หลังจากกลับมาจากพระนคร ผมก็ตั้งใจว่าจะไปเดินริมน้ำต่อ โดยเริ่มจากสะพานนวรัฐลงไปทางใต้ แต่มีเหตุเรื่องหมอกควันปกคลุมเชียงใหม่เสียก่อน เป็นที่รู้กันว่าการมีควันในที่ไม่สมควรจะมีทำให้หมดอารมณ์ และถ่ายภาพไม่สวยนะครับ ผมจึงขอเอาภาพที่ถ่ายไว้เมื่อสองสัปดาห์ก่อนซึ่งยังไม่ครบเท่าไหร่มาใช้ไปพลางๆก่อน แต่อย่างไรก็ตามเนื่องจากอากาศที่ร้อนขึ้นเรื่อยๆด้วย ดังนั้น Series นี้อาจจะกลับมาอีกทีในหน้าฝนนะครับ หรือเมื่อผมนึกมุขอย่างอื่นเกี่ยวกับเรื่องนี้ออก

ทางตอนใต้ของสะพานนวรัฐมีสะพานเล็กๆแห่งหนึ่งเป็นโครงเหล็กอยู่ไม่ไกลนัก เนื่องจากไม่มีป้ายชื่อสะพานผมจึงไม่ทราบจริงๆว่าเค้ามีชื่อว่าอะไร สอบถามน้องๆในออฟฟิศก็ไม่ได้ความ เด็กเชียงใหม่ในปัจจุบัน หลายๆคนมีความรู้เรื่องชื่อสถานที่ต่างๆน้อยมาก อาศัยความคุ้นเคยเป็นหลัก ไม่คิดจะจดจำ และไม่คิดที่จะเรียนรู้อะไรเพิ่มเติมเกี่ยวกับถิ่นเกิดอีก   

หน้าตาสะพานก็คล้ายสะพานโครงเหล็กทั่วๆไปนะครับ คล้ายๆกับสะพานข้ามแม่น้ำแคว และสะพานที่ปาย แต่ที่เชียงใหม่คงไม่เกี่ยวอะไรกับญี่ปุ่น  สะพานนี้เป็นทางลัดที่ข้ามจากฝั่งตะวันตกของแม่น่ำปิงมาอีกฝั่งหนึ่ง โดยไม่ต้องผ่านสะพานนวรัฐ  ความสำคัญในปัจจุบันก็คงจะมีเท่านี้ อีกอย่างนึงคือเป็นแหล่งชุมนุมนักตกปลาในตอนเย็นๆ ที่เห็นมอเตอร์ไซต์จอดกันเป็นตับ ส่วนตัวนักตกปลาอยู่ใต้สะพาน

ฟ้ายังใสอยู่เลยนะครับ ไม่น่าเชื่อว่าเวลาแค่ครึ่งเดือนเธอจะเปลี่ยนไป กลายเป็นฟ้าขุ่นๆได้ จริงๆแล้วอากาศในเชียงใหม่กลางเดือนมีนาคมในปีนี้ก็ยังไม่เลยร้ายอะไรมากครับ ถึงค่าฝุ่นละอองบางวันจะเกินมาตราฐาน แต่ปีที่แล้วแย่กว่านี้มาก และเราสามารถช่วยกันเป็นหูเป็นตาได้ แต่ไม่ควรจะไปประโคมข่าวให้มันน่ากลัวมาก ดูๆแล้วยังไงก็คงไม่ถึงขนาดหนังเรื่อง the Mist เพราะยังไม่มีหนวดปลาหมึกออกมารัดคน J เหลือเวลาอีกไม่ถึงสองเดือนจะเข้าสู่ฤดูฝนของภาคเหนือ ถ้าช่วยๆกันดูก็น่าจะรอดครับ

มองจากสะพานเหล็กลงไปทางใต้ก็จะเห็นโค้งแม่น้ำ สะพานถัดไปจะอยู่ตรงโรงพยาบาลราชเวชและโรงแรมแห่งที่หนึ่งที่เปลี่ยนชื่อทุกๆสองปี :) ในปลายเดือนกุมภาพันธ์แม่น้ำปิงก็ยังน่าพายเรือลัดเลาะชมวิวนะครับ ทางฝั่งซ้ายของแม่น้ำจะเป็นบ้านคนสลับกับร้านอาหาร แต่ไม่ค่อยมีร้านไหนได้รับความนิยมมากนอกจากเฮือนโบราณ  ทางขวาเป็นโรงแรมหน้าตาทันสมัยแห่งหนึ่งที่สร้างในที่ดินของสถานทูตอังกฤษ ด้านที่ติดน้ำมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ ถัดไปเป็นวัด J ตอนแรกผมเข้าใจว่าทางการพยายามขุดสันดอนกลางแม่น้ำออกไปเพื่อให้ระบายน้ำได้เร็วในฤดูน้ำหลาก แต่ก็เห็นอยู่เต็มไปหมด

ในที่สุดผมก็พบว่าเรือหางแมงป่องที่วิ่งอยู่ในแม่น้ำมีท่าอยู่ที่วัดชัยมงคงนี่เอง plot เดิมของผมก็คือไปที่ท่าน้ำนี้ ถ่ายภาพกลับมาทางสะพานเหล็ก และอาจจะลองลงเรือดูซักรอบ แต่พอมีเรื่องควันก็เลยยกเลิกหมด ดูภาพถัดไปดีๆก็เริ่มจะพบควันขาวๆแล้ว ถ้ามีไม่มากเราเพิ่ม contrast ด้วย photoshop ก็จะช่วยได้พอสมควรเลยครับ แต่ปกติแล้วผมไม่ได้ทำ post processing เพราะทำไม่เป็น น่าเศร้า :)

ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเชิงสะพานเหล็ก เมื่อก่อนผมก็ไม่เคยสังเกตว่ามีอะไรอยู่นะครับ เห็นเป็นแต่ที่รกร้างมีแค่วัชพืชต่างๆ อาศัยอยู่  ช่วงหลังเค้ามีการปรับปรุงพื้นที่ พอเอาหญ้ารกๆออกไปเราก็ได้สถานที่ท่องเที่ยวแห่งใหม่เป็นบ้านเก่าแก่อายุ 140 ปี ถามคนที่ดูแลเค้าบอกว่าเป็นบ้านของคหบดีคนแรกๆของเชียงใหม่ ถ้าผ่านถนนเลียบแม่น้ำตอนค่ำๆจะเห็นบ้านหลังนี้โดดเด่นมาก มี spot light ส่องดูสวยงาม แต่ก็น่ากลัวมาก ผมเคยผ่านมาคนเดียวจอดรถลงไปแล้วไม่กล้าถ่ายครับ ยิ่งเป็นคนขวัญอ่อนอยู่ด้วย และผมใช้ photoshop ไม่เก่ง (ในการลบตำหนิ หรือสิ่งแปลกปลอม)

สะพานเหล็กมองจากท่าน้ำของเรือนเก่าแก่ดังกล่าว ทำท่าน้ำดีๆ เราก็จะได้สถานที่ทำกิจกรรมในงานประเพณียี่เป็ง (ลอยกระทง) อีกแห่งหนึ่ง  มี background เป็นบ้านเก่าๆ ท่าทางจะได้อารมณ์มาก

หลังจากนั้นผมก็ไปเดินเล่นแถว night bazaar อยู่พักใหญ่ แต่ไม่ได้วัตถุดิบอะไรติดมือกลับมาเขียนได้ เนื่องจากอ้อยอิ่งเสียอยู่นาน พอกลับมาถึงที่ที่จอดรถไว้ก็พบวิวดีๆอีกแบบ ขอบฟ้าเมืองเชียงใหม่เมื่อสองสัปดาห์ก่อนยังใสแจ๋ว  ตรงกลางภาพที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็คือเรือนคหบดีที่ผมผ่านไปเมื่อตอนบ่ายนั่นเอง ในเวลากลางคืนน่าดูมาก และก็น่ากลัวมากเช่นกัน ทางขวามือก็คือสะพานเหล็ก ซึ่งเมื่อหลายปีก่อนอาจจะขึ้นชื่อเรื่องอาชีพแปลกๆตอนหัวค่ำ แต่ในวันนี้มีแต่ความเงียบ

สะพานนวรัตน์ตอนพลบค่ำครับ เอาไฟราวข้างบนออกน่าจะดูดีกว่าครับ ตอนกลางวันถ่ายรูปจะได้ไม่เกะกะด้วย

ก็คงต้องขอจบการพาเดินชมริมแม่น้ำปิงในตอนที่ 4 แต่เพียงเท่านี้ครับ ตอนที่ 5 นี่ไม่รู้จะมาเมื่อไหร่  ตั้งแต่มีหมอกควันเข้ามาก็รู้สึกอยากถ่ายภาพน้อยลง  ช่วงนี้ผมกลับไปเขียน http://www.oknation.net/blog/lifelong-learning อีกแล้ว หากพวกเราชอบอ่านเรื่องปวดหัวกัน ก็ขอเชิญนะครับ