สำหรับท่านที่บังเอิญเปิดมาเจอโดยไม่ได้ตั้งใจ ผมได้เกริ่นเรื่องงานวันเด็กที่กองบิน 41 จังหวัดเชียงใหม่ ไว้ในตอนที่แล้ว ดังนั้นขอไม่เขียนซ้ำ สามารถดูความเดิมได้จาก http://www.oknation.net/blog/season-change-chiangmai/2008/01/10/entry-1 นะครับ

บรรดาผู้ปกครองก็จูงลูกเด็กเล็กแดงมากันแต่เช้าจริงๆ นี่ยังไม่ถึงพิธีเปิดเลยนะเนี่ย

F5-E ก็ยังคงจอดแน่นิ่งอยู่กลางลานเหมือนเช่นทุกปี สงสัยจะเอาไปทำสีมา ดูใหม่จัง น่าขับกว่าเดิม

 
คนก็แยะเหมือนเดิมทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ปีนี้มีเครื่องบินจอดให้ชมมากกว่าเดิม น่าจะยืม Airbus หรือ Boeing ที่สนามบินข้างๆ มาจอดให้ขึ้นกันบ้าง เด็กๆส่วนใหญ่ไม่เคยขึ้นเครื่องบินโดยสารอย่างแน่นอน

 
Medical Oxygen หมายความว่ายังไงก็ไม่รู้ หรือว่าบินๆอยู่หน้ากากไม่ทำงาน ให้ปีนออกมาต่อเอาจากที่นี่ J เข้าใจว่านี่คือท่านผู้บังคับการ อยู่ดีๆเดินมา pause ให้ผมถ่ายเฉยเลย ถ้าเป็นผมจะทำท่าเอาสองมือโอบหัวเครื่องบินไว้

เด็กๆก็ยังคงสนุกกับอาวุธสงครามเหมือนเดิม หุหุ อีกซัก 10-15 ปี คงเอาเด็กพวกนี้มาเป็นทหารได้ ถึงเวลานั้นจะยังอยากเป็นกันอยู่หรือเปล่าก็ไม่รู้  แต่ผมเชื่อว่าในอนาคตกองทัพไทยจะเป็นสถาบันที่คนแย่งกันเข้าทำงานอย่างมาก เหมือนกองทัพของประเทศมหาอำนาจเค้า

อากัปกิริยาแปลกๆของเด็กที่มาในงาน เด็กผู้ชายเสื้อแดงห้อยแว่นดำคือลูกหัวหน้าผมเอง หน้าตาดีกว่าพ่อมากแสดงว่า อาหารการกินก็มีส่วนเนอะ แต่คงจะมีผลกับเด็กๆเท่านั้น ผมกินอะไรดีๆทุกมื้อ ไม่เห็นจะช่วยอะไร

ทางกองบินเค้าเปิดโอกาสให้เด็กขึ้นไปยืนถ่ายรูปบนปีกเครื่องบิน ซึ่งก็มีพื้นที่ให้ยืนกันไม่มาก บางช่วงก็แออัดยัดเยียดพอสมควร

ภาพเด็กๆขี่คอหรืออยู่บนหลังพ่อแม่ ผมจะชอบถ่ายภาพประเภทนี้เป็นพิเศษ

ส่วนหนูน้อยสองคนนี้นี่ขวัญใจผมเลย น่ารักมาก ผ่านไปสามปี คนแรกคงเข้าชั้นประถม ส่วนคนหลังสงสัยจะเข้าชั้นเตรียมอนุบาลไปแล้ว สักวันผมจะมีแบบนี้ซักสองคน แต่ภาระกิจแรกคือต้องหาแม่ของเด็กให้ได้ก่อน J

วันเด็กแต่ละปีก็ไม่มีอะไรแตกต่างกันหรอกครับในสายตาผู้ใหญ่ แต่ในสายตาเด็ก ทุกปีก็มีความพิเศษที่ไม่เคยเหมือนเดิม ดังนั้นหากท่านมีลูกมีหลาน เมื่อถึงงานวันเด็กก็จงพาพวกเค้าออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างนะครับ ก็แค่ปีละครั้ง ไม่น่าจะเป็นภาระอะไร (ในภาพเป็นลูกสาวเพื่อนที่บริษัท ขี้อายมาก ทำท่าเหมือนลูกหมีแพนด้าตอนตกใจ ส่วนเพื่อนผมคนนี้เคยจับพอกโคลนที่ปายมาแล้วหากย้อนกับไปดูตอนเก่าๆ)