สวัสดีคับพี่ๆน้องๆชาวโอเคเนชั่นทุกคน

ผมเสี่ยวป้อคับ

วันนี้ไม่รู้เป็นอะไร

ทำไมผมถึงอยากกินแกงผักกาดดองมากก็ไม่รู้

ผมได้แต่ภาวนาให้ร้านใต้ตึกผมทำแกงผักกาดดองให้ผมได้กินเถอะ

ได้โปรด

ไม่น่าเชื่อ!!!

ผมลงมาข้างล่าง

เข้าไปในร้าน

นั่น!!

แกงผักกาดดองของโปรดของผม

มันมีอยู่จริงๆ ด้วย

ผมไม่รอช้าแต่อย่างใด

สั่งให้พี่เค้าตักใส่ถ้วยทันที

พร้อมกับข้าวพูนๆ อีก 1 จาน

ผมนั่งลงบนโต๊ะ

จ้องมองไปที่

แกงผักกาดดองที่อยู่ในถ้วย

ทั้งรูปทรง เส้นสาย สีสันของผักกาดดอง

ทั้งกลิ่น และควันกรุ่นๆ พร้อมกับเนื้อไก่ชิ้นโต

มันช่างสวยงามจริงๆ

ผมตักผักกาดดองขนาดชิ้นพอดีคำเข้าปาก

ผมสัมผัสได้ถึงความกรุบกรอบของผักกาดดอง

พร้อมกับรสชาติเปรี้ยว และก็ความฉ่ำหวาน

ซึ่งเกิดจากน้ำซุปที่ซึมอยู่ในผักกาดดองอย่างเต็มที่

ขณะที่ลิ้นผมได้รับความสุขจากการ

ลองลิ้มชิมรสผักกาดดอง

ใจของผมก็เกิดความสุขอย่างประหลาด

เหมือนกับว่า

ผมได้สนองกิเลสที่เกิดจากใจ

ได้อย่างเต็มที่

ผมได้ทำสมกับที่ใจผมต้องการ

แต่ละคำที่ผมทานเข้าปากนั้น

ผมละเมียดละมอมกับผักกาดดองทุกคำ

จนไปถึงเนื้อไก่อันแสนจะหวานนุ่ม

ผมปิติสุขกับอาหารจานนี้มาก

ถึงจะรู้ว่าความสุขที่ได้รับ

เป็นเพียงแค่ความสุขชั่วคราว

แต่มันก็ทำให้ใจของผมอิ่มเอิบ

ผมคิดว่าความสุขมีอยู่สองประเภท

คือความสุขที่ได้จากภายนอก

เช่น ร้อน ก็ไปเข้าห้องแอร์

หรือ หิว ก็ไปกินข้าว

กับความสุขที่ได้จากภายใน

เช่น ความรู้สึกปิติเมื่อได้ช่วยเหลือคนอื่น

หรือ ได้เห็นรอยยิ้มของคนที่เรารัก

เรื่องความสุขภายในนี่

ผมจำได้ดีเลย

วันนั้นผมนั่งรถไฟฟ้าไปสยาม

ก่อนจะถึงซักสามสถานี

มีชาวญี่ปุ่นแก่ๆคนนึงหิ้วทั้ง เป้ และกระเป๋าขึ้นมา

ผมลุกขึ้น และก็สะกิดที่แขนเค้า

ให้เค้ามานั่งที่ผม

ซึ่งผมก็เป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว

พอเค้ามานั่ง

ผมก็ไปยืนตรงแถวๆประตู

ซึ่งห่างจากตรงที่ผมลุกให้เค้านั่งประมาณตู้นึง

ตอนนั้นผมไม่คิดอะไร

พอถึงสยาม

ผมเดินออก

กำลังจะลงบันไดเลื่อน

ผมเห็นชาวญี่ปุ่นคนที่ผมลุกขึ้นให้นั่ง

เดิน พร้อมกับลากเป้มาตรงหน้าผม

และก็ทำมือสวัสดี

พร้อมกับยิ้ม

และก็พูดว่า

ขอบ คุณ ครับ

ในตอนนั้น

ผมรู้สึกปิติ

รู้สึกเป็นสุขที่ใจอย่างประหลาด

มันเป็นความสุขที่เกิดขึ้นมาจากภายใน

ผมไม่ปฎิเสธว่า

ทุกวันนี้

สื่อต่างๆได้รุมเร้า

ให้เราเป็นพวกคลั่งตามกระแส

วัตถุนิยม

ผมก็เป็น

อยากได้นั่น อยากได้นี่

พอไม่ได้ก็รู้สึกทุกข์

ยิ่งของที่อยากได้มากๆแล้วไม่ได้นี่

บ้างครั้งก็รู้สึกทุกข์

จนทำให้ถึงกับ

กินไม่ได้นอนไม่หลับ

ก็มี

แต่สุดท้ายทุกสิ่งทุกอย่างมันก็อยู่ที่ใจคับ

เราคงที่จะปฎิเสธความอยากของเราได้ยากคับ

เหลือแต่เพียงว่า

เราสามารถที่จะบังคับใจของเรา

ไม่ให้หลงมัวเมาไปกับความอยากของใจได้หรือปล่าว

ซึ่งมันยากแน่นอนคับ

ตอนนี้

ผมขอบังคับใจของผม

ให้มีความสุข

กับอะไรที่มันไม่เกินเลยตัวเอง

อย่างเช่น นั่งกินผักกาดดองตอนเที่ยงก็พอและคับ

เพราะอย่างน้อย มันก็ชามละ 10 บาท

แถมทำให้ผม อิ่มได้ทั้งวันอีก

ขอบคุณที่ฟังผมบ่นนู่นบ่นนี่จนจบนะคับ

สาระก็ไม่ค่อยมี

มีแต่ผักชีทั้งเรื่อง

เอิ๊ก เอิ๊ก เอิ๊ก

สวัสดีคับ