทั้งวัน ไปเลิกเอาตอนบ่ายสาม เด็กบางคนโตขึ้นมาแล้วถ้าได้เห็นภาพอาจจะมีเคืองพ่อแม่ได้ที่ปล่อยให้แต่งตัวประหลาดๆ ถ้าผมมีลูกจะไม่ให้ใส่ชุด Superman Batman Spiderman เด็ดขาด :)

แสดงเสร็จแล้วก็ยังอยู่คอยเชียร์เพื่อน ทุกคนที่ขึ้นแสดงจะได้รับของเล่นคนละกล่อง อย่างเช่นในมือหนูน้อยคนซ้ายมือ เป็นของเล่นคุณภาพดี ผมไปหยิบๆดูคล้ายๆกับที่ขายในร้าน Toy ’R Us ในต่างประเทศเลย ขนาดผมโตแล้วยังอยากได้

กิจกรรมและเกมส์ต่างๆที่เราขนกันไปให้เด็กเล่น เด็กนี่ช่างว่านอนสอนง่ายเสียจริง คนแปลกหน้าบอกให้ทำอะไร ก็ทำหมด

บ่ายสองแล้วครับงานใกล้จะเลิก อะไรหลายๆอย่างก็เริ่มจะงวดลง รวมทั้งน้ำที่เราเอาไปแจก ขายดีมากๆ จนเหลือแต่น้ำเปล่าก้นๆถัง เห็นแววตาเด็กๆ รู้สึกผิดมาก ปีถัดมาจึงขนกันไปเยอะเลย

ประชาชนทั่วไปโดยปกติแล้วก็ไม่มีธุระอะไรกับทางกองบิน อยากจะบอกว่ากองบินนี่แหละตั้งอยู่ในจุดที่สำคัญมาก ถนนวงแหวนรอบในสุดไม่สามารถสร้างให้ครบรอบได้ ก็เพราะติดขัดที่พื้นที่สนามบินเชียงใหม่และกองบิน 41 นี่เอง แต่ทางกองบินก็เข้าใจดี อนุญาตให้มีการทำบัตรผ่านเข้าออกกองบินได้ ทำให้ย่นระยะทางระหว่างทางใต้และตะวันตกของเมืองไปได้มาก

พรุ่งนี้มาชมภาพของปี 2548 ครับ ทั้งสองเรื่องนี้น่าจะเป็นเรื่องที่ผมลงภาพมากที่สุดแล้ว