คนต่างถิ่นที่มาเชียงใหม่  ถ้าค่ำแล้วยังหาทางกลับบ้านไม่เจอ มักจะมาจบลงที่ถนนนิมมานเหมินทร์อยู่บ่อยครั้ง เพราะที่นี่เป็นแหล่งรวมสถานบันเทิงต่างๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เที่ยวของวัยรุ่นทั้งหลาย แต่ถ้าเราขับรถผ่านในเวลากลางวันอาจจะไม่รู้สึกน่าสนใจมาก นอกจากจะมีร้านหน้าตาดีๆเป็นหย่อมๆมากกว่าที่อื่นในเชียงใหม่ ถึงจะขับผ่านมาในเวลากลางคืนก็เถอะ เพราะสีสันของถนนนิมมานจำนวนมากจะอยู่ในซอยครับ ซอยไหนบ้างก็ไม่รู้ ต้องมาดูเองเพราะผมไม่ได้สนับสนุนครับ

ถนนนี้น่าได้ชื่อมาจากสกุลคหบดีที่เก่าแก่และมีอิทธิพล (Influence) มากในเชียงใหม่ สมาชิกคนหนึ่งที่เรารู้จักกันดีคือท่านธารินทร์ อดีตรัฐมนตรีคลังนั่นเอง แต่ทำไมถนนเช่นนี้จึงได้ชื่อนี้ก็ไม่ทราบนะครับ เพราะเกิดไม่ทัน ถึงเกิดทันแต่ตอนนั้นก็ไม่ได้มาแถวนี้  ตอนที่ผมเรียนโทที่มช. ต้องขับผ่านถนนทุกเสาร์-อาทิตย์ ในปัจจุบันถ้าไม่ได้ตั้งใจก็ไม่ค่อยได้ผ่าน

ในตอนนี้ issue ร้อนๆ เกี่ยวกับถนนเส้นนี้คือเรื่องการเปลี่ยนสีตามผังเมืองรวม แต่จะเปลี่ยนอย่างไร สามารถดูได้จากคุณเพ็ญนะครับ (http://www.oknation.net/blog/pen)

ถนนนิมมานเหมินทร์ยังขึ้นชื่อมากเรื่องของแต่งบ้านแบบไม่บ้านๆ หรือเป็นงานศิลปสำหรับบ้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ซอย 1 (ซึ่งผมจะมาเล่าในวันหลัง) แต่ราคาค่อนข้างสูงอยู่เหมือนกัน ผมเคยไปดูเหล็กดัดเป็นรูปแมวเอาไว้กั้นหนังสือ ชอบมากเพราะดูดีมี style ถามเจ้าของร้านบอก 600 เลยถอยกรูดออกมา ก็บอกแล้วว่าไม่ใช่บ้านๆ

ผมเริ่มต้นงานชิ้นนี้ด้วยกาแฟ Latte ไม่อร่อยๆถ้วยหนึ่ง (ทานทีไรก็ไม่อร่อยแต่ร้านนี้คนก็เต็มตลอด) ที่ร้านกาแฟใน Nimman Promenade ซึ่งอยู่ตอนกลางของถนน ตอนบ่ายๆมานั่งรับลมก็ไม่เลว แต่หาที่จอดรถยากมาก เบื้องหลังเป็นร้านดอกไม้ประดิษฐ์ เลี้ยวไปทางซ้ายก็จะมีร้านเล็กๆเต็มไปหมด ขายภาพเขียนสีน้ำมัน มีชิ้นงานโลหะเก๋ๆ มีของแต่งบ้าน Handmade (ของนะครับ บ้านต้องทำด้วยมืออยู่แล้ว) และของกิ๊กๆ เยอะแยะไปหมด ผมชอบไม้เก่าๆที่เอามาทาสีและวาดเป็นรูปปลารูปแมลงมาก สงสัยจะต้องพากลับบ้านซักแผ่น เนื่องจากเกรงใจเจ้าของร้านจึงไม่ได้ถ่ายมามากครับ ปกติผมก็เป็นคนขี้อายแบบนี้ J 

ซอยตรงข้ามก็จะมีร้านกาแฟ Starbucks และวาวีตั้งอยู่ติดกัน คนเชียงใหม่ภูมิใจมากที่วาวีเอาชนะคู่แข่งจากต่างดาวได้  วิธีการสังเกตว่าตรงไหนมีวัยรุ่นอยู่เยอะก็ดูที่จำนวนมอเตอร์ไซต์นะครับ เยื้องไปอีกนิดเดียวก็จะมีร้าน 94 Coffee  ไม่รู้ว่า ขายกาแฟนี่กำไรดีมากหรืออย่างไร ตรงเข้าไปในซอยตอนสว่างๆไม่มีอะไรครับ ต้องมากลางคืน แต่วันนี้มีเลือก สว.ล่วงหน้า ก็คงเงียบกริบกันทั้งบาง

ร้านกาแฟที่กำลังมาแรงในเชียงใหม่ จับกลุ่มลูกค้าดูดีมีฐานะหน่อยนึง ถ้าอยาก in trend ลองไปนั่งดู อีกสาขาหนึ่งอยู่ริมคูเมืองฝั่งตะวันตกด้านนอก

ถนนเส้นนี้ในเวลากลางวันก็ยังเป็นแหล่งรวมของแต่งตัวแบบกิ๊กๆ แนวๆมากมาย ผมก็ไม่รู้จะสรรหาคำใดมาบรรยายให้เข้ากับภาพนะครับ เพราะว่าตัวเองก็เลยวัยรุ่นมาหลายป้ายเหมือนกัน 

ผมก็จะพาเดินชมไปเรื่อยๆนะครับ เพราะบางรูปก็ไม่รู้จะอธิบายอะไร แค่อยากให้รับเอาบรรยากาศของถนน โปรดสังเกตว่า ภาพแรกก็เป็นร้านกาแฟอีกแล้ว

ร้านกาแฟอีกร้านนึง ถนนน่าจะยาวประมาณหนึ่งกิโล แต่ช่วงที่เป็นร้านแน่นๆไม่น่าจะถึง 500 เมตร มีร้านกาแฟเป็นสิบร้าน ไม่รู้ว่าความแตกต่างของแต่รายคืออะไร ถ้าเป็นผมจะเปิดร้านที่ขายกาแฟสำหรับผู้หญิงเพียงอย่างเดียว ผู้ชายห้ามเข้า หรือจะเข้าก็ได้แต่ขายแพงเป็นพิเศษ

อยากจะบอกว่า ภาพต่อไปนี้แสดงตัวตนที่แท้จริงของถนนนิมมานฯได้ดีที่สุดแล้ว ผมอาจจะโดนแบนด้วยภาพนี้  แต่เราก็ต้องยอมรับว่า ตามตรอกซอกซอยของถนนเส้นนี้เต็มไปด้วยผับบาร์ แต่ที่ผมไม่ได้เข้าไปถ่ายมาเลยมีสองสาเหตุคือ ไม่รู้จะถ่ายไปทำไมเพราะไม่ได้ส่งเสริม และถ้าเข้าไปกลัวเด็กในร้านวิ่งกรูกันออกมาถามว่า ถ่ายไปทำไมฟะ

อีกร้านนึงที่ดูน่ารักๆ ไม่รู้ขายอะไร ถ้าผมมีคนรู้ใจน่าจะได้ใช้บริการร้านแถวๆนี้บ่อยทีเดียว แต่มาคนเดียวจะไปนั่งทอดสะพานแบบผู้หญิงคงจะตลกน่าดู กลัวคนรู้จักผ่านมาเห็นเข้าแล้วเอาไปประนาม

คนที่ไม่เคยมา อาจจะหลงผิด คิดว่าถนนนิมมานฯนี่ดูดีไปหมด จริงๆแล้วไม่ใช่นะครับ มันมีอะไรแปลกๆและไม่เป็นระเบียบเรียบร้อยอยู่เยอะเหมือนกัน ผมคงต้องแวะมาอีกรอบแน่ๆในเวลากลางวันเพราะอยากดูร้านที่ซอยหนึ่ง แต่ไม่รู้เค้าจะยอมให้ถ่ายรูปหรือเปล่า และผมจะต้องไปทุบกระปุกมาก่อน จะซื้อที่คั่นหนังสือรูปแมวให้จงได้

หมายเหตุ : Series แดดร้อนฯ ยังไม่จบนะครับ จะมาต่อหลังจากกลับจากพระนครในสัปดาห์หน้า

update : 28/2/51 ร้านห้องแถวซึ่งอยู่ตรงข้ามโรงแรมอมารีรินคำ ยังมีอยู่ครับ แต่ผมไม่รู้ว่าเมื่อก่อนหน้าตาร้านเป็นยังไงนะครับ

ส่วนภาพล่างเป็นร้านมนต์นมสด ตอนก่อนจะมืดคนแน่นมาก