ขออนุญาตลงบันทึกว่า ปีนี้ฝนตกครั้งสุดท้ายเมื่อสุดสัปดาห์ที่แล้ว และเชียงใหม่เข้าสู่หน้าหนาวในวันจันทร์ที่ 13 ตุลาคมที่ผ่านมา

(ความต่อจากตอนที่แล้ว)  ถ้าเราเดินเข้าไปในแปลงดอกไม้ตอนกลางคืนนะครับ แปลงที่ยังเป็นต้นเด็กๆ เค้าก็จะเปิดไฟ จะได้โตไวๆ อย่างเช่นแปลงนี้สงสัยจะเพิ่งย้ายจากเรือนเพาะชำเอามาลง ยังดูสลดอยู่เลย ตอนที่เข้าไปประมาณ 5 ทุ่ม คาดว่าจะเปิดไฟตลอดคืน เพราะผมตื่นมาตอนฝนตกราวๆตี 4 ไฟยังสว่างอยู่  ส่วนพวกที่โตแล้ว เค้าก็จะให้อยู่กันมืดๆนะครับ เด็กๆก็จะให้อยู่ที่สว่าง จะได้เติบโตและปลอดภัย ^^ เป็นความรู้ที่มีประโยชน์ต่อทั้งชีวิตคน และชีวิตต้นไม้

 
ด้วยเหตุผลกลใดก็ไม่รู้ ทำให้ผมเกิดอยากจะลองนอนในรถดู รถผมเป็น SUV พับเบาะไปมาน่าจะนอนได้ น้องๆพยายามฉุดลากผมลงมาอยู่พักใหญ่แต่ก็ไม่สำเร็จ ที่ลานยังมีคู่รักมากางเต๊นท์อยู่คู่หนึ่ง (ซึ่งเราก็จะไม่บอกว่าเป็นใคร) น่าจะโรแมนติกมาก แต่แล้วก่อนเช้ามืดฝนก็ตกหนัก ผมคงจะตกใจตื่นเป็นคนแรกด้วยเสียงหยดน้ำที่กระทบหลังคารถ มองออกไปข้างนอกเห็นเต๊นท์โยกไปมาอย่างน่ากลัว เหมือนจะปลิวไปตามลม คุยกับสองคนในเต๊นท์ตอนเช้าได้ข้อมูลต่างกันมาก ฝ่ายหญิงไม่รู้ว่าฝนตก ฝ่ายชายบอกต้องตื่นขึ้นมาเอาสองมือดันผนังเต๊นท์สู้พายุฝน นึกภาพแล้วตลกจริงๆ จะหนีออกมาเข้าบ้านก็ไม่ได้เพราะฝนลงแรงมาก  ส่วนน้องบางคนที่นอนใต้ชายคาบ้านเพราะห้องค่อนข้างแออัด (เนื่องจากบ้านอีกหลังหนึ่ง หน้าตาเหมือนกระท่อมผีสิง ไม่มีใครกล้านอน) ก็อพยพเข้าบ้านกันแทบไม่ทัน ซึ่งจริงๆต้องบอกว่า ไม่ทัน เพราะแต่ละคนดื่มน้ำผลไม้ไปมาก ^^ และดูดวงกันดึก กว่าจะรู้สึกตัวก็น่าจะเปียกเอาเรื่อง

เช้าแล้วจนได้ ผมตื่นเป็นคนที่สอง สาเหตุที่เป็นคนที่สองเพราะว่าเจ้าคนที่หนึ่งดันมาเดินป้วนเปี้ยนแถวๆรถที่ผมนอนอยู่ มิฉะนั้นคงจะเป็นคนท้ายๆ เมื่อคืนได้นอนน้อยมากเลย ข้างนอกเปียกแฉะ ดินเละเทะไปหมด แต่ในหุบเขาก็มีเมฆหมอกมาอวดความอ้วนอยู่ข้างล่าง เห็นหลังคาสีเงินของแปลงปลูกดอกไม้อยู่ก้นหุบเขาอีกด้านหนึ่ง ในใจยังคิดว่า บนยอดดอยต้องสวยยิ่งกว่านี้

 
เดินกลับไปกลับมาหลายรอบ อาบน้ำเย็นๆไปหนึ่งครั้งจะได้พื้น นอกจากยังไม่ค่อยมีคนตื่นแล้ว ทัวร์นี้ยังแปลกมากไม่มีใครคิดถึงอาหารเช้า เลยไม่ได้ซื้อขึ้นมา อย่าว่าแต่อาหาร น้ำเปล่าจะเอามาชงกาแฟก็ไม่มี กาต้มน้ำก็ไม่มี ต้องไปขอหยิบยืมเค้า ผมเอาซุปข้าวโพด และโจ๊กกึ่งสำเร็จรูปที่ซื้อตั้งแต่ trip ก่อนมาตั้งรอ เผื่อจะมีคนหิว ปรากฏว่า ขายหมดในเวลาไม่นาน เสียอย่างเดียวเจ้า Ethiopia Sidamo (กาแฟ) หงอยไปถนัดใจเพราะขาดคู่หู ลืมน้ำตาลได้ยังไงก็ไม่รู้ สุดท้ายแล้วตอนกลับลงมา ยังลืมถ้วยกาแฟ Propaganda ถ้วยโปรดไว้บนนั้นอีก เศร้าจริงๆ  เนื่องจากไม่มีใครบอกเรามีกำหนดการจะไปใหนต่อ ผมจึงออกมาเดินสำรวจแถวๆนั้น

น้ำตกสิริภูมิในตอนเช้า อยู่ห่างไม่กี่ร้อยเมตร มีพวกเรากลุ่มหนึ่งแอบหนีไปเที่ยวบ่ายวันก่อน ยังงงๆว่า มาด้วยกันหรือเปล่าล่ะนี่ ไปไหนก็ไม่ชวนกัน แต่ดูๆแล้วแถวๆน้ำตกไม่น่าจะมีอะไร  เมฆก้อนหนึ่งลอยต่ำมาก แต่ไม่ได้มาทางเนินที่ผมยืนอยู่ มิฉะนั้นจะจับใส่ถุงพลาสติกเอาไปให้คนข้างล่างดู

 
ซักพักก็เริ่มมีสาวๆมาสมทบ ให้ดูคนเดียวก็แล้วกันนะครับ คนอื่นหวง ไม่ให้ดู ^^  ต้องบอกว่า There is more to you than meets the eyes.  เธอมีอะไร(ดีๆ)มากกว่าที่ตาเห็น เป็นประโยคที่หนัง Hollywood ช่วงหลังๆเอามาใช้บ่อย เป็นคำพูดที่ผมอยากจะบอกน้องคนนี้ หลังจากที่ฟังเธอเล่าเรื่องปัญหาสังคมที่ได้รับรู้มาจากการทำงานด้านนี้  เทียบกับอายุแล้วเค้าเป็นคนที่มีจิตใจดี และมีความคิดเป็นผู้ใหญ่เกินตัวจริงๆ  จุดนี้เป็นที่ถ่ายรูปได้สวย แต่เรียกหาใครในตอนเช้า ก็ไม่ค่อยอยากจะออกมากัน เพราะกลางคืนเค้าให้นอนก็ไม่นอน ^^ ประมาณว่าไม่มีอะไรเข้มเข้นอย่างในโฆษณา เราก็ไม่นอน

 
ดอกไม้ที่ได้รับการฟูมฟักเป็นอย่างดีในแปลง น่าจะใกล้เวลาตัดดอกได้แล้วมั้ง แปลงนี้ใกล้กับที่พักที่สุด อยากลุยเข้าไปแปลงอื่น แต่ไม่ได้เอาลองเท้าบู๊ทมา คงไปไม่ไหว

 
สายๆเราก็เก็บของออกจากที่พักกัน กระเจิดกระเจิงกันไปคนละทาง ไม่รู้ว่านัดแนะกันยังไง ถามสาวๆในรถว่าเราจะไปยอดดอยหรือกลับลงมาข้างล่างดี ได้รับประชามติว่า จะกลับ ผมเป็นคนชอบตามใจคน ก็ไม่ต้องเจรจาแล้ว เลี้ยวซ้ายกลับลงมาเลย ประมาณว่า ไม่ไปคราวนี้วันหลังก็คงได้มาอีก แต่ไม่ได้เอาหัวไปจุ่มหมอกหนาข้างบนนั้นในปลายฝน ก็นับว่าน่าเสียใจอยู่เหมือนกัน และผมถ่ายรูปข้างล่างน้อยมาก กะจะไปเก็บภาพข้างบน นอกจากนี้ตอนเดินทางมาผมลืม Compact Flash 2GB ไว้ที่บ้าน เลยแวะซื้อระหว่างทาง ถ้ารู้ว่าจะมาแค่นี้ผมใช้ 1GB ที่ติดกล้องอยู่อย่างเดียวก็พอ ตกลงตอนนี้ผมเลยมี 3 Card รวม 5GB ไปเที่ยวซัก 5 วันได้ ไม่ต้องหา refill ^^ แต่มันจะมี trip อย่างนั้นหรือเปล่าก็ไม่รู้ 

ผมเชื่อว่า นี่เป็นฝนสุดท้ายแล้วในหน้าฝนปีนี้ของเชียงใหม่ หลังจากวันนี้ไม่มีอีก และเชียงใหม่ก็จะเข้าสู่ฤดูกาลแห่งความสุขดังเช่นทุกปี หลังจากที่ท่านอ่านเรื่องนี้จบ ผมยินดีที่จะแจ้งให้ทราบว่า ฤดูท่องเที่ยวภาคเหนือเริ่มต้นแล้วนะครับ และเชียงใหม่ยังอยากเจอทุกคนอยู่