ณ ที่หนึ่งในสถานบันเทิงชื่อดังของเมืองกรุง

จิระศักดิ์ หนุ่มขี้เหงา เค้าเป็นเพียงพนักงานกินเงินเดือนธรรมดา

ที่มีชีวิตไหลไปตามคลื่นเกลียวกระแสนิยมของสังคมในปัจจุบัน

จิระศักดิ์ กำลังยืน กระดิกเท้า เฝ้ารอใครบางคนอยู่ที่หน้าผับสุดหรู

ทันใด นั้น ก็มีผู้ชายคนนึงเดินเข้ามาหาจิระศักดิ์

" ไงวะ ไอ้สาดดด"

"เฮ้ย กูชื่อ ศักดิ์ โว้ย ไม่ใช่ สาดด"

"เออ ไอ้เฮี้ยนี่ เล่นนิดเล่นหน่อยไม่ได้"

"ไหน ของที่กูสั่งอะ ได้ยัง?"

"สาดด มาถึงก็ถามเอาของก่อนเชียวนะมึง เอาไป สัด"

ชายคนนั้นโยนกล่องสีน้ำตาลที่ข้างในบรรจุมัจจุราชอยู่เต็มมวน

ให้แก่จิระศักดิ์

"มึงบ้าป่าววะ ของเมืองไทยก็มีทำไมมึงไม่เอาวะ ชอบของนอกมากหรือไงวะ

ไอ้ หัวสูง เอ้ยยย"

" กรูชอบมันก็เรื่องของกรูโว้ย มึงแค่หามาให้กรูก็พอ"

"ไอ้สาดดด ป๊อกกี้ เนี่ยนะ เสือกหัวสูงแดกของไทยไม่ได้อีกนะมึง"

ใช่คับ จิระศักดิ์เป็นหนุ่มผู้ชอบของหวานเป็นชีวิตจิตใจ

ซึ่งไม่เจียมกับเงินเดือนอันต้อยต่ำของจิระศักดิ์เลย

วันนี้ เค้านัด อมรเทพ เพื่อนสนิทของเค้า

ที่ทำงานอยู่แถวสุขุมวิทตรงย่านที่ชาวญี่ปุ่นทำงาน

มาเที่ยวกัน

เพราะมันเป็นวันศุกร์ตอนค่ำ

เป็นเวลาที่เหล่าหนุ่มๆจะปลดปล่อยระบายความเครียดที่ได้รับ

ตั้งแต่วันจันทร์เช้า ถึงศุกร์เย็น

"เฮ้ย อย่าเสียเวลาเลย อมรเทพ เราเข้าไปกันเถอะ กูจองโต๊ะไว้แล้ว"

จิระศักดิ์เอ่ย กับอมรเทพเพื่อนรักแล้วก็กลับหลังหันเดินเข้าผับไปในทันที

"ไอ้สาดด รอกูด้วย "

อมรเทพเดินตาม จิระศักดิ์ไปติดๆ

เค้าไม่เคยมาแถวนี้มาก่อนทั้งๆที่ ที่นี่เป็นแหล่งบันเทิงชื่อดังอันดับต้นๆในกรุงเทพ

วันนี้เป็นวันพิเศษ เพราะปกติแล้ว จิระศักดิ์จะนัดเจอเค้า

ไม่หน้าร้านคาราโอเกะเล็กๆ ก็ต้องเป็นบาร์เบียร์ทั่วๆไปอะไรทำนองนั้น

วันนี้อมรเทพจึงแปลกใจว่าทำไมจิระศักดิ์

ถึงนัดเค้ามาสถานที่อะไรอย่างงี้

อมรเทพเดินตามจิระศักดิ์เข้าไป

ทันใดนั้นเอง

แสง สี ก็สาดเข้ามาที่ตาของอมรเทพ

เค้าถึงกับตกตะลึงกับสิ่งที่เห็น

ไม่น่าเชื่อ อมรเทพคิดในใจ

สิ่งที่เค้าเห็นเป็นสิ่งที่เค้าเคยคิดว่ามีอยู่แค่ในจินตนาการเท่านั้น

" นารีเริงระบำ" คำนี้ผุดขึ้นมาในหัวเค้าทันที

ไม่น่าเชื่อ เค้าไม่เคยคิดว่านอกจาก mv เกิลลี่เบอรี่ชุดล่าสุดที่เค้ามองในจอคอมเล็กๆแล้ว

เค้าจะได้มาสัมผัสอะไรจริงๆ ที่นี่

ทั้งดนตรี แสง สี เสียง ท่าทาง การเต้น มันอย่างกับเค้าได้เข้ามาอีกโลกนึงที่เค้าไม่เคยสัมผัสเลย

"แหม โว้ยย หน้าอก หน้าใจ สะบัดไม่เกรงใจใครเลย ผีปลาไหลแม่งเข้าสิงหรือไงวะ"

อมรเทพพูดกับ จิระศักดิ์

" เฮ้ย เดี๋ยวดึกๆมีเด็ดกว่านี้อีก มึงมานั่งตรงนี้เลย"

จิระศักดิ์ ให้อมรเทพนั่งตรงโซฟาสีดำขลับตรงข้างๆ

"เฮ้ย ทำไมวันนี้ มึงถึงนัดกูมาที่นี่ว่ะ" อมรเทพถามจิระศักดิ์ด้วยความสงสัย

"เออ ร้านนี้แม่งเด็ดวะ คราวก่อนพวกรุ่นพี่พากูมา สาวๆที่นี่ แม่งเอ้ย สวยๆกันทุกคนเลยวะ

กรูรักมึง เลยอยากให้มึงมาเปิดหูเปิดตามั่ง"

"โธ่ ไอ้จิระศักดิ์เพื่อนรัก กรูจะไม่ลืมมึงเลย มามะมาให้จุ๊บซะที"

อมรเทพทำปากจูจุ๊บยื่นไปที่หน้าจิระศักดิ์ทันที

"สาด กรูไม่ใช่ เกย์ มึง ไปไกลๆกูเลย"

จิระศักดิ์เอามือมาปิดหน้าอมรเทพ

" อะ ล้อเล่นแค่นี้ก็ไม่ได้ นะ ไอ้สาดดด"

"พอและมึง "

จิระศักดิ์ตัดบทสนทนากับอมรเทพพร้อมกับกวักมือเรียกบริกรมา

"น้อง พี่เอา เรด 1ขวด โซดา 4 น้ำ 4 นะ เออ และตามเด็กๆมาให้พี่ 2 คนด้วยนะ"

เด็กที่จิระศักดิ์เรียกก็คือ เหล่าน้องๆที่เราเรียกกันว่า เด็กดริ๊งค์นี่เอง

"คับ"

ไม่ถึงห้านาที เหล้า โซดา น้ำ พร้อมกับน้องๆถูกเสิร์ฟมาถึงโต๊ะ

อมรเทพถึงกับตาค้างในสิ่งที่เห็น

"โอ้ แม่เจ้า แม่งสวยกว่าดาราบางคนที่กูเห็นในทีวีอีก"

อมรเทพคิดในใจ

"เอา แนะนำตัว ให้ เสี่ยๆเค้ารู้จักหน่อยซิ พวกเธอ"

เสียงจากชายคนที่ทำหน้าที่คล้ายๆผู้จัดการของเหล่าสาวๆพูดออกมา

"สวัสดีค่ะ ชื่อเชอรี่คะ"สาวน้อยในชุดคาดอกสีแดงที่โชว์ส่วนสะดือองค์เอวอย่างโจ่งแจ้งพร้อมกับกระโปรงแสนสั้นสีขาวจั๊วที่มีขอบกางเกงในสีแดงโผล่ขึ้นมาให้เห็นอย่างชัดเจน

"แม่เจ้าโว้ย น่ากินทั้งชื่อทั้งคนเลยโว้ย" อมรเทพคิดในใจ

"สวัสดีค่ะ ชื่อนาเดียคะ" สาวอีกคนที่หน้าตาคมเข้ม ผมดำขลับยาวสลวยประบ่า พร้อมกับชุดสีดำเกาะอกผ่าซีกด้านข้างแถมเว้าด้านหลังอย่างไม่เกรงใจใคร

"เจ๊ดดด น่ารักโคดโคด ทำไมแถวที่ทำงานกรูไม่มีอย่างนี้บ้างว่ะ"

อมรเทพเริ่มเก็บอาการไม่อยู่เมื่อได้เจอกับน้องๆสาวสาวสวยๆอย่างงี้

"เฮ้ยใจเย็นๆ เดี๋ยวกรูจัดการให้"

จิระศักดิ์เอามือจับขาที่สั่นๆไปมาของอมรเทพให้สงบลงไปบ้าง

"พี่ชื่อจิระศักดิ์นะ ส่วนอีกคนเป็นเพื่อนพี่ชื่อ อมรเทพ"

"ค๊ะ พี่ๆ ทั้งสองคน น่ารักจังเลย ขอหนูนั่งข้างๆหน่อยนะค๊ะ"

ไม่รีรอแต่ประการใด สาวๆทั้งสองได้ขยับกายมานั่งข้างหนุ่มๆของเราทันที

"อมรเทพถึงกับร้อนผ่าวไปทั้งกายเมื่อน้องเชอรี่ไปเข้ามาแนบชิดข้างๆพร้อมกับเอาแขนมาคล้องแขนของอมรเทพเอาไว้"

"พี่ น่ารักจัง พึ่งมาเที่ยวครั้งแรกหรือค่ะ หนูยังไม่เคยเห็นพี่มาก่อนเลย"

นัยตากลมโต มองมาที่ ตาของอมรเทพ พร้อมกับรอยยิ้มที่ถูกฝึกมาเป็นอย่างดี

"คะ คะ คับ พี่พึ่งมาครั้งแรก" อมรเทพตอบพร้อมกับหน้าที่แดงคล้ายตูดลิงแสม

"พี่มีชื่อเล่นหรือป่าวคะ ชื่อ อมรเทพ ดูเป็นทางการ เชอรี่พูดแล้วดูไม่สนิทกันเลยค๊ะ"

สาวน้อยเริ่มเปิดบทสนทนากับหนุ่มน้อยของเรา

"ชะ ชะ ชื่อเล่นผม ชื่อ ปฐมคับ "

"แหม ฟังแล้วดูเท่กว่า อมรเทพตั้งเยอะ ดูแล้วลึกลับดี เชอรี่ช๊อบชอบ"

"คะ คะ คือว่า ชื่อ อมรเทพนี่ ผมใช้เวลาผมใจเย็นอะคับ"

"แล้วตอนนี้ใจไม่เย็นแล้วเหรอคะ"

"อะ อะ เอ่อ คือตอนนี้ ผมรู้สึกร้อนไปทั้งตัวและใจแล้วคับ "

อมรเทพพูดพร้อมกับก้มหน้าลงเพราะไม่กล้าสบตาอันกลมโตน่ารักของน้องเชอรี่

"แสดงว่า ชื่อ ปฐมนี่ ใช้ตอนที่กำลังร้อนรุ่มอยู่ใช่มั้ยค่ะ"

เจออย่างงี้เข้าหนุ่มน้อยอมรเทพของเราถึงกับพูดอะไรไม่ออกได้แต่ใบ้รับประทานพร้อมกับขาสั่นหงิกๆด้วยความเขินอาย

"นี่น้องเชอรี่ เพลาๆหน่อย เพื่อนพี่เค้าพึ่งจะมาครั้งแรก"

เสียงจากไอ้จิระศักดิ์เพื่อนรักซึ่งตอนนี้ มีน้องนาเดียนั่งตักพร้อมกับกำลังเอามือเกาคางให้อยู่

"อมรเทพ มึงเขินอะไรนักหนาวะ ทำอย่างกับไม่เคยมาเที่ยวที่แบบนี้ อะเอานี่ไปกินแก้เขิน"

จิระศักดิ์พูดกับอมรเทพพร้อมกับยื่นน้ำสีอำพันให้

อึก อึก อมรเทพดื่มทันที โดยหวังว่าน้ำสีอำพันนี่จะทำให้เค้าลดความเขินอายได้มั่ง

ไม่ผิดหวัง แอลกอฮอลทำให้ อมรเทพรู้สึกใจเย็นมากขึ้น

การสนทนากับน้องเชอรี่เป็นไปได้อย่างคล่องคอ

น้องเชอรี่ "เป็นงาน" อมรเทพคิดในใจ

ถึงแม้ว่าอมรเทพจะไม่เคยเที่ยวแต่เค้าก็เป็นสมาชิกประจำของเว็บเที่ยวชื่อดังหลายเว็บ

เค้ารู้จากสื่อต่างๆในเว็บเป็นอย่างดีว่าอะไรเป็นอะไร

รู้ไปถึงเบื้องลึกและเบื้องหลังของงานเหล่านี้ด้วย

เพียงแต่ที่อมรเทพรู้เป็นเพียงทฤษฎีเท่านั้น

เค้าไม่เคยที่จะลงภาคสนามแม้แต่ครั้งเดียว

นี่เป็นครั้งแรกที่อมรเทพมาเที่ยวในที่แบบนี้

นาทีผ่านไปเป็นชั่วโมง

ชั่วโมงผ่านไปเป็นราตรีกาล

แอลกอฮอล์ทำให้ อมรเทพและเชอรี่สนิทกันอย่างกับคบกันมานานนับปี

"ป๋า คะ"

จาก อมรเทพ เปลี่ยนเป็น ปฐม

จาก ปฐม เปลี่ยนเป็น ป๋าถม

อมรเทพอยากจะขอบคุณคนที่สร้างน้ำสีอำพันนี้จริงๆที่ทำให้อมรเทพกับน้องเชอรี่สนิทกันโดยไม่ต้องง้อเวลาให้สรรสร้างสัมพันธ์เป็นแรมปี

"อะไรหรือจ๊ะ "

อมรเทพเอ้ยกล่าวกับน้องเชอรี่พร้อมกับส่งตาหวานให้

"ดึกแล้ว เราจะไปต่อกันหรือป่าวคะ ป๋าขา"

"อะจึ้ย แม่งอ่อยกรูที่หว่า ขาวๆ น่ารัก ขนาดนี้ กรูไม่ไปด้วยก็บ้าแล้ว"

อมรเทพคิดในใจ พร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆที่เผยขึ้นที่มุมปาก

เค้ามองที่จิระศักดิ์เพื่อนรัก ซึ่งกำลังกอดจูบลูบคลำน้องนาเดียอย่างไม่แคร์สายตาใครๆ

"เฮ้ย ศักดิ์ เดี๋ยวกูไปต่อกับน้องเชอรี่เค้านะ"

"เออไปเถอะ มื้อนี่กูเลี้ยงเอง มึงไปหาความสุขต่อเถอะ"

จิระศักดิ์พูดพร้อมกับยื่น ซองขนาดสี่เหลี่ยมมีรอยบุ๋มตรงกลางซุกเข้ามืออมรเทพอย่างรวดเร็วโดยที่ไม่มีใครสังเกต

"ขอบใจมากโว้ย เพื่อนรัก กูไปก่อนนะ"

อมรเทพกล่าวพร้อมกับลุกขึ้นและก็จูงน้องเชอรี่ออกไปจากที่นั่ง

ปล่อยให้จิระศักดิ์ทำความรู้จักอย่างลึกซึ้งกับน้องนาเดียต่อไป

"เราจะไปต่อที่ไหนกันละจ๊ะ"

อมรเทพกระซิบกระซาบข้างหูน้องเชอรี่ขณะที่ออกจากผับ

"ไปห้องเชอรี่แล้วกันนะค๊ะ อยู่ที่คอนโดใกล้ๆนี่เอง"

สาวน้อยตอบกลับพร้อมกับจูง อมรเทพไปตรงตึกขนาดใหญ่ข้างหน้าซึ่งอยู่ไม่ไกลจากที่ตรงนี้นัก

ด้วยฤทธิ์ของสุราเมรัย อมรเทพและเชอรี่ รู้สึกว่าโลกนี้มีเพียงเค้าและเธอเพียงสองคน

ทั้งคู่ได้กอดจูบลูบคลำอย่างดูดดื่มภายในลิฟท์

อารมณ์ของทั้งคู่ร้อนรุ่มจนไปสู่จุดที่ยากจะดับได้แล้ว

กริ๊ง เสียงกริ่งดัง เมื่อตู้เหล็กได้นำเค้าและเธอมาถึงชั้นที่ปรารถนา

"มาทางนี้ซิคะ ห้องเชอรี่อยู่ตรงนี้"

เสียงสาวน้อยกระเซ้าพร้อมกับดึงอมรเทพเข้ามาแนบชิดกาย

"ป๋าทนไม่ไหวแล้วนะ รีบเข้าไปในห้องเถอะ"

อมรเทพพูดพร้อมกับเอาปากซุกไซ้ตรงซอกคอของสาวน้อย

"เชอรี่ก็ทนไม่ไหวเหมือนกัน งั้นเรารีบเข้าไปเถอะ"

สาวน้อยเปิดเข้าไปในห้องโดยพลัน

อมรเทพสังเกตุว่าห้องนี้เป็นห้องธรรมดาเหมือนห้องเด็กสาวทั่วไป

พร้อมกับเหลือบไปเห็นชุดนักศึกษาที่ตู้เสื้อผ้า

"แสดงว่าน้องเชอรี่ยังเป็นเรียนมหาลัยอยู่หรือนี่ อืม เด็กๆสมัยนี้นี่ ไม่เบาจริงๆ"

อมรเทพคิดในใจพร้อมกับนั่งที่เตียง

"เดี่ยวเชอรี่ขออาบน้ำก่อนแปปเดียวนะค๊ะ"

"ได้จ๊ะ แค่นี้ ป๋ารอได้จ๊ะ"

อมรเทพตอบพร้อมกับส่งสายตาหวานให้แต่อารมณ์ภายในของอมรเทพนั้นแทบจะประทุออกมาแล้ว

ผ่านไปห้านาที

เชอรี่ออกมาพร้อมกับผ้าขนหนูสีขาวที่พันเหนือหน้าอกเพียงนิดเดียว

อมรเทพถึงกับอดใจไม่ไหวเข้าไปกอดน้องเชอรี่ทันที

"อย่าคะป๋าไปอาบน้ำก่อนนะ"

"ได้จ๊ะ ฮึ่ม!!!" อมรเทพได้แต่สะกดใจฝืนบังคับกายให้เดินไปในห้องน้ำแทนที่จะเดินไปหาน้องเชอรี่ที่เตียง

ซ่า ซ่า อมรเทพฉีดน้ำจากฝักบัว ชำระร่างกาย แต่น้ำเย็นๆที่ฉีดออกมาไม่ได้ทำให้ความร้อนรุ่มในใจอมรเทพลดลงได้แม้แต่น้อยเลย

ขณะที่จะออกจากห้องน้ำ อมรเทพพลันนึกได้ว่า จิระศักดิ์เพื่อนรัก ได้ให้อาวุธประจำกายมาไว้ในกระเป๋า

อมรเทพล้วงไปหยิบซองที่เพื่อนรักให้ และก็ ฉีกออก

ฉับพลัน ทันใดนั้นเอง

พลึบ !!!

สิ่งที่อยู่ในซองได้พุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว

กระเด็นลงพื้น และก็กลิ้งมาที่เท้าอมรเทพ

อมรเทพถึงกับมือสั่นเทาด้วยความโกรธ

ไอ้จิระศักดิ์ ไอ้@#$&!*&#$ ไอ้เฮ้ยยยย

ที่มึงให้กูมันไม่ใช่ถุงยาง

มันเป็นถุงสบู่โว้ยยยยยยย

ไอ้เวรรรรรรรรร

จบคับ

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

จะไปเที่ยวควรพกถุงไปเอง

ไม่ควรไปหวังอะไรกับเพื่อนคับ

ผมเสี่ยวป้อ

ขอให้ทุกท่านอ่านเล่นๆไม่ต้องจริงจังมากนะคับ

เดี๋ยวจะเสียคน

ราตรีสวัสดิ์คับ